Сарвари даҳри баҳри ҷӯаду карам

سرور دهر بحر جود و کرم

Манбаи лутфу ганҷи илму ҳунар

منبع لطف و گنج علم و هنر

Ҷузи ту дарди ҳркисти каши ҳамаи дил

جز تو درد هرکیست کش همه دل

Баста дар бандагӣ чу бандаи камар

بسته در بندگی چو بنده کمر

Ҷузи раҳи марҳамат наме пўиӣ

جز ره مرحمت نمی پویی

Ҷузи брҳмти нмикнии ту назар

جز برحمت نمیکنی تو نظر

Ҳар ки пешаши зи лутфи ту хабарӣ

هر که پیشش ز لطف تو خبری

На гурезаши зи ҷӯади ту на гузар

نه گریزش ز جود تو نه گذر

Дидаи пайваста бар раҳати дида

دیده پیوسته بر رهت دیده

Ки зи сад ғусса мераҳад яксар

که ز صد غصه میرهد یکسر

Қиссаи лутфи ту чу дрдли гашт

قصه لطف تو چو دردل گشت

Дил гушӯдаш бимни лутфи ту дар

دل گشودش بیمن لطف تو در

Суханам хатм шуд ба таҳсинат

سخنم ختم شد به تحسینت

Меҳр кардам бмдҳи ту дафтар

مهر کردم بمدح تو دفتر

Ин рубоӣ аз ҳшўи қитъаи мазкӯр мустахраҷ мешавад ва дар ҳар мисра « лутф » лозим аст

این رباعی از حشو قطعه مذکور مستخرج میشود و در هر مصرع«لطف» لازم است

Ҷӯад ту диҳад зи раҳмату лутфи хабар

جود تو دهد ز رحمت و لطف خبر

Лутфат накунад зи раҳмати вуҷӯди гузар

لطفت نکند ز رحمت وجود گذر

Пайвастаи раҳеи қиссаи лутф ту кунад

پیوسته رهی قصه لطف تو کند

Каз ғусса раҳад бимни лутфи ту магар

کز غصه رهد بیمن لطف تو مگر

Ин қитъа аз ҳшўи мсоръи сонии қасида берун меояд ва аз нуқта холӣаст

این قطعه از حشو مصارع ثانی قصیده بیرون میآید و از نقطه خالیست

Довари коми даҳ молики малик

داور کام ده مالک ملک

Ҳокими адли дори алислом

حاکم عدل دار الاسلام

Коми мардуми карам ӯ ҳамаи дам

کام مردم کرم او همه دم

Карам ӯ ҳамаро коми мудом

کرم او همه را کام مدام

Ҳама дар кори дили аҳли карам

همه در کار دل اهل کرم

Ҳама дар коми дили аҳли калом

همه در کام دل اهل کلام

Кор ӯ дар ҳамаи ҳоли омадаи меҳр

کار او در همه حال آمده مهر

Меҳр ӯ дар ҳамаи дилҳо модом

مهر او در همه دلها مادام

Дод ӯро карами ому маро

داد او را کرم عام و مرا

Омада дар карам ӯ ҳамаи ком

آمده در کرم او همه کام

Тамаъи аҳл вараъ карда ҳалол

طمع اهل ورع کرده حلال

Ҳаваси аҳл ҳаво карда ҳаром

هوس اهل هوا کرده حرام

Даври малики малики ӯрои ҳамаи умр

دور ملک ملک اورا همه عمر

Солу моҳу мау соли омадаи ром

سال و ماه و مه و سال آمده رام

Ин рубоӣ аз ҳшўи ин қитъа мустахраҷ мешавад ва дар ҳар мисраи он Карамӣ лозим аст

این رباعی از حشو این قطعه مستخرج میشود و در هر مصرع آن کرمی لازم است

Коми дил ӯ кори карам дар ҳамаи ҳол

کام دل او کار کرم در همه حال

Кори карам ӯ мадади аҳли камол

کار کرم او مدد اهل کمال

ӯро карами ому тамаъи кори ҳама

او را کرم عام و طمع کار همه

Дода карам ӯ ҳаваси аҳли сиўол

داده کرم او هوس اهل سیوال

Темати алқсидаҳи аи лсониаҳ

تمت القصیده ا لثانیه