Агар чаҳ шӯхи ман аз дидан миннат ранҷаст

اگر چه شوخ من از دیدن منت رنجست

Маранҷ ҷони ман аз муштарии дарин бозор

مرنج جان من از مشتری درین بازار

На Хизри хат ту бахшад зи раҳматами обӣ

نه خضر خط تو بخشد ز رحمتم آبی

На ман кунам ғами дил аз ҳиҷоби худ изҳор

نه من کنم غم دل از حجاب خود اظهار

Бдир аз он рухи сурх озарӣ фурӯзонаст

بدیر از آن رخ سرخ آذری فروزانست

Ки бут бсухтау оташи гирифта дар зуннор

که بت بسوخته و آتش گرفته در زنار

Варои куштани худ орзӯ накард дилам

ورای کشتن خود آرزو نکرد دلم

Ки ошиқонаи сар ва пой кардааст эсор

که عاشقانه سر و پای کرده است ایثار

Дигар назири миннат ҳамдамӣ набандад нақш

دگر نظیر منت همدمی نبندد نقش

Макун ту ҳукми ғазабгар бад-ӣн кунам исрор

مکن تو حکم غضب گر بدین کنم اصرار

Яқину олами пар фитна нест ӣнҳамаи тез

یقین و عالم پر فتنه نیست اینهمه تیز

Мҳли ҳабиби ман ин хастаро таваҳҳуми баси хор

مهل حبیب من این خسته را توهم بس خوار

Магари зи шавқи ту хезами басар чу дӯд ки ман

مگر ز شوق تو خیزم بسر چو دود که من

Басӯи дӯст ниёем магари бад-ӣни ҳанҷор

بسوی دوست نیایم مگر بدین هنجار

Раҳам куҷост зхўнӣ ки резад аз дилу чашм

رهم کجاست زخونی که ریزد از دل و چشم

Бҷонби ту ки по дар гулами зи гиряи зор

بجانب تو که پا در گلم ز گریه زار

Ба сад ҳазор ҳариф аз барот дар ҷангам

به صد هزار حریف از برات در جنگم

Бсди ҳазор заъиф аз ҳавои ту ғмхўор

بصد هزار ضعیف از هوای تو غمخوار

На дарди дард чу ман мичшнди сари бозон

نه درد درد چو من میچشند سر بازان

На оҳи сард чу ман мекашанд ҳам ағёр

نه آه سرد چو من میکشند هم اغیار

Гулӣу лолаи рухӣ лек ба зи сару қадат

گلی و لاله رخی لیک به ز سر و قدت

Маӣу сару қадӣ лек ба зи лолаи изор

مهی و سر و قدی لیک به ز لاله عذار

Яке ки шакл ту дидаст ва қоматат донад

یکی که شکل تو دیدست و قامتت داند

Ки худ раво набӯд нисбатати бсрўу чанор

که خود روا نبود نسبتت بسرو و چنار

На ман ки чархи сагу банда то нашуд пешат

نه من که چرخ سگ و بنده تا نشد پیشت

Бад-ӣни талаби қадами охир назд бсФаҳи бор

بدین طلب قدم آخر نزد بصفه بار

Хушаст масти шароби тараби лабати зи қадаҳ

خوشست مست شراب طرب لبت ز قدح

Ки ҳастамат чу сагу банда то бурузи шумор

که هستمت چو سگ و بنده تا بروز شمار

Агар танам на зи дасти ғамати бҷон будӣ

اگر تنم نه ز دست غمت بجان بودی

намешуд аз ситамати кор дил бирав душвор

نمی شد از ستمت کار دل برو دشوار

Такаббур аз дили мо толибони мҷуи ҳосил

تکبر از دل ما طالبان مجو حاصل

Ки ҷони муҳаррами мо қоблисти ишқи шиор

که جان محرم ما قابلیست عشق شعار

Мадори ӣнҳамаи ҷони ғамин мудом ба дард

مدار اینهمه جان غمین مدام به درد

Ки ҳаст ҷоми ғамин бирхти бҳмздаҳи кор

که هست جام غمین بیرخت بهمزده کار

Аз он дилами з ту зорасту тани чўноли мудом

از آن دلم ز تو زارست و تن چونال مدام

Ки донам он шараф , ин дили тамоми айёр

که دانم آن شرف، این دل تمام عیار

Қади ту шохи гулу ҷони зори мондаи ҳазин

قد تو شاخ گل و جان زار مانده حزین

Чу аҳли дайни биқини гӯшаи гир аз он рафтор

چو اهل دین بیقین گوشه گیر از آن رفتار

Ба бандагии ту то рӯз ва шаб зем дорам

به بندگی تو تا روز و شب زیم دارم

Чу бандагони лақаб аз давлатати саодати ёр

چو بندگان لقب از دولتت سعادت یار