Онсрўи қадон ки глрху моҳи вшнд

آنسرو قدان که گلرخ و ماه وشند

Бо сунбули зулфу наргис чашм хушанд

با سنبل زلف و نرگس چشم خوشند

Пайваста на бар дили касон доғ ниҳанд

پیوسته نه بر دل کسان داغ نهند

Худ низ чу лолаи гуҳи гуҳии доғи кашанд

خود نیز چو لاله گه گهی داغ کشند