эй пери шикастаи тавбаи сусти ниҳод

ای پیر شکسته توبه سست نهاد

То кӣ бҳўои дили диҳии умри ббод

تا کی بهوای دل دهی عمر بباد

Гирами зи худоу халқ шармат набӯд

گیرم ز خدا و خلق شرمت نبود

Шармандаи худ нмишўии шармати бод

شرمنده خود نمیشوی شرمت باد