Паҳлавони замонаи ёри алӣ

پهلوان زمانه یار علی

Ки зи маргаши замона пар шӯраст

که ز مرگش زمانه پر شورست

Бо ҳамаи зӯр аз аҷал афтод

با همه زور از اجل افتاد

То нагӯйӣ ки кор бар зӯраст

تا نگویی که کار بر زورست

Пер мо гуфт баҳри таърихаш

پیر ما گفت بهر تاریخش

Ҷои аслӣ одамӣ гӯраст

جای اصلی آدمی گورست