Каси азиз ман нашуд воқиф бар асрори худо

کس عزیز من نشد واقف بر اسرار خدا

Юсуфи мисрӣ буд ҳайрони бозори худо

یوسف مصری بود حیران بازار خدا

Нури хуршедӣ аз шарории бенгаригар воқифӣ

نور خورشیدی از شراری بنگری گر واقفی

Зонка аз ҳар зарра тобонаст анвори худо

زانکه از هر ذره تابان است انوار خدا

Бигузар аз ранги яқин ва чун сабои бирнги шӯ

بگذر از رنگ یقین و چون صبا بیرنگ شو

Гар гул тавҳид меҷӯӣ зи гулзори худо

گر گل توحید میجویی ز گلزار خدا

Зомтҳони лутфи ҳақ андеша куну зғми манол

زامتحان لطف حق اندیشه کن و زغم منال

Дар мбоз аз андакии ғами лутф бисёр худо

در مباز از اندکی غم لطف بسیار خدا

Мо чаҳ дарёбем азугар дар миён набӯд набӣ

ما چه دریابیم ازو گر در میان نبود نبی

Тӯтии ҳам савти мо гуё бгФтори худо

طوطی هم صوت ما گویا بگفتار خدا

Онкӣ зотш шуд сабаб дар назми олами мстФост

آنکه ذاتش شد سبب در نظم عالم مصطفاست

Фахри олам одам омад фахри одами мстФост

فخر عالم آدم آمد فخر آدم مصطفاست

Ҳарф ҳарф омад русул то номаи пайғамбарӣ

حرف حرف آمد رسل تا نامه پیغمبری

Хатм бар меҳр набувват шуд ки хотами мстФост

ختم بر مهر نبوت شد که خاتم مصطفاست

Қиссаи ҷони бахшеи исои бҳл бо мурдагон

قصه جان بخشی عیسی بهل با مردگان

Кин нафаси ҷонбхш бар исои Марями мстФост

کاین نفس جانبخش بر عیسی مریم مصطفاست

Ҷуз ба анвори вилоят дар намеёбад касе

جز به انوار ولایت در نمی یابد کسی

Рози сари пӯшидаи ҳақро ки муҳаррами мстФост

راز سر پوشیده حق را که محرم مصطفاست

Дида ақласт маҳрӯм аз камоли Муртазо

دیده عقل است محروم از کمال مرتضی

Кӣ дарин ойӣна мегунҷад мисоли Муртазо

کی درین آیینه میگنجد مثال مرتضی

Ҷилваи комили сифоти аллоҳро дар зот ӯст

جلوه کامل صفات الله را در ذات اوست

Шоҳиди халқ ҷамиласту ҷамоли Муртазо

شاهد خلق جمیل است و جمال مرتضی

Душмани соқии кавсарро з дӯзах бадтараст

دشمن ساقی کوثر را ز دوزخ بدترست

Ин ки дорад доғи ҳасрат аз зулоли Муртазо

این که دارد داغ حسرت از زلال مرتضی

Ҳам малики ҳам шери ҳақи ҳам баҳри дайни ҳам фатҳи илм

هم ملک هم شیر حق هم بحر دین هم فتح علم

Одамии сӯрат наме бандади мисоли Муртазо

آدمی صورت نمی بندد مثال مرتضی

Номаи аъмоли мо хатмаст бар тўқиъи лутф

نامه اعمال ما ختم است بر توقیع لطف

Зонка меҳр Муртазо дорему оли Муртазо

زانکه مهر مرتضی داریم و آل مرتضی

Гар фалак воқиф шудӣ аз талхии коми ҳасан

گر فلک واقف شدی از تلخی کام حسن

Ончунон заҳрӣ куҷо мерехт дар коми ҳасан

آنچنان زهری کجا میریخت در کام حسن

Ҷузи никуӣ аз накӯи чизеи нмиоиди падед

جز نکویی از نکو چیزی نمیآید پدید

Лоҷарами халқи ҳасан зоҳир кунад номи ҳасан

لاجرم خلق حسن ظاهر کند نام حسن

Хирқаи зоҳири мубин чун гул ки зер ҷома дошт

خرقه ظاهر مبین چون گل که زیر جامه داشت

Хори хор аз хирқаи пашминаи андоми ҳасан

خار خار از خرقه پشمینه اندام حسن

Остонаши каъба қудсаст зон хайли малик

آستانش کعبه قدس است زان خیل ملک

Мипрд ҳамчун кабӯтар бар ду боми ҳасан

میپرد همچون کبوتر بر دو بام حسن

Каси бгФтн дар наёбади талхӣ аз ошоми заҳр

کس بگفتن در نیابد تلخی از آشام زهر

Ҳам ҳусайни ташна лаб донад дар ошоми ҳасан

هم حسین تشنه لب داند در آشام حسن

Чун зи олами ташна лаб шуд сарви озоди ҳусайн

چون ز عالم تشنه لب شد سرو آزاد حسین

Кори мо аз гиря саққоеаст брёди ҳусайн

کار ما از گریه سقایی است بریاد حسین

Гар биҷузи таслим будӣ чораи тақдири ҳақ

گر بجز تسلیم بودی چاره تقدیر حق

Чашмҳо дар теғ кардӣ теғи фӯлоди ҳусайн

چشمها در تیغ کردی تیغ فولاد حسین

Офтобӣ чун набии моҳи тамомӣ чун алӣ

آفتابی چون نبی ماه تمامی چون علی

Шуд қирон ҳар ду якҷои баҳри эҷоди ҳусайн

شد قران هر دو یکجا بهر ایجاد حسین

Обрӯӣ чун ҳусайнии баҳр обӣ рехтанд

آبروی چون حسینی بهر آبی ریختند

Оҳ агар нстонд аз эшон фалак дод ҳусайн

آه اگر نستاند از ایشان فلک داد حسین

Кӯрии онкас ки теғ зулм зад бар хонадон

کوری آنکس که تیغ ظلم زد بر خاندان

То қиёмат хоҳад афзӯни гашти авлоди ҳусайн

تا قیامت خواهد افزون گشت اولاد حسین

Бскаҳ пар шуд ашк чун борони зини алъобдин

بسکه پر شد اشک چون باران زین العابدین

Новдон хӯн шуд аз домони зини алъобдин

ناودان خون شد از دامان زین العابدین

Киштӣ Нӯҳаст лутфи хонадони врнии ҷаҳон

کشتی نوح است لطف خاندان ورنی جهان

Гум шудӣ дар ашк чун тӯфони зини алъобдин

گم شدی در اشک چون طوفان زین العابدین

Одами ол ъабо хонанд ӯро зонка ҳаст

آدم آل عبا خوانند او را زانکه هست

Равнақи одами зи фарзандон , зини алъобдин

رونق آدم ز فرزندان، زین العابدین

Дидаи ёқӯб каз ҳиҷрони Юсуф баста шуд

دیده یعقوب کز هجران یوسف بسته شد

Ҳиҷр ӯ васлӣаст аз ҳиҷрони зини алъобдин

هجر او وصلی است از هجران زین العابدین

Оташаш дар ҷон фитад ҳар кас ки хандад ҳамчуи шамъ

آتشش در جان فتد هر کس که خندد همچو شمع

Бо вуҷӯди дидаи гирёни зини алъобдин

با وجود دیده گریان زین العابدین

Равшании бахши фалак рӯй чу моҳ боқираст

روشنی بخش فلک روی چو ماه باقرست

Серумаи чашми малики гардии з роҳ боқираст

سرمه چشم ملک گردی ز راه باقرست

Ончунон баҳрии куҷои ганҷаи дарин майдони танг

آنچنان بحری کجا گنجه درین میدان تنگ

Синаи аҳли яқин оромгоҳ боқираст

سینه اهل یقین آرامگاه باقرست

Бовуҷӯд боргоҳ ӯст қандилии фалак

باوجود بارگاه اوست قندیلی فلک

Балки қандилии азу дар боргоҳ боқираст

بلکه قندیلی ازو در بارگاه باقرست

Нури фарзандон ӯ боз аз ҷаҳони зулмати зи дӯд

نور فرزندان او باز از جهان ظلمت ز دود

Дар ҳақиқати нури имон дар паноҳ боқираст

در حقیقت نور ایمان در پناه باقرست

Бҳрбии поёни боқррои ду олами қатраи иист

بحربی پایان باقررا دو عالم قطره ییست

Ҷаъфари содиқи дарин даъвӣ гувоҳ боқираст

جعفر صادق درین دعوی گواه باقرست

Қиблаи аҳли ҳақиқати ҷаъфари содиқ буд

قبله اهل حقیقت جعفر صادق بود

Муфтии шаръу тариқати ҷаъфари содиқ буд

مفتی شرع و طریقت جعفر صادق بود

Аикаҳ аз фари ҳумои иззати талаби дории биё

ایکه از فر هما عزت طلب داری بیا

Кон эй авҷи иззати ҷаъфари содиқ буд

کان همای اوج عزت جعفر صادق بود

Бррхи дунё ки михўоннди халқаши сӯии худ

بررخ دنیا که میخوانند خلقش سوی خود

Онкии барзади дасти ҳиммати ҷаъфари содиқ буд

آنکه برزد دست همت جعفر صادق بود

Мӯсои козим далел омад ки бар халқи худо

موسی کاظم دلیل آمد که بر خلق خدا

Оятӣ аз фазлу раҳмати ҷаъфари содиқ буд

آیتی از فضل و رحمت جعفر صادق بود

Субҳи анвори ҳидояти Мӯсои козим буд

صبح انوار هدایت موسی کاظم بود

Махзани сари вилояти Мӯсои козим буд

مخزن سر ولایت موسی کاظم بود

Зулмҳо барадӣ ва хӯрдӣ хашм ва кардӣ мардумӣ

ظلمها بردی و خوردی خشم و کردی مردمی

Инчунин маҳзи анояти Мӯсои козим буд

اینچنین محض عنایت موسی کاظم بود

Он гулистони вилоят каз насим ӯ дамид

آن گلستان ولایت کز نسیم او دمید

Гулбунӣ дар ҳар вилояти Мӯсои козим буд

گلبنی در هر ولایت موسی کاظم بود

Ақл дар тафсири оёти камолаш кӣ расед

عقل در تفسیر آیات کمالش کی رسید

Коитӣ дар сад ривояти Мӯсои козим буд

کایتی در صد روایت موسی کاظم بود

Офтобӣ чун алии Мӯсои алрзоро дар вуҷӯд

آفتابی چون علی موسی الرضا را در وجود

Машриқи субҳи саодати Мӯсои козим буд

مشرق صبح سعادت موسی کاظم بود

Каъбаи аҳли сафо рӯй алӣ Мӯсо алрзост

کعبه اهل صفا روی علی موسی الرضاست

Каъбаи роҳам рӯй дили сӯии алӣ Мӯсо алрзост

کعبه راهم روی دل سوی علی موسی الرضاست

Як тавофи кӯй ӯ ҳафтод ҳаҷ омад вале

یک طواف کوی او هفتاد حج آمد ولی

Ҳар қадами як мъбаҳ дар кӯии алӣ Мӯсо алрзост

هر قدم یک معبه در کوی علی موسی الرضاست

Тӯҳфаи сӯрӣ ки мигўинд ҷон хоҳад дамид

تحفه صوری که میگویند جان خواهد دمید

Дар сабоҳи ҳашари як мӯии алӣ Мӯсо алрзост

در صباح حشر یک موی علی موسی الرضاست

Онкӣ даравӣ мезанад сад каъбаи дасти эътисом

آنکه دروی میزند صد کعبه دست اعتصام

Ҳалқаҳои ҷаъди гесуии алӣ Мӯсо алрзост

حلقه های جعد گیسوی علی موسی الرضاست

Ҳам тақии сар дилаш донад каз он сарчашма аст

هم تقی سر دلش داند کز آن سرچشمه است

Кон на дили баҳрии бпҳлўии алӣ Мӯсо алрзост

کان نه دل بحری بپهلوی علی موسی الرضاست

Қофи симурғ ҳақиқат ҳастӣ ва буд тақӣ аст

قاف سیمرغ حقیقت هستی و بود تقی است

Қоф то қофи ҷаҳон дар сояи ҷӯад тақӣ аст

قاف تا قاف جهان در سایه جود تقی است

Каъбаи судаш кӣ кунад ҳар кас казу дармонда аст

کعبه سودش کی کند هر کس کزو درمانده است

Кӣ шавад мақбули ҳақ ҳар кас ки мардӯд тақӣ аст

کی شود مقبول حق هر کس که مردود تقی است

Нест мақсӯди тақии ҷузи онкии мақсӯд ҳақ аст

نیست مقصود تقی جز آنکه مقصود حق است

Лоҷарам ҳақ мекунад онро ки мақсӯд тақӣ аст

لاجرم حق میکند آنرا که مقصود تقی است

Гашти толеъи офтоби давлат аз домон ӯ

گشت طالع آفتاب دولت از دامان او

Давлати ҷовид гуё бахти масъӯд тақӣ аст

دولت جاوید گویا بخت مسعود تقی است

Чун баромади ахтари хуршеди таъсии нақӣ

چون برآمد اختر خورشید تاثیر نقی

Сад ҷаҳон бигирифт анвори ҷаҳонгири нақӣ

صد جهان بگرفت انوار جهانگیر نقی

Кард хоби вопасини нокардаи таъбираши дуруст

کرد خواب واپسین ناکرده تعبیرش درست

Юсуфи андари хоб кӣ дидаи сети таъбири нақӣ

یوسف اندر خواب کی دیده ست تعبیر نقی

Кӣ тавонистӣ чунон озоду фориғи зистан

کی توانستی چنان آزاد و فارغ زیستن

Гар набӯдӣ меҳри гардуни бандаи пери нақӣ

گر نبودی مهر گردون بنده پیر نقی

Ғулғул уфтад дар фалак аз бскаҳ дар ҷӯш оварад

غلغل افتد در فلک از بسکه در جوش آورد

Ҳалқаи зикри малики тасбеҳу такбири нақӣ

حلقه ذکر ملک تسبیح و تکبیر نقی

Кӣ аён мешуд чу сари канти кнзои мхФё

کی عیان میشد چو سر کنت کنزا مخفیا

Гар на зот асгарӣ медод тшҳири нақӣ

گر نه ذات عسگری میداد تشهیر نقی

Чеҳраи мақсӯд чун зери ниқоб аскарӣ аст

چهره مقصود چون زیر نقاب عسکری است

Машриқу мағриби мунаввари зи офтоб аскарӣ аст

مشرق و مغرب منور ز آفتاب عسکری است

Бо вуҷӯди аскарии гӯи чашма ҳайвон мабош

با وجود عسکری گو چشمه حیوان مباش

Баҳр ӯ як қатра аз чашми пари об аскарӣ аст

بحر او یک قطره از چشم پر آب عسکری است

Кӣ тавонад бо рикобаши моҳи нав паҳлу занад

کی تواند با رکابش ماه نو پهلو زند

Зонка шоҳи тахти гардун дар рикоб аскарӣ аст

زانکه شاه تخت گردون در رکاب عسکری است

Гарчи бар гардуни ниФкнд аз карами чашми итоб

گرچه بر گردون نیفکند از کرم چشم عتاب

Ларза бар хуршед аз бими итоб аскарӣ аст

لرزه بر خورشید از بیم عتاب عسکری است

Юсуфи ҷон оқибат хоҳад зи ҷайбии сар задан

یوسف جان عاقبت خواهد ز جیبی سر زدن

Вонкаҳи мизибди бад-ӣни давлати ҷаноб аскарӣ аст

وانکه میزیبد بدین دولت جناب عسکری است

Муждаи бод эй аҳли дили коинки зуҳӯр Меҳдӣ аст

مژده باد ای اهل دل کاینک ظهور مهدی است

Зулмати олами з ҳад шуд вақти нур Меҳдӣ аст

ظلمت عالم ز حد شد وقت نور مهدی است

Дар чунин зулмӣ ки олами сари басар зулмат гирифт

در چنین ظلمی که عالم سر بسر ظلمت گرفت

Онкии оташ дар занад теғи ғаюр Меҳдӣ аст

آنکه آتش در زند تیغ غیور مهدی است

Дод мазлӯмони зи ҷаври золимони гршаҳи надод

داد مظلومان ز جور ظالمان گرشه نداد

Моҷарои мо ва эшон дар зуҳӯр Меҳдӣ аст

ماجرای ما و ایشان در ظهور مهدی است

Мураккаби андари зину халқи устода ӯ дар сабри вақт

مرکب اندر زین و خلق استاده او در صبر وقت

Ақли ҳайрони монда дар зоти сабур Меҳдӣ аст

عقل حیران مانده در ذات صبور مهدی است

Номаи фармон ки ҳукми одам ва хотам дараваст

نامه فرمان که حکم آدم و خاتم دروست

Ҳукми он маншур дар ҳукми умӯр Меҳдӣ аст

حکم آن منشور در حکم امور مهدی است

Бар гадоён чун фитад Фрҳмои аҳли байт

بر گدایان چون فتد فرهمای اهل بیت

Подшоҳаст онкӣ мегардад гадои аҳли байт

پادشاه است آنکه میگردد گدای اهل بیت

Зарраи бурдан бар фалаки хуршеди роди анӣ ки чист

ذره بردن بر فلک خورشید راد انی که چیست

намекашад дар чашми хоки поки пои аҳли байт

می کشد در چشم خاک پاک پای اهل بیت

Ақли қадари сангу гавҳар ҳар ду донад беш ва кам

عقل قدر سنگ و گوهر هر دو داند بیش و کم

Каъбагар лоф сафо зад бо сафои аҳли байт

کعبه گر لاف صفا زد با صفای اهل بیت

Аҳли байти мстФогар қадари худ зоҳир кунанд

اهل بیت مصطفا گر قدر خود ظاهر کنند

Олимии дигар бибояд аз барои аҳли байт

عالمی دیگر بباید از برای اهل بیت

Ҷунбиши боди сабо ҳар лаҳза майдонӣ ки чист

جنبش باد صبا هر لحظه میدانی که چیست

Тоир ҷон мезанад пар дар ҳавои аҳли байт

طایر جان میزند پر در هوای اهل بیت

Чашмаи оби бақои ёбии зи зулмоти фано

چشمه آب بقا یابی ز ظلمات فنا

Гар фанои хеши ҷӯӣ дар бақои аҳли байт

گر فنای خویش جویی در بقای اهل بیت

Оқибат чун биўФоиӣ бо ту хоҳад кард умр

عاقبت چون بیوفایی با تو خواهد کرد عمر

Беҳтар он бошад ки мерай дар вафои аҳли байт

بهتر آن باشد که میری در وفای اهل بیت

Ёрб аз анъоми оми аҳли байташ шод кун

یارب از انعام عام اهل بیتش شاد کن

Аҳлии мискин ки мегуяд дуои аҳли байт

اهلی مسکین که میگوید دعای اهل بیت

Назм ӯ каз муҳкамии ҳабл алмтин хондаш хирад

نظم او کز محکمی حبل المتین خواندش خرد

Хатми он ҳабл алмтин шуд бар дуои аҳли байт

ختم آن حبل المتین شد بر دعای اهل بیت