Соҳибдилон ки бандагӣ мқблӣ кунанд

صاحبدلان که بندگی مقبلی کنند

Дар юзаи карами зи тавонгар дилӣ кунанд

در یوزه کرم ز توانگر دلی کنند

Рӯи сӯии мастӣ аз сар ҳушёрӣ оваранд

رو سوی مستی از سر هشیاری آورند

Девонагии зи силсила оқилӣ кунанд

دیوانگی ز سلسله عاقلی کنند

Аз айни мардумии саги кӯй вафо шаванд

از عین مردمی سگ کوی وفا شوند

Худро мурӣди аҳли дил аз комилӣ кунанд

خود را مرید اهل دل از کاملی کنند

Бо раҳравони зи Хизру масеҳои раванди пеш

با رهروان ز خضر و مسیحا روند پیش

Бо оқилони раҳи сухан аз ғофилӣ кунанд

با عاقلان ره سخن از غافلی کنند

Ҷӯёии ганҷ лек на аз роҳи нестӣ

جویای گنج لیک نه از راه نیستی

Таҳсили кимёнаҳи з биҳослӣ кунанд

تحصیل کیمیانه ز بیحاصلی کنند

Шоҳони малики хоки замини такяи гоҳашон

شاهان ملک خاک زمین تکیه گاهشان

Бар малику ҷоҳи такя на аз ҷоҳилӣ кунанд

بر ملک و جاه تکیه نه از جاهلی کنند

Чун моҳи нави бсиқли як гӯшаи назар

چون ماه نو بصیقل یک گوشه نظر

Ойӣнаи сиёҳи дилон мнҷлӣ кунанд

آیینه سیاه دلان منجلی کنند

Перони порсо бҳдисӣ кунанд маст

پیران پارسا بحدیثی کنند مست

Риндони мастро бунгоҳӣ вале кунанд

رندان مست را بنگاهی ولی کنند

Ҷон дар сари Муҳамаду авлод ӯ диҳанд

جان در سر محمد و اولاد او دهند

Сар дар сари муҳаббати ол алӣ кунанд

سر در سر محبت آل علی کنند

Он қиблаи фалак ки малики чокараш буд

آن قبله فلک که ملک چاکرش بود

Сад ҳамчуи каъба ҳалқа бигӯаш дараш буд

صد همچو کعبه حلقه بگوش درش بود

Шоҳи шаҳиди мейри алии Ҳамзаи оншҳӣ

شاه شهید میر علی حمزه آنشهی

Каз хӯни худ қабои шаҳӣ дар буриш буд

کز خون خود قبای شهی در برش بود

Фари ҳумои гадоӣ дар ӯ чаҳ мекунад

فر هما گدای در او چه میکند

Чун сояи саодат ӯ бар сараш буд

چون سایه سعادت او بر سرش بود

Хорӣ ки сар занад зи гулистони равза аш

خاری که سر زند ز گلستان روضه اش

Нахлӣ шавад ки миваи дилҳо буриш буд

نخلی شود که میوه دلها برش بود

Тан дар ҳавас ки хок дар ӯ шавад бҷон

تن در هوس که خاک در او شود بجان

Ҷон дар ҳавои равзаи ҷони парвариш буд

جان در هوای روضه جان پرورش بود

Бар арш мерасад бадараш ҳар ки мерасад

بر عرش میرسد بدرش هر که میرسد

Онҷо касе ки мерасад ин бовараш буд

آنجا کسی که میرسد این باورش بود

Рӯзи самоъу вақфаи ин равза чу хулд

روز سماع و وقفه این روضه چو خلد

Хайли малики назорагии манзараш буд

خیل ملک نظارگی منظرش بود

Онро ки доғи ҳасрати ин равза бар диласт

آنرا که داغ حسرت این روضه بر دلست

Дӯзахи шарорӣ аз дили пари ахгараш буд

دوزخ شراری از دل پر اخگرش بود

Ҳар кас ки аз суфоли сагаш об мехӯрд

هر کس که از سفال سگش آب میخورد

Бодои ҳаром агар талаби кавсараш буд

بادا حرام اگر طلب کوثرش بود

Шҳзодаҳ ӣӣ ки мейри алии Ҳамза ном ӯст

شهزاده یی که میر علی حمزه نام اوست

Ҷбрил агар бърши пурди мурғ бом ӯст

جبریل اگر بعرش پرد مرغ بام اوست

Дар васф ӯ магӯ ки сипеҳраш мақом шуд

در وصف او مگو که سپهرش مقام شد

Гӯ : пояи сипеҳри баланд аз мақом ӯст

گو: پایه سپهر بلند از مقام اوست

Ҳар кӯ шунидӣ буии шамемии зи Машҳадаш

هر کو شنیدی بوی شمیمی ز مشهدش

То субҳи ҳашари накҳати ҷон дар машом ӯст

تا صبح حشر نکهت جان در مشام اوست

Ризвон салом кард чу он боргоҳ дид

رضوان سلام کرد چو آن بارگاه دید

Кард аз сафои хаёл ки доруссалом ӯст

کرد از صفا خیال که دارالسلام اوست

Ҳар кӯри баҳри коми дилии сӯй ӯ равад

هر کور بهر کام دلی سوی او رود

Он каъба мурод диҳад ҳар чаҳ ком ӯст

آن کعبه مراد دهد هر چه کام اوست

Рӯҳи аломин ки манеҳӣ дайн паямбараст

روح الامین که منهی دین پیمبرست

Гӯшу дилаш ҳамеша бҳрФ ва паём ӯст

گوش و دلش همیشه بحرف و پیام اوست

Хос аз паии нисор дараш нақд ҷон равост

خاص از پی نثار درش نقد جان رواست

Венаи ҷон ки бо манаст ҳам аз лутф ом ӯст

وین جان که با من است هم از لطف عام اوست

Танҳо на сайди гесуии мишкӣн ӯ манам

تنها نه صید گیسوی مشکین او منم

Ҳар ҷо ки ҳаст мурғи дилии сайд дом ӯст

هر جا که هست مرغ دلی صید دام اوست

Ҷоиикаҳи соқӣ карамаш шуд ҳаёти бахш

جاییکه ساقی کرمش شد حیات بخش

Хизру Масеҳи ташнаи лаби дард ҷом ӯст

خضر و مسیح تشنه لب درد جام اوست

Аз ҳалқаи ҳарам агарам даст кӯтаҳ аст

از حلقه حرم اگرم دست کوته است

Чашмам чу ҳалқа бар дар байт улҳаром ӯст

چشمم چو حلقه بر در بیت الحرام اوست

Онон ки пои қадар бар афлок бар ниҳанд

آنان که پای قدر بر افلاک بر نهند

Бар остони мирълии Ҳамза сар ниҳанд

بر آستان میرعلی حمزه سر نهند

Зон воҷибаст хайли млкрои суҷуди хок

زان واجبست خیل ملکرا سجود خاک

То чеҳраи ниёзи барин хок дар ниҳанд

تا چهره نیاز برین خاک در نهند

Дарвеш ин даранд ба дар юзаи қабул

درویش این درند به در یوزه قبول

Онон ки пой бар сари сад ганҷ зар ниҳанд

آنان که پای بر سر صد گنج زر نهند

Дар сайри аўрсндгҳии сокинони арш

در سیر اورسندگهی ساکنان عرش

Каз миннатҳои сидраи қадам пештар ниҳанд

کز منتهای سدره قدم پیشتر نهند

Дар равзааш на ҳади млоик буд гузар

در روضه اش نه حد ملایک بود گذر

Гар по ниҳанд позҳди худ бадар ниҳанд

گر پا نهند پازحد خود بدر نهند

Хоҳам бидида хори раҳаш рафтан аз мижа

خواهم بدیده خار رهش رفتن از مژه

Гар ҷои хор дар раҳи ман нештар ниҳанд

گر جای خار در ره من نیشتر نهند

Аз гиряи хӯни дидаи барин остонаи рехт

از گریه خون دیده برین آستانه ریخت

Чндонкаҳи халқи пои бхўн ҷигар ниҳанд

چندانکه خلق پای بخون جگر نهند

Ҳар зарраи хоки мардуми чашмии азин дар аст

هر ذره خاک مردم چشمی ازین در است

Каз мардумӣ бичишам худ аҳл назар ниҳанд

کز مردمی بچشم خود اهل نظر نهند

Аҳли сафо ки каъбаи эшон ҳаме дар аст

اهل صفا که کعبه ایشان همی در است

Зин дар бсъии каъба чаҳ рӯ дар сафар ниҳанд

زین در بسعی کعبه چه رو در سفر نهند

эй каъбаи саодати вои қиблаи шараф

ای کعبه سعادت وای قبله شرف

Покизаи гавҳари сидқи шаҳнаи Наҷаф

پاکیزه گوهر صدق شحنه نجف

Пеши ту эй эмоми баҳақ чун сафи намоз

پیش تو ای امام بحق چون صف نماز

Дар саҷда бастаанд малики сад ҳазор саф

در سجده بسته اند ملک صد هزار صف

Зоти ту гнҷномаҳи сар ҳақиқат аст

ذات تو گنجنامه سر حقیقت است

Ақли тӯраи баради басари ганҷи ман урф

عقل توره برد بسر گنج من عرف

Дар равзаи шарифи ту хуршеди зарраи вор

در روضه شریف تو خورشید ذره وار

Хоҳад ки хок раҳ шавад аз ғояти шараф

خواهد که خاک ره شود از غایت شرف

Моро чаҳ ҳад ки рӯй барин остон наҳем

ما را چه حد که روی برین آستان نهیم

Аз ҳазрати ту гар нарасад бонги лотхФ

از حضرت تو گر نرسد بانگ لاتخف

Сӯй дар ту омадаам аз сари ниёз

سوی در تو آمده ام از سر نیاز

Чун ашги худ давони басар аз ғояти шааф

چون اشگ خود دوان بسر از غایت شعف

Овардаем сӯии ту рухсори зарди хеш

آورده ایم سوی تو رخسار زرد خویش

Ашки умед дар назару нақди ҷони бкФ

اشک امید در نظر و نقد جان بکف

Гар нек ва гар бадем брҳмт қабул кун

گر نیک و گر بدیم برحمت قبول کن

Моро макун зи марҳамати хеши бартараф

ما را مکن ز مرحمت خویش برطرف

Чашми карами зи лутф ту дорем ва карда ем

چشم کرم ز لطف تو داریم و کرده ایم

Бар абри раҳмати ту назари боз чун садаф

بر ابر رحمت تو نظر باز چون صدف