Биҳамдиллоҳ ки ин фархундаи бунёд
بحمدالله که این فرخنده بنیاد
Бпоён омаду умрам амон дод
بپایان آمد و عمرم امان داد
Фалаки парвона тавфиқ додам
فلک پروانه توفیق دادم
з меҳр афрӯхт ин шамъи муродам
ز مهر افروخت این شمع مرادم
Саодат кард аз айни аноят
سعادت کرد از عین عنایت
Чаро ғами равшан аз шамъи ҳидоят
چرا غم روشن از شمع هدایت
Дарин маҷлис ки чандини зуфунун буд
درین مجلس که چندین ذوفنون بود
зи ман ин маҷлиси орои фузун буд
ز من این مجلس آرایی فزون بود
Вале соҳибдилӣ каз давлат ӯ
ولی صاحبدلی کز دولت او
Танам парварда шуд дар неъмат ӯ
تنم پرورده شد در نعمت او
Дилам чун пистаи шод аз неъмат ӯст
دلم چون پسته شاد از نعمت اوست
Ки мағзи устихон аз давлат ӯст
که مغز استخوان از دولت اوست
Чу фармуд ин гуҳари мибоидти сифт
چو فرمود این گهر میبایدت سفت
Нъм боистам аз ҳақ нъм гуфт
نعم بایستم از حق نعم گفت
Таваққуъ дорам аз рӯй тариқат
توقع دارم از روی طریقت
зи ғаввосони дарёии ҳақиқат
ز غواصان دریای حقیقت
Ки саҳви ман қалам бар сари знндш
که سهو من قلم بر سر زنندش
На ин гавҳар ба айбии бшкнндш
نه این گوهر به عیبی بشکنندش
Агар тири неи калаками дарин роҳ
اگر تیر نی کلکم درین راه
?хитой кардааст астғФри аллоҳ
خطای کرده است استغفر الله
Дилами кини нахли мумиро бар аўрд
دلم کین نخل مومی را بر اورد
Чўшмъ аз шарм дар худсари фурӯи барад
چوشمع از شرم در خودسر فرو برد
Ки назмами ршҳӣ аз баҳр Низомӣ аст
که نظمم رشحی از بحر نظامی است
Шаробами ҷуръа ӣӣ аз ҷом ҷомӣ аст
شرابم جرعه یی از جام جامی است
Вале дар ошиқӣ ӣнҷо тамошост
ولی در عاشقی اینجا تماشاست
Ки ширини хусрав ва Юсуф Зулайхост
که شیرین خسرو و یوسف زلیخاست
Баҳори ман казу гулҳо баромад
بهار من کزو گلها برآمد
Ба як фасли рабиъи охири саромад
به یک فصل ربیع آخر سرآمد
Чу аз теъдод бар вифқ муродаст
چو از تعداد بر وفق مرادست
Баноми ҳақи ҳазор ва як фитодаст
بنام حق هزار و یک فتادست
Ба тахфифаш аз он кардем таъҷил
به تخفیفش از آن کردیم تعجیل
Ки тсдиъ оварад ногуҳи бттўил
که تصدیع آورد ناگه بتطویل
На аз парвонаи мастӣ дарҷ кардам
نه از پروانه مستی درج کردم
Ки сӯзу зории худ харҷ кардам
که سوز و زاری خود خرج کردم
Сухан каз баҳр таърихаш кунам кам
سخن کز بهر تاریخش کنم کم
Буд теми алкитоби аллоҳи аъло « 894 »
بود تم الکتاب الله اعلی « ۸۹۴ »
Биёи аҳлӣ ки инҳо худнамое аст
بیا اهلی که اینها خودنمایی است
Дуое кун ки ин расм гадоӣ аст
دعایی کن که این رسم گدایی است
Худовандо бмншўри қадимат
خداوندا بمنشور قدیمت
Ба лавҳу курсӣу арши азимат
به لوح و کرسی و عرش عظیمت
Ки назми ман баланди овозаи гардон
که نظم من بلند آوازه گردان
Равони ман бзкрши тозаи гардон
روان من بذکرش تازه گردان
Нишоти афзои базм мқблон кун
نشاط افزای بزم مقبلان کن
Қабули хотир соҳибдилон кун
قبول خاطر صاحبدلان کن