Зиҳии лутфи худои хуршеди тобон

زهی لطف خدا خورشید تابان

Сулаймони замони ёқӯби султон

سلیمان زمان یعقوب سلطان

Чу соҳиби дида аз нур илоҳӣ аст

چو صاحب دیده از نور الهی است

Худованди сифедӣ ва сиёҳӣ аст

خداوند سفیدی و سیاهی است

Чу шамъи подшоҳӣ дар хӯриши гашт

چو شمع پادشاهی در خورش گشت

Ҳумои парвона вааш гирди сараши гашт

هما پروانه وش گرد سرش گشت

Аҷаби шамъӣ ки аз айни аноят

عجب شمعی که از عین عنایت

Буд парвонааш наҷми саодат

بود پروانه اش نجم سعادت

Бпоиш ҳар ки чун парвона афтод

بپایش هر که چون پروانه افتاد

Ба сари тоҷи зараш чун шамъ биниҳод

به سر تاج زرش چون شمع بنهاد

Ниҳод ӯ тоҷи заррин бар сари ҷамъ

نهاد او تاج زرین بر سر جمع

Чу он шамъӣ каз ӯ афрӯхт сад шамъ

چو آن شمعی کز او افروخت صد شمع

Бад-ӣн на чанбари фонӯс монанд

بدین نه چنبر فانوس مانند

Буд ӯ шамъу боқии сӯратӣ чанд

بود او شمع و باقی صورتی چند

Буд золими кашу мазлӯм парвар

بود ظالم کش و مظلوم پرور

На оҷизи сӯз чун шамъи сбкср

نه عاجز سوز چون شمع سبکسر

Хӯрд парвонаро оташи бсди ноз

خورد پروانه را آتش بصد ناز

Бисӯзад шамъро парвона вааш боз

بسوزد شمع را پروانه وش باز

Чу лутф ӯ касеро даст гирад

چو لطف او کسی را دست گیرد

Чароғи давлаташ ҳаргиз намирад

چراغ دولتش هرگز نمیرد

Чу баргирад касеро аз каромат

چو برگیرد کسی را از کرامت

Наяндозад кас ӯро то қиёмат

نیندازد کس او را تا قیامت

Дар ӯ каъба вагар ноМуродӣ

در او کعبه و گر نامرادی

Кунад онҷои зи даст зулм додӣ

کند آنجا ز دست ظلم دادی

ч гирад ҳалқа занҷир додаш

چ گیرد حلقه زنجیر دادش

Диҳад чун ҳалқаи каъбаи муродаш

دهد چون حلقه کعبه مرادش

Чу бикшод дар ганҷи сахо ро

چو بگشاد در گنج سخا را

Диҳад парвонаи шоҳии гадо ро

دهد پروانه شاهی گدا را

зи нури шамъ рӯйиш ҳаст олам

ز نور شمع رویش هست عالم

Чу фонӯсии даруни равшани буруни ҳам

چو فانوسی درون روشن برون هم

Фалаки он шамъи давлат гарчи афрӯхт

فلک آن شمع دولت گرچه افروخت

зи нур ӯ тариқи давлати омухт

ز نور او طریق دولت آموخت

Балӣ гардад чароғ аз шахси зоҳир

بلی گردد چراغ از شخص ظاهر

Валикини раҳбар шахсаст охир

ولیکن رهبر شخص است آخر

Аз он рӯи равнақи шоҳон шикаста аст

از آن رو رونق شاهان شکسته است

Ки бо хуршеди нур шамъ пастаст

که با خورشید نور شمع پستست

Ба маънии хусравон чун ӯ ншоинд

به معنی خسروان چون او نشایند

Ба сӯрат гарчи мисли ӯ намоянд

به صورت گرچه مثل او نمایند

Кашад наққоши нақши шамъи зебо

کشد نقاش نقش شمع زیبا

Вале чун шамъ набӯд маҷлиси оро

ولی چون شمع نبود مجلس آرا

Равад зон бими шамъаши дӯд бар сар

رود زان بیم شمعش دود بر سر

Ки бепарвона ӯ дорад афсар

که بی پروانه او دارد افسر

Гулистонӣаст базм ӯ шабу рӯз

گلستانی است بزم او شب و روز

зи ҷоми бодау шамъи дили афрӯз

ز جام باده و شمع دل افروز

Чаҳ бастонеи ҷаҳон афрӯз бошад

چه بستانی جهان افروز باشد

Ки шамъаши бӯстон афрӯз бошад

که شمعش بوستان افروز باشد

Илоҳӣ бар фалак то шамъ меҳр аст

الهی بر فلک تا شمع مهر است

Биҷои суфраи шамъаш сипеҳр аст

بجای سفره شمعش سپهر است

Ба ҳафт иқлӣми бахшиши Комронӣ

به هفت اقلیم بخشش کامرانی

Бақадр ҳимматаши даҳ ҷовдонӣ

بقدر همتش ده جاودانی

Фузун аз арши бодои поя ӯ

فزون از عرش بادا پایه او

Бимонад то қиёмати соя ӯ

بماند تا قیامت سایه او

Бузургоне ки аз он остонанд

بزرگانی که از آن آستانند

Басӣ дар сояаш ёрб бимонанд

بسی در سایه اش یارب بمانند

Бтхсиси онкӣ ӯ аз шамъи равшан

بتخصیص آنکه او از شمع روشن

Ниҳоди ин шамъи давлат дар раҳи ман

نهاد این شمع دولت در ره من

Маро ӯ раҳбари ин роҳ гардид

مرا او رهبر این راه گردید

Бмн ӯ ин ҳаёт Хизр бахшед

بمن او این حیات خضر بخشید