Хуши он ошиқ ки саргарм хаёл аст

خوش آن عاشق که سرگرم خیال است

Дилаши парвонаи шамъ ҷамол аст

دلش پروانه شمع جمال است

Дар оташ ҳар шабии парвона вор аст

در آتش هر شبی پروانه وار است

Чу шамъ аз сӯзи дили шаби зинда дор аст

چو شمع از سوز دل شب زنده دار است

Дилаши парвона вааш аз ғам буд риш

دلش پروانه وش از غم بود ریش

Чу шамъ аз гиря шавед домани хеш

چو شمع از گریه شوید دامن خویش

Чу фонӯсаш касе дили брФрўзд

چو فانوسش کسی دل برفروزد

Ки аз доғи дарунаши синаи сӯзад

که از داغ درونش سینه سوزد

Мабодои он тан ки ҳаст аз сӯзи дили давр

مبادا آن تن که هست از سوز دل دور

Чикор ояд касеро шамъ бе нур

چکار آید کسی را شمع بی نور

Чу шамъи он кас ки сӯз дил надорад

چو شمع آن کس که سوز دل ندارد

Фурӯғи зиндагӣ ҳосил надорад

فروغ زندگی حاصل ندارد

Хуши он ошиқ ки сӯзи дили пазирад

خوش آن عاشق که سوز دل پذیرد

Ки бе оташи чароғӣ дар нагирад

که بی آتش چراغی در نگیرد

зи худ парвона вааш чун давр гардад

ز خود پروانه وش چون دور گردد

Чу шамъ аз пой то сар нур гардад

چو شمع از پای تا سر نور گردد

Чу сӯзи шамъ вааш парвонаро нур

چو سوز شمع وش پروانه را نور

Фурӯғ ӯ буд нури алии нур

فروغ او بود نور علی نور

Хуши он кат ёр хонд ҷониби хеш

خوش آن کت یار خواند جانب خویش

Ки гул оташ шавад оташи колти пеш

که گل آتش شود آتش کلت پیش

Чу ояд ҷазбаи маъшӯқи саркаш

چو آید جذبه معشوق سرکش

Кашад парвона вааш ошиқ дар оташ

کشد پروانه وش عاشق در آتش

Дар оташ худ нашуд парвонаи ъмдо

در آتش خود نشد پروانه عمدا

Касе ҳаргиз назд бар теғи худ ро

کسی هرگز نزد بر تیغ خود را

Буд шамъи аждаҳои оташини неш

بود شمع اژدهای آتشین نیش

Дам гармаш кашад парвонаро пеш

دم گرمش کشد پروانه را پیش

Чароғи давлати он ошиқ барафрӯхт

چراغ دولت آن عاشق برافروخت

Ки баҳри шамъи худ парвона вааш сӯхт

که بهر شمع خود پروانه وش سوخت

Биёи аиъошқи шамъи дили афрӯз

بیا ای‌عاشق شمع دل افروز

Тариқи ишқ аз парвона омӯз

طریق عشق از پروانه آموز