Ҳадисӣ дорам аз равшандилии ёд
حدیثی دارم از روشندلی یاد
Басии ширинтар аз ширину Фарҳод
بسی شیرین تر از شیرین و فرهاد
Бадали афрӯзӣу ҷонсӯзии афзӯн
بدل افروزی و جانسوزی افزون
зи ҳасани Лайлӣ ва аз ишқи маҷнӯн
ز حسن لیلی و از عشق مجنون
Аҷаби ҳасанӣу ишқӣ каз ҳақиқат
عجب حسنی و عشقی کز حقیقت
Буд шамъи раҳи аҳли тариқат
بود شمع ره اهل طریقت
На танҳо ошиқаш дар сӯз ва соз аст
نه تنها عاشقش در سوز و ساز است
Ки дилбари ҳамчуи ошиқ дар гудоз аст
که دلبر همچو عاشق در گداز است
Дило , розӣ ки бозат май намоям
دلا، رازی که بازت می نمایم
Ҳақиқат дар муҷозат май намоям
حقیقت در مجازت می نمایم
Биё бишинав ҳадиси ишқи ҷонсӯз
بیا بشنو حدیث عشق جانسوز
Чароғи дили азин оташ барафрӯз
چراغ دل ازین آتش برافروز
Куҳани пери хирад коФсонаҳ гуяд
کهن پیر خرد کافسانه گوید
Чунин аз шамъ ва аз парвона гуяд
چنین از شمع و از پروانه گوید
Ки рӯзии хусравии баҳри фироқӣ
که روزی خسروی بهر فراغی
Чу гул зад хаймаи ъушрати ббоғӣ
چو گل زد خیمه عشرت بباغی
На боғии ҷинат рӯй замин буд
نه باغی جنت روی زمین بود
На маҳфили маҷлиси наққоши чин буд
نه محفل مجلس نقاش چین بود
Ба гирди шамъ рӯй оташини гул
به گرد شمع روی آتشین گل
Ҳаме гардид чун парвонаи булбул
همی گردید چون پروانه بلبل
Ба шохи арғавони оташи фурӯзон
به شاخ ارغوان آتش فروزان
Чу сад парвонаи гирди шамъи сӯзон
چو صد پروانه گرد شمع سوزان
Ба дилсӯзии доғи лола дар боғ
به دلسوزی داغ لاله در باغ
Саман дар кафи гирифтаи пунбаи доғ
سمن در کف گرفته پنبه داغ
Қлндрўори наргиси бодаи хӯрда
قلندروار نرگس باده خورده
Қадаҳ аз нима норанҷ карда
قدح از نیمه نارنج کرده
Чаҳ шуд равшани чароғи оризи гул
چه شد روشن چراغ عارض گل
Чу шамъаши риштаи ҷони сӯхти булбул
چو شمعش رشته جان سوخت بلبل
Чароғи лолаи шамъ гул барафрӯхт
چراغ لاله شمع گل برافروخت
Бунафша аз ғамаши парвона вааш сӯхт
بنفشه از غمش پروانه وش سوخت
Миёни боғи чандон лола шуд ҷамъ
میان باغ چندان لاله شد جمع
Ки шуд саҳни чамани таштии пар аз шамъ
که شد صحن چمن طشتی پر از شمع
Ба бастонеи чунон мисатон ба ъушрат
به بستانی چنان مستان به عشرت
Ба чарх оварда чун фонӯси суҳбат
به چرخ آورده چون فانوس صحبت
Нишаста сарви қадони ҷой бар ҷой
نشسته سرو قدان جای بر جای
Чу шамъи устодаи соқӣ бар сари пой
چو شمع استاده ساقی بر سر پای
Суроҳе ҳар нафас овоз мекард
صراحی هر نفس آواز میکرد
Бони овози мутриб соз мекард
بآن آواز مطرب ساز میکرد
Ҳадиси ҷумла аз айш ва тараб рафт
حدیث جمله از عیش و طرب رفت
Бсди айшу тараби рӯзӣ бшб рафт
بصد عیش و طرب روزی بشب رفت
Парешон кард шаби гесуии мишкӣн
پریشان کرد شب گیسوی مشکین
Ниҳон шуд дар бунафшаи барги насрин
نهان شد در بنفشه برگ نسرین
Ту гуфтӣ оҳӯии шаб нофа бикшод
تو گفتی آهوی شب نافه بگشاد
Ҳаме шуд гирди машки суда бар бод
همی شد گرد مشک سوده بر باد
Чу шаб шуд тарҳи айш аз нав ниҳоданд
چو شب شد طرح عیش از نو نهادند
Ба маҷлиси шамъро парвона доданд
به مجلس شمع را پروانه دادند