Зиҳии сар бар хати фармони ту афлоку арқон ро

زهی سر بر خط فرمان تو افلاک و ارکان را

Чўчобки даст меъморӣаст лутфати олами ҷон ро

چو چابک دست معماری است لطفت عالم جان را

зи абри табъи лўлўءи бахшу боди лутф ту бӯда

ز ابر طبع لؤلؤ بخش و باد لطف تو بوده

Буруз муфлисӣ биншонада ӣ дарёу Аммон ро

به روز مفلسی بنشانده‌ای دریا و عمان را

Ту кӯҳи гавҳарӣ дар зот ва ман ҳаргиз надонистам

تو کوه گوهری در ذات و من هرگز ندانستم

Ки кон гавҳарӣ бошад мъоқди гавҳари кон ро

که کان گوهری باشد معاقد گوهر کان را

Чу нури офтоби оради клоли дида ӣ ахФш

چو نور آفتاب آرد کلال دیدهٔ اخفش

Тасаввур кардани ҳамтои ту авҳому азҳон ро

تصور کردن همتای تو اوهام و اذهان را

з науммат соя ҳо густард дар олами накӯи номӣ

ز نامت سایه‌ها گسترد در عالم نکو نامی

Ки фарзанди халаф будӣ табиатроу арқон ро

که فرزند خلف بودی طبیعت را و ارکان را

Басӯрат одамӣ хонам валикин ӣнқадар донам

به صورت آدمی خوانم ولیکن اینقدر دانم

Ки бо ҳар луқма зан натавон , баробар кард луқмон ро

که با هر لقمه زن نتوان، برابر کرد لقمان را

Ба пеши борбади табъӣ ки роҳ арғунун созад

به پیش باربد طبعی که راه ارغنون سازد

Зиёдат равнақӣ набӯд навой ноӣ анбон ро

زیادت رونقی نبود نوای نای انبان را

Масеҳи зиндагии бахше ва номӯсӣаст то маҳшар

مسیح زندگی بخشی و ناموسی است تا محشر

Бхоки пояти ин гардандаи муҳтоҷи лати анбон ро

به خاک پایت این گردنده محتاج لت انبان را

Ҷавони бхто , ҷаҳони бхшо , на он мадҳат сароем ман

جوان بختا، جهان بخشا، نه آن مدحت سرایم من

Ки аз булбули хиҷолатҳост бо ман боғу бустон ро

که از بلبل خجالت‌هاست با من باغ و بُستان را

Ба ҳасани тӯҳфаи хотир ки оварадам бони ҳазрат

به حسن تحفه خاطر که آوردم به آن حضرت

Зҳснши чашм равшан шуд равони поки ҳисон ро

ز حسنش چشم روشن شد روان پاک حسان را

Дар амсол аҷам гӯйанду хусрави ҳам накӯ донад

در امثال عجم گویند و خسرو هم نکو داند

Ки рӯзи аввалу охир накӯ доранд меҳмон ро

که روز اول و آخر نکو دارند مهمان را

Ҳадис нон наёрам гуфт бо раззоқии ҷавдат

حدیث نان نیارم گفت با رزاقی جودت

Ки аз дукон хбозон барояд қӣматии нон ро

که از دکان خبازان برآید قیمتی نان را

Валикини ноз бе ҳангоми шогирдони знконӣ

ولیکن ناز بی هنگام شاگردان زنکانی

Ббодм медиҳад ҳрлҳзаҳи азлати гоҳи знкон ро

به بادم میدهد هر لحظه عزلت‌گاه زنکان را

Нкўбитӣаст Қатаронро ба ҳасби ин сухани лоиқ

نکوب یتی است قطران را به حسب این سخن لایق

Ҳамоно худ з бар бошад шаҳаншоҳи схндон ро

همانا خود ز بر باشد شهنشاه سخندان را

Худовандо ту Қатаронро зҳркси дӯсттар дорӣ

خداوندا تو قطران را ز هرکس دوست‌تر داری

Валикини дайртар бахшеи з ҳар каси чизи Қатарон ро

ولیکن دیرتر بخشی ز هرکس چیز قطران را

Ало то корҳо созад аноятҳои раббонӣ

الا تا کارها سازد عنایت‌های ربانی

Анояти бод дар кори ту яздони ҷаҳони бон ро

عنایت باد در کار تو یزدان جهانبان را