эй калаки ту бар лавҳ Уторид зада абҷад

ای کلک تو بر لوح عطارد زده ابجد

Унвони насаби номаи одами боби ваҷд

عنوان نسب نامه آدم باب وجد

Ҳам коҳили ҳомӯнӣ бо ҳалами ту мсръ

هم کاهل هامونی با حلم تو مسرع

Ҳам шбрўи гардунӣ бо азми ту мъқд

هم شبرو گردونی با عزم تو معقد

Бар мФрши садри ту паии иззати ҷовид

بر مفرش صدر تو پی عزت جاوید

Дар сояи қадари ту сари давлати сармад

در سایه قدر تو سر دولت سرمد

Ҷузи рои ту дар тӣаи маъонии набарди роҳ

جز رای تو در تیه معانی نبرد راه

Ҷузи ҳзми ту бар роҳ ҳаводис накушуд сад

جز حزم تو بر راه حوادث نکشد سد

Дар мавкиби иқболи аламдори ҷалолат

در موکب اقبال علمدار جلالت

Бар чатр сипеҳрӣ зада як гӯшаи мтрд

بر چتر سپهری زده یک گوشه مطرد

Дар маснад ҳиммат биншин зонка зёҳо аст

در مسند همت بنشین زانکه ضیاها است

Аз хоки кафи пои ту то дидаи фарқад

از خاک کف پای تو تا دیده فرقد

Душман чаҳ шунидааст ва чаҳ дидааст зтўбос

دشمن چه شنیده است و چه دیده است زتوباس

То бар ғур тазвир занад банки муаййид

تا بر غر تزویر زند بانک مؤید

То шасти қазо дар кашад ин тири ҷигари дуз

تا شست قضا در کشد این تیر جگر دوز

То даст қадар баркашад ин теғи мғмд

تا دست قدر برکشد این تیغ مغمد

Ҳам хобаи кини ту ҳам аз борақаи хашм

هم خوابه کین تو هم از بارقه خشم

Бар хурда алмос кунад арсаи марқад

بر خرده الماس کند عرصه مرقد

Дар маҷлиси тодиби ту чун сӯсану наргис

در مجلس تادیب تو چون سوسن و نرگس

Аз бими забони лоли вази ғами дидаи Машҳад

از بیم زبان لال وز غم دیده مشهد

Заррини қалам чарх шавад нуктаи бениш

زرین قلم چرخ شود نکته بینش

Зон лафзи гуҳари бор бар ин лавҳи зибри ҷад

زان لفظ گهر بار بر این لوح زبر جد

На пояи афлоки мурассаъи з пай туаст

نه پایه افلاک مرصع ز پی توست

Бар минбари чубин чаҳ наҳй биҳдаҳи маснад

بر منبر چوبین چه نهی بیهده مسند

Гар , дидаи кони талъати зебоӣ ту бинад

گر، دیده کان طلعت زیبای تو بیند

Пеши рухи хуршед ба бандади ттқи рад

پیش رخ خورشید به بندد تتق رد

Бар силсилаи хат ту бигузашт хирад гуфт

بر سلسله خط تو بگذشت خرد گفت

Сад пой маъонӣаст баҳри ҳалқаи муқайяд

صد پای معانی است بهر حلقه مقید

Аҳсанти зиҳии зоти ту дар мабдаи таркиб

احسنت زهی ذات تو در مبدأ ترکیب

Аз ширкати табъи омада чун ақли муҷаррад

از شرکت طبع آمده چون عقل مجرد

Хок дар маймуни ту , эксири саодат

خاک در میمون تو، اکسیر سعادت

Вази вай шудаи ъзи абадии ъзи мухиллад

وز وی شده عز ابدی عز مخلد

Ту каъбаи фазлӣ ва ман аз даври ту маҳрӯм

تو کعبه فضلی و من از دور تو محروم

Лаббайки занон рӯй ниҳодаи сӯии мақсад

لبیک زنان روی نهاده سوی مقصد

Он бози сипедам ки бики савлати парвоз

آن باز سپیدم که بیک صولت پرواز

Бар шери сияҳ тнк кунам арсаи мсид

بر شیر سیه تنک کنم عرصه مصید

Шаби турра мшгин нафишонд ба табаррук

شب طره مشگین نفشاند به تبرک

Гар мдхнаҳи табъи ту тнки омадаи бади қад

گر مدخنه طبع تو تنک آمده بد قد

То пой бишӯйанд арӯсони нукотам

تا پای بشویند عروسان نکاتم

Дар шиша ӣ ма гарда гулобӣаст мсъд

در شیشه ی مه گرده گلابیست مصعد

Як рамзи марои котиби алавии бинависад

یک رمز مرا کاتب علوی بنویسد

Чун кор бшрҳанд , дар ин ҳафт муҷаллад

چون کار بشرح اند، در این هفت مجلد

Пеши ту миёни бастам чун рмҳи зи динӣ

پیش تو میان بستم چون رمح ز دینی

Гавҳари зи забони руста чун теғ маанд

گوهر ز زبان رسته چون تیغ مهند

Дар чашми адуи хорам ва бар хад вале хол

در چشم عدو خارم و بر خد ولی خال

Полоиши ин чашмаму ороиши он хад

پالایش این چشمم و آرایش آن خد

Хорӣ ки з захмаш шавад он дидаи муаззаб

خاری که ز زخمش شود آن دیده معذب

Холӣ ки з лутфаш шавад ин чеҳраи маврид

خالی که ز لطفش شود این چهره مورد

Бар рағми ҷаҳонӣ чаҳ шавад ,гар чу манӣ ро

بر رغم جهانی چه شود، گر چو منی را

Асбоб мураттаб кунӣ аҳволи ммҳд

اسباب مرتب کنی احوال ممهد

Некӯ набӯдгар пас аз имони мдиҳт

نیکو نبود گر پس از ایمان مدیحت

Табъам ба саноӣ дгарӣ гардад муртад

طبعم به ثنای دگری گردد مرتد

Зон пас ки Хизри вори супурдами раҳи дарё

زان پس که خضر وار سپردم ره دریا

Саҷҷодаи сабзи орм бар срҳи ммрд

سجاده سبز آرم بر صرح ممرد

То дръи сияҳи айбаи маро ганд аз нур

تا درع سیه عیبه مه را گند از نور

Зродии хуршеди бзри оби мзрд

زرادی خورشید بزر آب مزّرد

Аз сами барроқи ту ҳилолӣ ки биафтад

از سم براق تو هلالی که بیفتد

Бодо шуда зу гардани хуршеди муқаллид

بادا شده زو گردن خورشید مقلد

Ҳам номи ту бар дидаи иқболи мунаққаш

هم نام تو بر دیده اقبال منقش

Ҳам аҳди ту , бо муддати айёми мؤкд

هم عهد تو، با مدت ایام مؤکد

Бар дӯши ман аз бахшиши ту дибаҳи муаллим

بر دوش من از بخشش تو دیبه معلم

Дар кӯш ту аз мадҳати ман дар мъқд

در کوش تو از مدحت من در معقد

Арзи ту чу илми ту зи офоти муназзаҳ

عرض تو چو علم تو ز آفات منزه

Расми ту чу исми ту дар офоқи Муҳамад

رسم تو چو اسم تو در آفاق محمد

Дайни сохт имодии зи ту айвони шараф ро

دین ساخت عمادی ز تو ایوان شرف را

Бодо , бтўи ин айвон то ҳашари мъмд

بادا، بتو این ایوان تا حشر معمد

Дар таҳнияти рӯзаи чгўим ки ҷаҳон ро

در تهنیت روزه چگویم که جهان را

Ҳар рӯзи бадӣдори ту идӣаст муҷаддад

هر روز بدیدار تو عیدی است مجدد