Чун бар оҳихти сарвари аҷром
چون بر آهیخت سرور اجرام
Аз сари чармаи ғуруби лком
از سر چرمه غروب لکام
Гашт бар арсаи иқомати суст
گشت بر عرصه اقامت سست
Сипаҳи рӯзро таноби хайём
سپه روز را طناب خیام
Чеҳраҳои мунир бикшоданд
چهره های منیر بگشادند
Ахтарон аз даричаҳои злом
اختران از دریچه های ظلام
Заврақи зари зи соҳили мағриб
زورق زر ز ساحل مغرب
Монад дар мавҷи баҳри ҷони анҷом
ماند در موج بحر جان انجام
Аҳд кард осмону дузди сифат
عهد کرد آسمان و دزد صفت
Ханҷари офтобро ба ниёам
خنجر آفتاب را به نیام
Рахши чарх аз ҳилол , дар кардан
رخش چرخ از هلال، در کردن
Тавқ равшан фиканда буд , хиром
طوق روشن فکنده بود، خرام
Гуфтам : ин ним ташт заррин чист
گفتم: این نیم طشت زرین چیست
Бар канори бисоти минои фом
بر کنار بساط مینا فام
Осмон гуфт : мураккаби соҳиб
آسمان گفت: مرکب صاحب
Дод наалӣ бакӯш зангии шом
داد نعلی بکوش زنگی شام
Пушти суннати имоди дайн ки ниҳод
پشت سنت عماد دین که نهاد
Пои иқбол бар сари айём
پای اقبال بر سر ایام
Он фурӯи бардаи гардани бидъат
آن فرو برده گردن بدعت
Ваон қавӣ карда бозуии ислом
وان قوی کرده بازوی اسلام
Толеъаши фари чеҳра ӣ афлок
طالعش فر چهره ی افلاک
Талъаташи нури дида ӣ аҷром
طلعتش نور دیده ی اجرام
Онкии зи исрофи суфраи карамаш
آنکه ز اسراف سفره کرمش
Қурси хуршедро баромади вом
قرص خورشید را برآمد وام
Ва онкии паймӯди азми мсоҳш
و آنکه پیمود عزم مساحش
Тӯлу арзи замонаро бадви ком
طول و عرض زمانه را بدو کام
Силки бидъат аз ин гусастаи шимур
سلک بدعت از این گسسته شمر
Чун бадви ақд шарҳ ёфт низом
چون بدو عقد شرح یافت نظام
То ҷалолаш қадам наранҷоанд
تا جلالش قدم نرنجاند
Осмон бификанад бисоти давом
آسمان بفکند بساط دوام
Дар шабонеи зи адл ӯ ёбанд
در شبانی ز عدل او یابند
Муҳаррамяти зёб бар ағном
محرمیت ذیاب بر اغنام
Нӯки калаки шаҳоби кирдораш
نوک کلک شهاب کردارش
Диҳад аз сари осмони эълом
دهد از سرّ آسمان اعلام
Кинаши андари шукр наад амроз
کینش اندر شکر نهد امراض
Қаҳраш аз заҳр баркашад олом
قهرش از زهر برکشد آلام
Ҳар куҷои ҳзм ӯ кушояди бор
هر کجا حزم او گشاید بار
Фитна бар хар наад дўоҷи давом
فتنه بر خر نهد دواج دوام
Гар зи барқи кафш мадад ёбад
گر ز برق کفش مدد یابد
Қатра заррин кунад мизоҷи ғмом
قطره زرین کند مزاج غمام
Хотири хонёни бҷзби назар
خاطر خانیان بجذب نظر
Чун арақ баркашад зи роҳи мсом
چون عرق برکشد ز راه مسام
Дасти нуқсон бдомнш нарасад
دست نقصان بدامنش نرسد
Гар кунад як назари бмоаҳи тамом
گر کند یک نظر بماه تمام
Дар ӯ марҳабо занад ба срир
در او مرحبا زند به صریر
Соилӣ чун бадӯр расад бслом
سایلی چون بدور رسد بسلام
эй хилофи ризои ту баста
ای خلاف رضای تو بسته
Ақди зуннор бар камаргаҳи ҷом
عقد زنار بر کمرگه جام
Ваии ҳавоӣу лой ту карда
وی هوای و لای تو کرده
Пари ҷавоҳири забони калаку ҳисом
پر جواهر زبان کلک و حسام
Дар кашад меҳри осмони сайдат
در کشد مهر آسمان صیدت
Ҳалқи симурғро ба ҳалқаи дом
حلق سیمرغ را به حلقه دام
Тифли як рӯзаро , зҳрси саноат
طفل یک روزه را، زحرص ثنات
Мӯии нотиқ бар ояд аз андом
موی ناطق بر آید از اندام
Осмони пеши донишу ҳукми ?ут
آسمان پیش دانش و حکم ات
Бар сар об кард нақши аҳком
بر سر آب کرد نقش احکام
Пайкарӣ чун ту кам нигошта анд
پیکری چون تو کم نگاشته اند
Нақшбандони дафтари авҳом
نقشبندان دفتر اوهام
Дар наёбанд гирди рояти ту
در نیابند گرد رایت تو
Гар , ду асба сафар кунанд аФҳом
گر، دو اسبه سفر کنند افهام
Арсаи рӯзгор танг ояд
عرصه روزگار تنگ آید
Чун зании банк бар барроқи калом
چون زنی بانک بر براق کلام
Нодирот аз хазонаи ҳифзат
نادرات از خزانه حفظت
Шудаи беруни зи ҳад чанду калом
شده بیرون ز حد چند و کلام
Ншнўдаҳи бсди ҳазор ҳазор
نشنوده بصد هزار هزار
Ҳосидони ту як варақро ном
حاسدان تو یک ورق را نام
Осмони сӯии дшмнонти ҳаме
آسمان سوی دشمنانت همی
Бар забон аҷал диҳад пайғом
بر زبان اجل دهد پیغام
Ки шумо кунҷи хонаи бкзинид
که شما کنج خانه بکزینید
Чун зад иқбол ӯ илм бар бом
چون زد اقبال او علم بر بام
Сури аҳбобу сӯз ҳсод аст
سور احباب و سوز حساد است
Асари ин хуҷастаи фолу паём
اثر این خجسته فال و پیام
Номи ҷўӣии хасми нон талабӣ аст
نام جوئی خصم نان طلبی است
Ҳар ки нони ҷуст кам расед баном
هر که نان جست کم رسید بنام
эй зи ҷӯади ту зрноб шуда
ای ز جود تو زرناب شده
Мағзи зуввор дар миёни изом
مغز زوار در میان عظام
Бо ту якто шудам алифи кирдор
با تو یکتا شدم الف کردار
То броими бсди ҳазорон лоам
تا برآیم بصد هزاران لام
Хоҷаи хоҷагон назм шавам
خواجه خواجگان نظم شوم
Зонка ҳастам туро ғулом , ғулом
زانکه هستم تو را غلام، غلام
То ту бошӣу бод то ҷовид
تا تو باشی و باد تا جاوید
Каз ту зиндааст пайкари анъом
کز تو زنده است پیکر انعام
Буд ва хоҳад санои дуни туам
بود و خواهد ثنای دون توام
Чун таяммум ба пеши диҷлаи ҳаром
چون تیمم به پیش دجله حرام
Соҳбо , Фозло , наме гунҷад
صاحبا، فاضلا، نمی گنجد
Қади мадҳи ту дар либоси калом
قد مدح تو در لباس کلام
Гарчи бо шеър низ бар ҳам баст
گرچه با شعر نیز بر هم بست
Табъи ту дар мадоеҳи ту зимом
طبع تو در مدایح تو زمام
Хирад корӣаст асл ӯ оғоз
خرد کاری است اصل او آغاز
Шрмсозӣаст ҳосили фарҷом
شرمسازی است حاصل فرجام
Рояти шаҳриёр ид расед
رایت شهریار عید رسید
Хайма бар кунад хайли моҳи сиём
خیمه بر کند خیل ماه صیام
Мақдами иду риҳлати рамазон
مقدم عید و رحلت رمضان
Бод бар ту мубораку пидром
باد بر تو مبارک و پدرام
Аз наҳифи ту , даҳри гардон , суст
از نهیب تو، دهر گردان، سست
Дар рикоби ту , чархи тавсан , ром
در رکاب تو، چرخ توسن، رام
То карамро ҷалоли бахшеу ъз
تا کرم را جلال بخشی و عز
Ҳофизати зулҷалоли волокром
حافظت ذوالجلال والاکرام