Чун шаби боФтоби рух шоҳ дод ҷон

چون شب بآفتاب رخ شاه داد جان

Як ранг шуд қабои гуҳари бФти осмон

یک رنگ شد قبای گهر بفت آسمان

Ойинаи дори субҳи баромад ба сайқалӣ

آئینه دار صبح برآمد به صیقلی

То ранги шом , пунба гирифт аз дили ҷаҳон

تا رنگ شام، پنبه گرفت از دل جهان

Субҳи сипеди носиаҳ чун пунба ӣ зада

صبح سپید ناصیه چون پنبه ی زده

Хити ду ранг зиҳ шуду қади уфуқи камон

خیط دو رنگ زه شد و قد افق کمان

Машғӯли пунбаи чарх ва надонист коФтоб

مشغول پنبه چرخ و ندانست کافتاب

Фармуд ахтаронаши бдздди зи ду кодон

فرمود اخترانش بدزدد ز دو کدان

Нури муҳӣт тохтан оварад то ба аҷз

نور محیط تاختن آورد تا به عجز

Овораи гашти сояи маркази зи хонимон

آواره گشت سایه مرکز ز خانمان

Чун бонг зад хурӯси муаллим ки алслоаҳ

چون بانگ زد خروس معلم که الصلاة

Ма низ бар шикасти дабистони ахтарон

مه نیز بر شکست دبستان اختران

Дар гирди қутби чархи занони нақши ноқаи шакл

در گرد قطب چرخ زنان نقش ناقه شکل

Чарб охирӣ гузошта чун роҳи кҳгшон

چرب آخری گذاشته چون راه کهگشان

Дар новдон басем саҳари роўқи шуъоъ

در ناودان بسیم سحر راوق شعاع

Чун зер бо ки ранги пазиради зи заъфарон

چون زیر با که رنگ پذیرد ز زعفران

Саррофи чархро дарме чанд монаду бас

صراف چرخ را درمی چند ماند و بس

Аз бскаҳ зер бош бурун шуд ба новдон

از بسکه زیر باش برون شد به ناودان

Ман кон чунон бидидам , ҷустами зи ҷо чу барқ

من کان چنان بدیدم، جستم ز جا چو برق

Зин , баста бар ду кӯҳа барқӣ шудам равон

زین، بسته بر دو کوهه برقی شدم روان

Кӯҳӣ ки дошт бар китфи чори боди зин

کوهی که داشت بر کتف چار باد زین

Барқӣ ки буд , бар зибри чормаҳи чмон

برقی که بود، بر زبر چارمه چمان

Ширии ғизол кардану гӯрии гавазни чашм

شیری غزال کردن و گوری گوزن چشم

Мурғии бҳмиаҳи сӯрату девии фириштаи ҷон

مرغی بهمیه صورت و دیوی فرشته جان

Оҳихтаҳ чу ҳиндӯии мҳрўри соқи гӯш

آهیخته چو هندوی محرور ساق گوش

Ва окандаи ҳамчуи зангии мартӯби ёлу рон

و آکنده همچو زنگی مرطوب یال و ران

Гардан чу ним қавс ва дар оҳнки так , чунонк

گردن چو نیم قوس و در آهنک تک، چنانک

Каз бим , қавси чарх , ҷаҳди новаки камон

کز بیم، قوس چرخ، جهد ناوک کمان

Оташи такӣ , ки гар бисипорӣ Аннани бадв

آتش تکی، که گر بسپاری عنان بدو

Миъроҷи боми чарх , шавад рост чун духон

معراج بام چرخ، شود راست چون دخان

Бар сохтаи зи ҷбҳти ғроу гӯши тез

بر ساخته ز جبهت غرا و گوش تیز

Барқӣ казу ду пайкар алмос шуд аён

برقی کزو دو پیکر الماس شد عیان

Тайрӣ эй соя , ки хосияти дамаш

طیری همای سایه، که خاصیت دُمش

Дар чарми пел ҳал кунад аъзоу устихон

در چرم پیل حل کند اعضا و استخوان

Чун анкабути ҷӯи ?лаа , чолоку тези пой

چون عنکبوت جو لهه، چالاک و تیز پای

Тан бар мисоли молау кафи ҳамчуи ресмон

تن بر مثال ماله و کف همچو ریسمان

Гар ресмон надошт дар амъоء чу анкабут

گر ریسمان نداشت در امعاء چو عنکبوت

Чандини ҳазор нах , чаҳ барандохт аз даҳон

چندین هزار نخ، چه برانداخت از دهان

Бар пушт ӯ чу қади ду пайкари бъқди аҳд

بر پشت او چو قد دو پیکر بعقد عهد

Дар як камтар кашида замину осмони миён

در یک کمتر کشیده زمین و آسمان میان

Дар пеши ман раҳе ки зи тундии пуштаи пош

در پیش من رهی که ز تندی پشته پاش

Гўӣии бърш боз ниҳоданд нардбон

گوئی بعرش باز نهادند نردبان

Дай , карда хушки сина ӯро матбаха

دی، کرده خشک سینه او را مطبخه

Маи бардаи сари криўаҳ ӯро ба миҳмон

مه برده سر کریوه او را به میهمان

Чун ҳафт хон рустаму андари манозилаш

چون هفت خوان رستم و اندر منازلش

Сад хон ниҳодау аҷали турши рӯи миён

صد خوان نهاده و اجل ترش رو میان

Бодаш чу табъи Тифлони ошӯбро сабаб

بادش چو طبع طفلان آشوب را سبب

Кӯҳаш чу фарқи перони кофурро макон

کوهش چو فرق پیران کافور را مکان

Дар обгир ӯ смки аларзи мӯътакиф

در آبگیر او سمک الارض معتکف

Бар теғи кӯҳ ӯ малики аламути дидаи бон

بر تیغ کوه او ملک الموت دیده بان

Нбсўи пои ғӯли мтолши бозмўн

نبسو پای غول مطالش بآزمون

Нбсўи бол ва ҳам мторши бомтҳон

نبسو بال و هم مطارش بامتحان

Ҳам боргири шоҳ , бидон бешаи коми зан

هم بارگیر شاه، بدان بیشه کام زن

Варна бҷон ки ҷустӣ аз дасти Нитсаатон

ورنه بجان که جستی از دست نیستان

Ҳам чун танури тӯфони қалб аз тпши маро

هم چون تنور طوفان قلب از طپش مرا

Баҳрӣ намӯда зери нҳнбн шудаи ниҳон

بحری نموده زیر نهنبن شده نهان

Меъмори змҳрири пулии баста буд суст

معمار زمهریر پلی بسته بود سست

Аз обгина бар зибри қулзуми равон

از آبگینه بر زبر قلزم روان

Арқон ӯ чу хотири ман буд бе сабот

ارکان او چو خاطر من بود بی ثبات

Ва аъзоӣ ӯ чу бозуии ман буд нотавон

و اعضای او چو بازوی من بود ناتوان

Арродаҳои бод ба бастаи раҳи гузар

عراده های باد به بسته ره گذر

НФотаҳҳои чарх ба бастаи раҳи амон

نفاطه های چرخ به بسته ره امان

Бечораи он раванда ки онҷоаш дар наёфт

بیچاره آن رونده که آنجاش در نیافت

Авни худои оламу фари хдоигон

عون خدای عالم و فر خدایگان

Қутби зафари Музаффариддӣни хусравӣ ки ҳаст

قطب ظفر مظفرالدین خسروی که هست

Бар осмони теғ , чу хуршеди Комрон

بر آسمان تیغ، چو خورشید کامران

Бо ранги лаъли шери ҳросндаҳ инс ёфт

با رنگ لعل شیر هراسنده انس یافت

То номи номяш қизил афтоду Арсалон

تا نام نامیش قزل افتاد و ارسلان

Адлаши брўзгор умр мекунад насаб

عدلش بروزگار عمر میکند نسب

Теғаши зи зулфиқор алӣ медиҳад нишон

تیغش ز ذوالفقار علی میدهد نشان

Гирди афканони даҳри бмидони саҳм ӯ

گرد افکنان دهر بمیدان سهم او

Чун кӯдаки сабки сар ва чун гурзи саргарон

چون کودک سبک سر و چون گرز سرگران

Дар шоми дайн ба машъалаи теғи роҳи барад

در شام دین به مشعله تیغ راه برد

Бар номи ҳақ шуда аст бидон теғи посбон

بر نام حق شده است بدان تیغ پاسبان

Бустони сарои дасту дилаши боғ эзадӣ аст

بستان سرای دست و دلش باغ ایزدی است

Каз обу хок ӯ бунаи бардошти меҳргон

کز آب و خاک او بنه برداشت مهرگان

Дар гулшанӣ ки соя кунад тӯбои бақо

در گلشنی که سایه کند طوبی بقا

Кӣ дар хазад бгўшаҳи пари чин ӯ хазон

کی در خزد بگوشه پر چین او خزان

эй асли насли малики ту ва дигарон баном

ای اصل نسل ملک تو و دیگران بنام

Ваии дасти дасти шаръи ту ва дигарон бенон

وی دست دست شرع تو و دیگران بنان

Ҳалқӣ ки нест бастаи паймонаши ғунчаи вор

حلقی که نیست بسته پیمانش غنچه وار

Маҷрӯҳ карданаст ба силии бунафшаи сон

مجروح کردن است به سیلی بنفشه سان

эй сари он латифа казу шуд . . . . . . . . . . . . . . . .

ای سرّ آن لطیفه کزو شد ................

Бар таҳтаи замину лаҳади хиттаи амон

بر تخته زمین و لحد خطه امان

Бо муҳраҳои меҳру маи ин нилгуни бисот

با مهره های مهر و مه این نیلگون بساط

Мавқуфи нафаси фитрати ту буд бекарон

موقوف نفس فطرت تو بود بیکران

Пас худ бад-ӣни далели раҳи анҷоми даври зо

پس خود بدین دلیل ره انجام دور زا

Мақсад ту бӯда ӣии ту , на баҳмон ва на фалон

مقصد تو بوده ئی تو، نه بهمان و نه فلان

Ва зи баҳри нави арӯси ҷаноби ту бофта аст

و ز بهر نو عروس جناب تو بافته است

Афроди ин чаҳор гуҳари назми ақтрон

افراد این چهار گهر نظم اقتران

Ҳам носроломомӣ ва ҳам ҳофизи алоном

هم ناصرالامامی و هم حافظ الانام

Ҳам нодири алқринӣ ва ҳам соҳиби алқрон

هم نادر القرینی و هم صاحب القران

Бар муттакои маснад ва дар мнҳнои зин

بر متکای مسند و در منحنای زین

Идрӣс дар ҷинонеу брҷис дар макон

ادریس در جنانی و برجیس در مکان

Ҷурми гарони рикоби ту кӯҳӣаст казу қор

جرم گران رکاب تو کوهی است کزو قار

Бигрифта дасту қабза ӯ бодро Аннан

بگرفته دست و قبضه او باد را عنان

Лутфат ҳаме фурӯзад рухсори сурхи гул

لطفت همی فروزد رخسار سرخ گل

Хилқати ҳамеи нишонди мрғўли зимрон

خلقت همی نشاند مرغول ضیمران

Расмии зи қаҳру меҳри ту бнгошти чарх ва дод

رسمی ز قهر و مهر تو بنگاشت چرخ و داد

Инро малики ситони лақаб , лақаби онрои малики нишон

این را ملک ستان لقب، لقب آنرا ملک نشان

Осор кардаҳои ту сармоя ӣ хирад

آثار کرده های تو سرمایه ی خرد

ӯ роди мадҳҳои ту пероя ӣ забон

او راد مدح های تو پیرایه ی زبان

Хўршидкии дӯди ҳамаи тан рӯй чун сипар

خورشیدکی دود همه تن روی چون سپر

Ҷоӣӣ ки зад замири ту шамшер бар Фсон

جائی که زد ضمیر تو شمشیر بر فسان

Табъи раҳми фусурдау чархи хамидаи пушт

طبع رحم فسرده و چرخ خمیده پشت

Аз сар шуданд бози бчўни ту халафи ҷавон

از سر شدند باز بچون تو خلف جوان

Дар маҳди ҳасани тарбияти атфоли малик ро

در مهد حسن تربیت اطفال ملک را

Дорандаи исти дояи адли ту меҳрбон

دارنده ایست دایه عدل تو مهربان

Гардуни туро нависад дарёии адли вуҷӯд

گردون تو را نویسد دریای عدل وجود

Гетии туро шуморади дорои инсу ҷон

گیتی تو را شمارد دارای انس و جان

Ҳастанд сурх рӯй бурду санои ту

هستند سرخ روی بورد و ثنای تو

Азрақи сҷодгони завоёии бӯстон

ازرق سجادگان زوایای بوستان

Онҷо ки зарди гули дамад аз чеҳра ӣ далер

آنجا که زرد گل دمد از چهره ی دلیر

Нилӯфарӣ ҳисом шавад арғавон фишон

نیلوفری حسام شود ارغوان فشان

Гирад баннои мӯҳлика аз марди иртифоъ

گیرد بنای مهلکه از مرد ارتفاع

Ва уфтад ҳавои маърака аз гирд дар ҳўон

و افتد هوای معرکه از گرد در هوان

Дандони ҳамеи чаранди далерон ки ҳин ва ҳин

دندان همی چرند دلیران که هین و هین

Ангушт мегазанд , нақибон ки ҳону ҳон

انگشت میگزند، نقیبان که هان و هان

Пари хӯни халқи ғабғаби таркони моҳрӯӣ

پر خون خلق غبغب ترکان ماهروی

Чун бар саман сутӯда зада шохи арғавон

چون بر سمن ستوده زده شاخ ارغوان

Фатво диҳад бхўни сарони даҳри Фўтаҳи пӯш

فتوی دهد بخون سران دهر فوطه پوش

Чун аз ғубори разми броФкндаҳи тилсон

چون از غبار رزم برافکنده طیلسان

Теғати ҳама забон шавад он лаҳза сар кунад

تیغت همه زبان شود آن لحظه سر کند

Аз осмони бФтҳи ливои туро змон

از آسمان بفتح لوای تو را ضمان

Аз машриқи масофи броӣӣ чу офтоб

از مشرق مصاف برآئی چو آفتاب

Бӯсони сами барроқи туро гунбади каён

بوسان سم براق تو را گنبد کیان

Чархӣ фиканда дар зиҳу моҳии фарози сар

چرخی فکنده در زه و ماهی فراز سر

Барқӣ кашида дар кафу бодии бзири рон

برقی کشیده در کف و بادی بزیر ران

Ҳар сӯ ки фари хуҷастаи Аннанат сабк шавад

هر سو که فر خجسته عنانت سبک شود

Зин сӯ фитад бсўди вази онсӯ буд зиён

زین سو فتد بسود وز آنسو بود زیان

Қурси хур аз ҳароси сипар низ бификанад

قرص خور از هراس سپر نیز بفکند

Онҷо ки ёфт теғ сар андоз ту , Фсон

آنجا که یافت تیغ سر انداز تو، فسان

Онрўзи хор пушт кунӣ хасмро ба тир

آنروز خار پشت کنی خصم را به تیر

ӯ чун кашфи фитодаи сари андари шиками ниҳон

او چون کشف فتاده سر اندر شکم نهان

Дар ҷумла бо мосри Маҳмӯди шаҳриёр

در جمله با مآثر محمود شهریار

Бо дасти кардҳои салотини бостон

با دست کردهای سلاطین باستان

Гар достони рустами дастони куҳан шуда аст

گر داستان رستم دستان کهن شده است

Хуши боди гӯши даҳри бад-ӣни тозаи достон

خوش باد گوش دهر بدین تازه داستان

То ҷону колбудро бо ҳам буд сабот

تا جان و کالبد را با هم بود ثبات

То моҳу муштариро бо ҳам фитад қирон

تا ماه و مشتری را با هم فتد قران

Бар ҳафт чархи малик , ту эй ма басӣ битоб

بر هفت چرخ ملک، تو ای مه بسی بتاب

Ва зи ҳафт узви даҳри ту эй ҷони басии бимон

و ز هفت عضو دهر تو ای جان بسی بمان

Насли ту ҳамчуи фасл сувар гашта бе қиёс

نسل تو همچو فصل صور گشته بی قیاس

Умри ту ҳамчуи умри сухани мондаи ҷовдон

عمر تو همچو عمر سخن مانده جاودان