Чу ман одат чунин дорам ки ғамро шодии ангорам

چند خورم خون خود از دست دل

Ба бемории чунон комди ту ҳам май дори тиморам

شستم از دوست بهفت آب و گل

Ба дарди тоза ҳар соъати марои машғӯл худ ме кун

زین شبش او داند و شمع ختن

Аз ин бекор кам дории дамӣ бекор магузорам

زین قبل او داند و ماه چگل

Ба як ғам аблаҳӣ бошад ки аз ишқ ту бигурезам

بیدلی ار زانکه بدین چاشنی‌ست

Чу як ғам бахшадам ҳолеи ғами дигар тамаъ дорам

باد دل از من به دو عالم بحل

Марои гӯйии муроди хештанро май шиносии ҳай

روز اگر می‌برود گو برو

Шиносам , ёри бади Меҳрӣу донеи ошиқи зорам

نیست غم او همه بر من سجل

зи рухсорати гулӣ бар ман , гиромитар зи сад ҷон аст

فارغم از دل من و طبعی چو آب

Чу ин маънии ҳамеи доне , макун хорам манеҳ хорам

ساخته با مدح شه صف گسل

Ба мастии бӯсае дӯш аз лабат брбўдаҳам акнӯн

گر همه سنگ است چو مومش کند

Ҳамин маънӣ ба ҳушёрӣ ҳаме хоҳам наме ёрам

آتش سودای بتی سنگدل

зи хатами пой бандӣ кун ки чун зулфи ту дар тобам

خسرو خسرووَش خسرو‌نسب

зи лаълат шарбатам фармо ки чун ҷазаъи ту беморам

مظفرالدولت والدین قِزل