Хаи хаи он сӯсани серобаши байн

پردردم و بمانده ز درمان خویشتن

Ҳаии ҳаии он сунбули пари тобиши байн

گم کرده در هوای تو درمان خویشتن

Чустии сарв чамонаш дидӣ

حال مرا ز درد تو سیری نمی‌کند

Мастии наргиси пари хобаши байн

سیر آمدم به جان تو از جان خویشتن

Ханда ӣӣ зад садафи лаъли кушод

چون گوی شد دل من و زلفین پرخم‌ست

Ришта ӣ лўлўии хўшобши байн

گوی مرا ربود به چوگان خویشتن

Дидаи ӣии оинаи чеҳра ӣ рӯҳ

ای برزده به دامن بیداد دست چرخ

Акси хуршеди ҷаҳони тобиши байн

از دست تو دریده گریبان خویشتن

Пистаи бастаи даҳон онгаҳ нақл

بی‌رحمی است پیشه دوران و از توهم

Аз май олӯдаи ду уннобаши байн

رسم دگر میار به دوران خویشتن

Дилбаронро расани машк бас аст

زلف تو را که صاحب ملک ستمگری‌ست

Чанбари ғолия ӣ нобаши байн

ظلم آیتی‌ست، آمده در شان خویشتن