эй аҳди ту ҷумлаи нонамозӣ

ای پشیمان شده ز دلداری

Меҳри ту чу сабри ман маҷозӣ

عهد نو کرده با جگرخواری

Дар пои ҳазор меҳнати афканд

هست معزول عافیت تا تو

Ишқи ту маро , бадасти бозӣ

در عمل کار حسن پر گاری

Аз зулфи ту воми гирди гўӣӣ

دل من برده ئی بآسانی

Шабҳои фироқи ман , дарозӣ

غم تو میخورم بدشواری

Як мӯӣ намесазад , ки то фарқ

عشوه میده که گوش میدارم

Аз меҳнати ман пзири бозӣ

ناز میکن که جای آنداری

Зулфи ту баромад , осмон гуфт

سر زلفین خود بگیر و بکش

Ҳиндӯии ту ман , ба трктозӣ

نه اثیری که این نمی آری