эй дили охир то кӣ ин девонагӣ

تو که از دردِ سری آه کنی

Ҳар замонӣ бо миннати бегонагӣ

چه حدیثی سر این راه کنی

Худ гирифтам , ёри шамъ маҷлис аст

شمع آن مجلس اگر زانکه توئی

Бар ту воҷиб нест , ин парвонагӣ

کشته ناگشته چرا آه کنی

Дом ӯро , мурғи киштии бас буд

افسری برنهدت عشق چو نای

Мурғ ӯро кард хоҳии донагӣ

گر سر مرتبه کوتاه کنی

Кӣ шавад маъшӯқ даст омӯз ту

چه در این خانه اگر مات شوی

ӯ чунон ваҳшӣ , ту зинсони хонагӣ

خویشتن بر دو جهان جاه کنی

Офтобӣ бар фалак хирман зада аст

بی سر و پای همی تاز به چرخ

Зарраи ин ҷо кист аз бимоигӣ

بو که، رخ در رخ آن ماه کنی

Тӯҳмати занҷир ӯ , брдр зада аст

نعره‌زن درشب هجران چو خروس

Ҳалқаи вор аз ҳалқаи фарзонагӣ

خفته‌ای را مگر آگاه کنی

Тӯҳмати занҷир бо девонагон

پای بر تارک خود نِه، چو اثیر

Худ аҷаб ҳарфӣаст , аз девонагӣ

تا گذر بر فلک جاه کنی