эй ба ҳалоки ҷони ман , ишқи туро кифоятӣ
زلف چون بر عذار میفکنی
Рухсати хӯни халқро , ҳасани ту муҳками оятӣ
لیل را در نهار میفکنی
Шаҳна хос туаст ғам , вази кафи риши хушк ӯ
چون لبت مست لطف میگردد
Ҷони бабрами бшрти он , каз ту буд ҳимоятӣ
باده را در خمار میفکنی
Гӯши ту тнки бортар , аз даҳанат чу башнавад
جانی آویخته است بر فتراک
Ғусса ӣ ҳар ҳикоятӣ , қисса ӣ ҳар шикоятӣ
تا نظر بر شکار میفکنی
Гашти мусалламати ҷаҳон аз паии фитна ҳар замон
هر کجا مهر در میان آمد
Гирд меар лашгарӣ , бар мФрози роятӣ
خویشتن بر کنار میفکنی
Аз ту ҳикоятӣ шудам , гирди ҷаҳони ту ҳамчунон
خرما با تو کی دود که به جور
Бар сари ғифлати худӣ , инат накӯи аноятӣ
اسب بر روزگار میفکنی
Сохтанӣаст бо миннат ,гар сари илми дидаи ӣӣ
همچو سوزن، اگرچه سرتیزی
Дар сари ним оҳи ман сӯхтани вилоятӣ
بخیه بر روی کار میفکنی
Ҳам бтў дар гурехтам аз ситами ту , вои ман
صف ناموس تو شکست آرد
Гар набарӣ ту раҳматӣ ё накунӣ ҳимоятӣ
زانکه در چنگ یار میفکنی