Дило он ба ки бо ҷон дар набандӣ

ای کزان چشمه جان بخش و دولب جان منی

Маро бо дилбар дигар набандӣ

کوری جمله حسودان جهان، آن منی

Раҳе онгаҳ ки ин ҷо нест шояд

جان اگر همچو دلم پای تو آرد برکاب

Ки поят дард бошад сар набандӣ

زان عنان باز نتابم، که تو جانان منی

зи ботили даъвии худ шарми дорӣ

لب و دندان تو را، سجده برم چون پروین

Кноаҳи ҷавр бар довар набандӣ

کز جهان ای مه تابان، تو بدندان منی

Туро ишқ аз миёни хона дардӣ аст

چشم من ابر بهار است، که می گرید زار

Чаҳ суд , ар дар бабандӣ врнбндӣ

تا تو در فصل زمستان گل خندان منی

На чашмам бар хаёлат аз лаб ӯст

زان دوزلفین پریشان، که جهان فتنه اوست

Сазадгар об дар шукр набандӣ

مایه فتنه احوال پریشان منی