Рухи ту фитнаи ҷаҳон будӣ

ای به هلاک جان من، عشق تو را کفایتی

Гар на , аз дидаи ниҳон будӣ

رخصت خون خلق را، حسن تو محکم آیتی

Дил ва дайн рафт дар сари ғами ту

شحنه خاص توست غم، وز کف ریش خشک او

Коши бории умеди ҷон будӣ

جان ببرم به شرط آن، کز تو بود حمایتی

зи рахти ёдгори хўостмӣ

گوش تو تنگ بارتر، از دهنت چو بشنود

Гарна ашкам чу арғавон будӣ

غصه‌ی هر حکایتی، قصه‌ی هر شکایتی

Дил , ба хстии бҷони зи дасти ғамат

گشت مسلمت جهان از پی فتنه هر زمان

Гарна рӯем чу заъфарон будӣ

گرد میار لشگری، بر مفراز رایتی

Мизбонӣаст тозаи ваъдаи ту

از تو حکایتی شدم، گرد جهان تو همچنان

Гарна дар луқмаи устихон будӣ

بر سر غفلت خودی، اینت نکو عنایتی

Ишва ӣӣ медиҳӣ ки он туам

ساختنی است با منت، گر سر علم دیده‌ای

Кӣ чунин будӣ , ар чунон будӣ

در سر نیم آه من سوختن ولایتی

Хўрдмӣ , бар зхоки кӯии ту дӯш

هم به تو در گریختم از ستم تو، وای من

Гар на фарёди посбон будӣ

گر نبری تو رحمتی یا نکنی حمایتی

Дар рикобами фалак пиёда шудӣ

جز غم تو چه خورده‌ام ار تو کنی تقربی

Чун қабули ту ҳам Аннан будӣ

در حق تو چه گفته‌ام بی‌هوست حکایتی

Аз муқӣмони остони ғамат

گرچه دراز درکشد کار من و تو هم بود

Фахри гардигар осмон будӣ

عشق مرا فذالکی حسن تو را نهایتی