Ҳар муҳташамии пояи ишқ ту надорад

هر محتشمی پایه‌ی عشق تو ندارد

Ҳар пари ҷгарии тоби итоб ту наёрад

هر پر جگری تاب عتاب تو نیارد

Зўдо ки шавад дар хами чавгони блогўӣ

زودا که شود در خم چوگان بلاگوی

Он сар ки сараши нохуни савдои ту ёрад

آن سر که سرش ناخن سودای تو یارد

Дар боғи амли ишқи ту подош аҷал шуд

در باغ امل عشق تو پاداش اجل شد

Ҳаркаси дуруд ҳарчӣ дар онҷо ки бикорад

هرکس دِرَود هرچه در آنجا که بکارد

Бедод кунӣ бар ман ва як бор напурсӣ

بیداد کنی بر من و یک بار نپرسی

Зони кӯ , чу ту бедод кунӣ , бар ту гуморд

زآن کو، چو تو بیداد کنی، بر تو گمارد

Якто шудаам пушти алифи вору лекин

یکتا شده‌ام پشت الف‌وار ولیکن

Пеши ту чаҳ гӯям ки алиф ҳеҷ надорад

پیش تو چه گویم که الف هیچ ندارد

Гар зон ки гарони бшмрии ин поя нагӯйӣ

گر زآن که گران بشمری این پایه نگویی

То ишқи ту моро зи бузургони бишуморад

تا عشق تو ما را ز بزرگان بشمارد

ӯро чаҳ зиён дорад агар нақши асирӣ

او را چه زیان دارد اگر نقش اثیری

Аз санги фурӯи резад ва бар об нагорд

از سنگ فرو ریزد و بر آب نگارد