Бар дӯд чун смндрози оташ

بر دَوَد چون سمندراز آتش

Бугзарад чун сафина аз дарё

بگذرد چون سفینه از دریا

Ҳар ду дасти вай аз ҷанубу шимол

هر دو دست وی از جنوب و شمال

Ҳар ду пои вай аз насиму сабо

هر دو پای وی از نسیم و صبا

Ранг дар кӯҳу шер дар беша

رنگ در کوه و شیر در بیشه

Бол дар баҳру ғӯл дар саҳро

بال در بحر و غول در صحرا

Чу бболо барояд аз пастӣ

چو ببالا برآید از پستی

Ҳаст монандаи ӣ дуои риё

هست ماننده ی دعای ریا

Бар шавад ҳоле ва фурӯд ояд

بر شود حالی و فرود آید

Рост монандаи ӣ дағоу қазо

راست ماننده ی دغا و قضا

Ин аҷабтар кигар зи ҷоблқо

این عجب تر که گر ز جابلقا

Гӯям ӯро , чу брншинм , ҳо

گویم او را، چو برنشینم، ها

Нарасида ҳанузҳо , ба алиф

نرسیده هنوزها، به الف

Кови расида буд ба ҷоблсо

کاو رسیده بود به جابلسا

Ҳарчӣ дар мадҳ ӯ туро гуфтам

هرچه در مدح او تو را گفتم

Ҳама бар акс гуфтаму ъмдо

همه بر عکس گفتم و عمدا

То бробни астарам савор мапурс

تا برابن استرم سوار مپرس

Ки чаҳ ояд биравем аз аъдо

که چه آید برویم از اعدا

Авло , астарӣаст суст ва накун

اولا، استری است سست و نکون

Ҳосил ӯ шамотати аъдо

حاصل او شماتت اعدا

Огаҳ аз ҳоли ҳоҷару Њорут

آگه از حال هاجر و هاروت

Зода дар аҳди одаму ҳавво

زاده در عهد آدم و حوا

Аз бен равад нили хӯрдаи хсил

از بن رود نیل خورده خصیل

Бар сари кӯҳ қоф карда чаро

بر سر کوه قاف کرده چرا

На кас аз ман пазирадаш ба сала

نه کس از من پذیردش به صله

На кас аз ман стондши бдъо

نه کس از من ستاندش بدعا

Бадтарӣни айб ӯ бихоҳам гуфт

بدترین عیب او بخواهم گفت

Чанд дорам ниҳон , збҳр чаро

چند دارم نهان، زبهر چرا

Ҳар куҷо нрхрӣ бидид зи давр

هر کجا نرخری بدید ز دور

Кӯии сӯй ӯ ҳаме кунад ъмдо

کوی سوی او همی کند عمدا

Гуҳ ба таъриз мардумон гӯйанд

گه به تعریض مردمان گویند

Ки чаҳ неки аўФтди сазои сазо

که چه نیک اوفتد سزا سزا