Брўзгори худами баъд аз ин умед намонад

بروزگار خودم بعد از این امید نماند

Ки гашти ъўдмн аз гашт рӯзгор чӯбед

که گشت عودمن از گشت روزگار چوبید

Сипеди чашму сияҳ фом мегузорам умр

سپید چشم و سیه فام میگذارم عمر

зи дасткории шоҳи сиёҳу субҳи сифед

ز دستکاری شاه سیاه و صبح سفید

Кулоҳи давлати ман чун биўФтод аз сар

کلاه دولت من چون بیوفتاد از سر

Замона , хок фишон гӯ бар афсари ҷамшед

زمانه، خاک فشان گو بر افسر جمشید

Ҷӯин беваи занон чун хӯрам ки ҳиммати ман

جوین بیوه زنان چون خورم که همت من

Варои қурса моҳасту гардаи хуршед

ورای قرصه ماه است و گرده خورشید

Маро ба ханҷари баҳром бар наёяд ком

مرا به خنجر بهرام بر نیاید کام

Кунун ниёз чаҳ дорам ба барбати ноҳид

کنون نیاز چه دارم به بربط ناهید