эй ёздаҳи ИМАот ва на боб

ای یازده امهات و نه باب

Нозодаи халафтар аз ту фарзанд

نازاده خلف تر از تو فرزند

Қаҳри ту дўрхи ниҳода бар заҳр

قهر تو دورخ نهاده بر زهر

Лутфи ту се зарба дода барқанд

لطف تو سه ضربه داده برقند

Широҷм аз ту осмони сайд

شیراجم از تو آسمان صید

Шери илм аз ту осмони ринд

شیر علم از تو آسمان رند

Хуршеди зи хлътти қабои пӯш

خورشید ز خلعتت قبا پوش

Ҷамшеди бхдмтти камари банд

جمشید بخدمتت کمر بند

Аз шукри ту табъи мли ҷигари хор

از شکر تو طبع مُل جگر خوار

Вази шукри ту коми гули шикарханд

وز شکر تو کام گل شکرخند

Зад вори сари сипеҳри бимғз

زد وار سر سپهر بیمغز

То гурзи ту соя биравӣ афканд

تا گرز تو سایه بروی افکند

Бишкастаи бсди ҳазор парда

بشکسته بصد هزار پرده

Дар бастаи бсди ҳазор пайванд

در بسته بصد هزار پیوند

Он каз ?назарети бхсми пайваст

آن کز نظرت بخصم پیوست

Бардошти зи кору бори ту банд

برداشت ز کار و بار تو بند

Зон шохи ягонагии Фрўкошт

زان شاخ یگانگی فروکاشت

Бехи ду дилии з сина барканд

بیخ دو دلی ز سینه برکند

эй мстнъи сахоати қулзум

ای مصطنع سخات قلزم

Вай бар бунаи вқоти алванд

وی بر بنه وقات الوند

Фархундаи мисоли ту ки ӯ рост

فرخنده مثال تو که او راست

Рӯм аз дар рӯм то хат ҷанд

روم از در روم تا خط جند

Пайваст бар онкии ҷбҳтш ро

پیوست بر آنکه جبهتش را

Бо хок дар ту буд пайванд

با خاک در تو بود پیوند

Савганди бтоҷу тораки моҳ

سوگند بتاج و تارک ماه

Аънӣ , ба рикоби шоҳи савганд

اعنی، به رکاب شاه سوگند

Кин банда бичишам срчмидӣ

کاین بنده بچشم سرچمیدی

Не то сари об ва то Самарқанд

نی تا سر آب و تا سمرقند

Ки вақти бшўл ӯ набӯдӣ

که وقت بشول او نبودی

Дар зангон кӯшат пораи ӣӣ чанд

در زنگان کوشت پاره ئی چند

Оҳи ду заъиф дар пай ӯ

آه دو ضعیف در پی او

Кас напасандад ту низ мапаснд

کس نپسندد تو نیز مپسند

Ҳар туфи ҷигари казин илал хост

هر تف جگر کزین علل خاست

Зоил нашавад бқрс риюанд

زایل نشود بقرص ریوند

Хасми ту бҳолтии гирифтор

خصم تو بحالتی گرفتار

Баси танг чу парда ӣ Наҳованд

بس تنگ چو پرده ی نهاوند