эй бҷоӣӣ ки пеши сӯрати ту

ای بجائی که پیش صورت تو

Хона бишикаст Нақшбанди хирад

خانه بشکست نقشبند خرد

Дар набандад шикастаи банди қазо

در نبندد شکسته بند قضا

Ҳаркиро дасти кини тўшкрд

هرکه را دست کین توشکرد

Ҷома ӣӣ дод хозини ту маро

جامه ئی داد خازن تو مرا

Ки кас аз ман ба ним ҷўнхрд

که کس از من به نیم جونخرد

Вар надузам мушаббакаст казу

ور ندوزم مشبک است کزو

Ҳафт узвами бурун ҳаме нигарад

هفت عضوم برون همی نگرد

Зиҳи ҷайбаш чу чанг нола кунад

زه جیبش چو چنگ ناله کند

Луқма аз ҳалқам ар фурӯ гузарад

لقمه از حلقم ار فرو گذرد

Вари бсрФм дар он миён ногоҳ

ور بسرفم در آن میان ناگاه

Чу анори кафидаи бози дард

چو انار کفیده باز دَرَد

Мард бояд ки дар миёна ӯ

مرد باید که در میانه او

На бсрФд , на дам занад , на хӯрд

نه بسرفد، نه دم زند، نه خورد

Беш аз васф ӯ қалилу касӣр

بیش از وصف او قلیل و کثیر

Натавонади забон ки баршумурд

نتواند زبان که برشمرد

Зонкагар ҳеҷ дами занами тодир

زانکه گر هیچ دم زنم تادیر

То боқсои Кошғари бабрад

تا باقصای کاشغر ببرد

Дод бошад зи хозини ту маро

داد باشد ز خازن تو مرا

Бо раҳеи ин мъомлти супурд

با رهی این معاملت سپرد

Боли ин қитъаро бибояд баст

بال این قطعه را بباید بست

Пеш аз он , каз даҳон ман биппарад

پیش از آن، کز دهان من بپرد