Ало Эй бурид равон , боди субҳ

الا ای برید روان، باد صبح

Кат аз хулд ор ояду гулшанаш

کت از خلد عار آید و گلشنش

Чу оӣии бадаргоҳи қозии алқазт

چو آئی بدرگاه قاضی القضات

Дуоҳои бе ҳади расон аз маниш

دعاهای بی حد رسان از منش

Бигӯ , эй фалак бо ҳамаи иртифоъ

بگو، ای فلک با همه ارتفاع

Фурӯтар аз айвони ту масканаш

فروتر از ایوان تو مسکنش

Гар аз хоҷагони назм ақдӣ диҳанд

گر از خواجگان نظم عقدی دهند

Ба таъйин ту бошӣ миёни афканаш

به تعیین تو باشی میان افکنش

зи ташриф соҳиб бигӯям ки ман

ز تشریف صاحب بگویم که من

БФрёдм аз соҳиби махзанаш

بفریادم از صاحب مخزنش

Ту худ ҳалаи кӣса бар қадари ҳур

تو خود حله کیسه بر قدر حور

Ббғдоди хулди барин маъданаш

ببغداد خلد برین معدنش

зи оғози ҷбрили омхтаҳи гор

ز آغاز جبریل آمخته گار

БФрҷоми Идрӣс бо крзнш

بفرجام ادریس با کرزنش

На золи зараши дӯхтаи сет аз паланг

نه زال زرش دوخته ست از پلنگ

На Довӯди пардохтаи зи оҳанаш

نه داود پرداخته ز آهنش

Се моҳаст ҳошо ки то микшм

سه ماه است حاشا که تا میکشم

Ту соҳиби гиребон ва ман доманаш

تو صاحب گریبان و من دامنش

БФрсўд ва бадаред то дар бар онк

بفرسود و بدرید تا در بر آنک

Ки ман худ бпўшидаҳам бар таниш

که من خود بپوشیده ام بر تنش

Суханвари хросонӣӣ чун асир

سخنور خراسانئی چون اثیر

Ки баҳри ту зангон шавад масканаш

که بهر تو زنگان شود مسکنش

зи садри ту бояд ки соҳиб буд

ز صدر تو باید که صاحب بود

Тақозои расми слти карданаш

تقاضای رسم صلت کردنش

Сабаб чаҳ дар озурдани дӯстон

سبب چه در آزردن دوستان

Бадӣ гуфт душмани бкўни занаш

بدی گفت دشمن بکون زنش

Худин кард азон буд дршрқи вғрб

خوداین کرد ازآن بود درشرق وغرب

Ки медошт айём май карданаш

که میداشت ایام می کردنش

Дариғо дили овези сӯзии чунин

دریغا دل آویز سوزی چنین

Ки гетӣ иваз кард бо шеванаш

که گیتی عوض کرد با شیونش

Худоёгар аз бар бирафт ин шаҷар

خدایا گر از بر برفت این شجر

зи ҷинси ҳтби мшмр ва машканаш

ز جنس حطب مشمر و مشکنش

Дар он поки оҳиста зангӣ гирифт

در آن پاک آهسته زنگی گرفت

Ба сайқал ризо кун кунун равшанаш

به صیقل رضا کن کنون روشنش