зи анбӯҳии ҷону дилу зи кавкабаи ҳасанат

ز انبوهی جان و دل و ز کوکبه حسنت

Оҳи ман мискинро , раҳ нест басӯии ту

آه من مسکین را، ره نیست بسوی تو

Аз ҷинат ва аз моўӣ , моро чаҳ нишони пурсӣ

از جنت و از ماوی، ما را چه نشان پرسی

Инак лабу холу хати винки хами мӯии ту

اینک لب و خال و خط وینک خم موی تو