Савдои миёни тиҳӣ , зи дил берун кун

سودای میان تهی، ز دل بیرون کن

Аз ноз бакоҳ ва бар ниёз афзӯн кун

از ناز بکاه و بر نیاز افزون کن

Устоди ту ишқаст , чу онҷо барисӣ

استاد تو عشق است، چو آنجا برسی

ӯ худ бзбон ҳол гуяд , чун кун

او خود بزبان حال گوید، چون کن