Расед иди ҳумоюн ва рӯза кард раҳил

رسید عید همایون و روزه کرد رحیل

Ба ҷом дод фалаки равшаноӣ аз қандил

به جام داد فلک روشنایی از قندیل

Чу равшанои қандили бозгашт ба ҷом

چو روشنایی قندیل بازگشت به جام

Сздкаҳи ман ба ғазал бозгардам аз тҳлил

سزدکه من به غزل بازگردم از تهلیل

Ғазали зи баҳри Ғаззолии ғизола рух гӯям

غزل ز بهر غزالی غزاله رخ‌ گویم

Ки кард хастаи диламро асири хади асил

که‌کرد خسته دلم را اسیر خد اسیل

Чу ишқи чашм кҳилш фитод дар дили ман

چو عشق چشم‌ کحیلش فتاد در دل من

Бахил кард ба ман бар ба хашми чашми кҳил

بخیل‌کرد به من بر به‌ خشم چشم‌ کحیل

Ба ҳасан Юсуф Мисраст ва рӯем аз ғам ӯст

به حسن‌ یوسف مصرست و رویم از غم‌ اوست

Ба ранги нил ва ду чашмами з ашк ҳаст чу нил

به رنگ نیل و دو چشمم ز اشک هست چو نیل

Халал расед ба ҷонами зи ишқи он санамӣ

خلل رسید به جانم ز عشق آن صنمی

Ки ҳам гузида ҳабибаст ва ҳам сутӯдаи халил

که هم‌گُزیده حبیب است و هم ستوده خلیل

Мураккабаст зи бухлу зи ҷӯади чашму лабаш

مرکب است ز بخل و ز جود چشم و لبش

Ки он ба ғамза ҷаводаст ва ин ба бӯсаи бахил

که آن به غمزه جوادست و این به بوسه بخیل

зи бухли ноби лаби он санами далел бас аст

ز بخل ناب لب آن صنم دلیل بس است

зи ҷӯади сарф тамомаст дасти хоҷаи далел

ز جود صرف تمام است دست خواجه دلیل

Сафии ҳазрати шоҳи ҷаҳони Абутоҳир

صفی حضرت شاه جهان ابوطاهر

Ҷамоли ҷумлаи аъёни ҳазрати Исмоил

جمال جملهٔ اعیان حضرت اسماعیل

Ягонаи бори худоӣ ки аз фазойил ӯ

یگانه بار خدایی‌ که از فضایل او

Ҳаме ниҳанд заминро бар осмони тафзил

همی نهند زمین را بر آسمان تفضیل

Мдиҳш аз дили маддоҳи тирагии бабрад

مدیحش از دل مداح تیرگی ببرد

Чу буии ҷомаи Юсуфи зи чашми Исроил

چو بوی جامهٔ یوسف ز چشم اسرائیل

Кушода рӯйу кушодаи дилу кушодаи кафш

گشاده‌روی و گشاده‌دل و گشاده‌کفش

зи молу ҷоҳ бар озодагони кушодаи сиблат

ز مال و جاه بر آزادگان گشاده سبیل

Дақоиқи ҳунар инаст андак ва бисёр

دقایق هنر این است اندک و بسیار

Шароити карам инаст ҷумлау тафсил

شرایط‌ کرم این است جمله و تفصیل

Агар ба додани рӯзӣ кафил хоҳад даҳр

اگر به دادن روزی کفیل خواهد دهر

Кафш ба додани рӯзӣ кифоятаст кафил

کَفَش به دادن روزی‌ کفایت است کفیل

Вагар зи мазҳаб ӯ як саҳифа нашр кунанд

وگر ز مذهب او یک صحیفه نشر کنند

Тиҳӣ шавад ҳамаи олами зи фитнаи таътил

تهی ‌شود همه عالم ز فتنهٔ تعطیل

Чу дар ситоиш ӯ лафз ҷзл гуяд мард

چو در ستایش‌ او لفظ جزل‌ گوید مرد

Ба лафзи ҷуз л диҳад мардро атои ҷазил

به لفظ جَز‌ل دهد مرد را عطای جزیل

Магари зи табъу зи ҳлмш хабар надошт касе

مگر ز طبع و ز حلمش خبر نداشت‌ کسی

Ки гуфт бод хафиф омадасту хоки сақил

که‌‌ گفت باد خفیف آمدست و خاک ثقیل

Аё зи шарбати эҳсони ту расидаи шифо

ایا ز شربت احسان تو رسیده شفا

Ба ҷони он ки дилӣ дошт аз ниёзи алил

به جان آن‌ که دلی داشت از نیاز علیل

Чу роятаст адаби каш ту додае нусрат

چو رایت است ادب‌ کش تو داده‌ای نصرت

Чу оятаст хиради каш ту кардае тоўил

چو آیت است خرد ‌کش تو کرده‌ای تاویل

Агар касӣр наёяд ҷаҳони туро на аҷаб

اگر کثیر نیاید جهان تو را نه عجب

Ки ҳаст неъмат ӯ пеши ҳиммати ту қалил

که هست نعمت‌ او پیش همت تو قلیل

Расад чу наъра занад мураккабати бишорати фатҳ

رسد چو نعره زند مرکبت بشارت فتح

Магари мубашшир фатҳаст мураккабат ба сҳил

مگر مُبَشِّر فتح است مرکبت به صهیل

Бурун аз онкии з ғайриӣ ҷалолатаст ту ро

برون از آنکه ز غیری جلالت است تو را

Ба нафаси хеши тамомӣ ба зоти хеши ҷалил

به نفس خویش تمامی به ذات خویش جلیل

Сухан ба ҷон шунаванд аз ту ноқидони сухан

سخن به جان شنوند از تو ناقدان سخن

Чунонкӣ ваҳй шунидӣ паямбар аз ҷбрил

چنانکه وحی شنیدی پیمبر از جِبْریل

Ба даст туаст ҳама сола насахт арзоқ

به دست توست همه ساله نسخت ارزاق

Чунонкӣ насахт борон ба дасти Микоил

چنانکه نسخت باران به‌دست میکائیل

зи баҳри онкии ҳамеи ҷони зи фитнаи бози орад

ز بهر آنکه همی جان ز فتنه باز آرد

Срирклк ту монад ба сувари исрофил

صریرکلک تو ماند به صور اسرافیل

Хаёли кини ту бар ҳар танӣ ки соя фиканд

خیال‌کین تو بر هر تنی‌ که سایه فکند

Фиканд соя бар он тани хаёли ъзроӣил

فکند سایه بر آن تن خیال عزرائیل

Ситораи вори санои ту бар шудаст ба чарх

ستاره‌وار ثنای تو بر شدست به‌چرخ

Ҳамеи з чарх кунад сӯии хотирами таҳвил

همی ز چرخ ‌کند سوی خاطرم تحویل

зи ҳирс онкӣ биёбад қабули маҷлиси ту

ز حرص آنکه بیابد قبول مجلس تو

зи хотирам ба қалам ҳар замон кунад таъҷил

ز خاطرم به ‌قلم هر زمان کند تعجیل

Ҳамеша то ки ба ъз ва ба зли одамиён

همیشه تا که به عز و به ذل آدمیان

Мадори чархи зи тақдир нойибасту вакил

مدار چرخ ز تقدیر نایب است و وکیل

Ба неъмат андар боданд дӯстонати азиз

به نعمت اندر بادند دوستانت عزیز

Ба меҳнат андар боданд дшмнонти залил

به محنت اندر بادند دشمنانت‌ ذلیل

Хуҷастаи иду хазон ҳар ду мужда дод ту ро

خجسته عید و خزان هر دو مژده ‌داد تو را

Яке ба ҷоҳи ариз ва яке ба умри тавил

یکی به جاه عریض و یکی به عمر طویل