Чун кард пеши оҳангро дар зери маҳмили сорибон
چون کرد پیشآهنگ را در زیر محمل ساربان
Бар пушти пеш оҳанг шуд аз хаймаи шамъи корвон
بر پشت پیشآهنگ شد از خیمه شمع کاروان
Он чун маи нокоста чун гулбуни пероста
آن چون مه ناکاسته چون گلبن پیراسته
Ҳамчун биҳишти оростаи равшан чу хуррами бӯстон
همچون بهشت آراسته روشن چو خرم بوستان
Софии тан ӯ Настарани бўё бар ӯ ёсуман
صافی تن او نسترن بویا بر او یاسمن
Нозони қад ӯ норвани рангини лаб ӯ нордон
نازان قد او نارون رنگین لب او ناردان
Он мояи ҳасану лутф чун дар поки андари садаф
آن مایهٔ حُسن و لَطَف چون دُرّ پاک اندر صدف
Чун офтоби андари шараф дар маҳд олӣ шуд ниҳон
چون آفتاب اندر شرف در مهد عالی شد نهان
Ҷону дилам дар тоб шуд чашми терм пуроб шуд
جان و دلم در تاب شد چشم ترم پرآب شد
Он моҳ дар ҷлбоб шуд умед бибаредам зи ҷон
آن ماه در جلباب شد امید ببریدم ز جان
Кардам сари роҳи ҷамал аз хӯни дидаи хоки ҳал
کردم سر راه جَمَل از خون دیده خاک حل
То ҳамчуи уштур дар вҳл оҷиз бимонад корвон
تا همچو اشتر در وَحَل عاجز بماند کاروان
Он нофаи дилхоҳи ман дар зери маҳди моҳи ман
آن نافهٔ دلخواه من در زیر مهد ماه من
Бигузашт тез аз оҳи ман чун бар сари оташи духон
بگذشت تیز از آه من چون بر سر آتش دخان
Ҳўдҷи фарози кӯҳи тан дар ҳўдҷи он симини зқн
هودج فراز کوه تن در هودج آن سیمین ذَقَن
Ман беш ҳўдҷи гоҳи зан чун бандагони бастаи миён
من بیش هودجگاه زن چون بندگان بسته میان
То бар сари роҳ эй аҷаби пеши омадам дар тираи шаб
تا بر سر راه ای عجب پیش آمدم در تیره شب
Дидам диёрӣ бо тъби меҳмони ҷонӣ бо фиғон
دیدم دیاری با تعب مهمان جانی با فغان
Мори андар ӯ бибридаи дами ақли андар ӯ раҳ карда гум
مار اندر او ببریده دم عقل اندر او ره کرده گم
Гӯри андар ӯ фарсӯдаи сам аз бими шерони жён
گور اندر او فرسوده سم از بیم شیران ژیان
Ҳснӣ чунин бӯда ҳсин , ободу хуррами пеш аз ин
حصنی چنین بوده حصین، آباد و خرم پیش از این
Аз дода дод офарин рӯй ҳазорон бӯстон
از دادهٔ داد آفرین روی هزاران بوستان
Чун қаъри дӯзах бо фазаъ чун хонаи девони ҷазаъ
چون قعر دوزخ با فزع چون خانهٔ دیوان جزع
Чун қасри ёр бо вараъ гашта ба олами достон
چون قصر یار با وَرَع گشته به عالم داستان
Дркндаҳ аз найрангҳо ҷӯй дар ӯ санг ҳо
درکنده از نیرنگها جوی در او سنگها
Воўрдаҳ аз фарсангҳо оби варо дар обдон
وآورده از فرسنگها آب ورا در آبدان
Бар кохи кохи афрохта бар бурҷи бурҷии охта
بر کاخ کاخ افراخته بر برج برجی آخته
Дар ҳуҷраи ҳуҷраи сохта чун гулистон дар гулистон
در حجره حجره ساخته چون گلستان در گلستان
Чун субҳи рӯз аз кӯҳи сари барзад ба миногўни сипар
چون صبح روز از کوه سر برزد به میناگون سپر
Ҷустам аз он вайрон ба дар аз қофилаи ҷустами нишон
جستم از آن ویران به در از قافله جستم نشان
Бар раҳ надидам ҳечкас пӯён шудам бар хоку хас
بر ره ندیدم هیچکس پویان شدم بر خاک و خس
Аз даври овоз ҷарас омад ба гӯши ман ниҳон
از دور آواز جرس آمد به گوش من نهان
Барҳам даридам роҳро дарёфтам дилхоҳ ро
برهم دریدم راه را دریافتم دلخواه را
Фархундаи фахри моҳро бар бора Эй дидам ҷавон
فرخنده فخر ماه را بر بارهای دیدم جوان
Бардаи сабақ аз боди так оканда зон пӯлоди рук
برده سبق از باد تک آکنده زان پولاد رک
Ҳангом ҷустани ҳамчуи саг дар домани саҳрои равон
هنگام جستن همچو سگ در دامن صحرا روان
Афзӯни з ки кӯҳон ӯ , аз оҷтар дандон ӯ
افزون ز کُه کوهان او، از عاجِ تر دندان او
Аз тирҳо мижгон ӯ аз нӯки сӯфораши даҳон
از تیرها مژگان او از نوک سوفارش دهان
Гӯшаши нигари хурмоитар днбш ба сони нешикар
گوشش نگر خرمای تر دنبش به سان نیشکر
Лаълаш чу булғории сипари гардан чу хоразмии камон
لعلش چو بلغاری سپر گردن چو خوارزمی کمان
Пушташ ба сони грдмаҳ бе серумаи чашм ӯ сияҳ
پشتش به سان گردمه بیسرمه چشم او سیه
Меҳри шараф бар шонаи гуҳи доғи дувал бар гирди рон
مُهر شرف بر شانهگه داغ دول بر گرد ران
Рафтор чун Кебеки дарӣ ҳамчун маҳораши муштарӣ
رفتار چون کبک دری همچون مهارش مشتری
Дар чобукӣ чун сомрии соқаши қзиби хайзарон
در چابکی چون سامری ساقش قَضیب خیزران
Дргомш аз ншўои асари онгоҳ аз аи шинон тар
درگامش از نشوا اثر آنگاه از اُشنانتر
Гуҳ зер хоед гуҳи зибр аз лФҷи собӯнаши чикон
گه زیر خاید گه زبر از لَفْجِ صابونش چکان
Ногуҳи расонид ӯ маро ҷое ки будам дар ҳаво
ناگه رسانید او مرا جایی که بودم در هوا
Дидам заминро аз қазои рангӣ чу ранги парниён
دیدم زمین را از قضا رنگی چو رنگ پرنیان
Чангол дар нозил задам сад бӯса бар маҳмил задам
چنگال در نازل زدم صد بوسه بر محمل زدم
Чун оташи андар дил задам шуд васли ҷононм аз он
چون آتش اندر دل زدم شد وصل جانانم از آن
Гуфтам марои хоҳии ҳаме аз ман вафои хоҳии ҳаме
گفتم مرا خواهی همی از من وفا خواهی همی
Ҳоҷати равои хоҳии ҳамеи шӯи қисса Юсуф бихон
حاجت روا خواهی همی شو قصهٔ یوسف بخوان
Бо ман тугар манзил кунӣ ин ранҷи мо дар дил кунӣ
با من توگر منزلکنی این رنج ما در دلکنی
Мақсӯди ман ҳосил кунӣ бар даргаи соҳибқирон
مقصود من حاصل کنی بر درگه صاحبقران