Алмнаҳи ллаҳ ки хуршеди хуросон

المنهٔ لله که خورشید خراسان

Аз бурҷи шарафи гашти дигарбораи дурахшон

از برج شرف گشت دگرباره درخشان

Алмнаҳи ллаҳ ки гулзор ба наврӯз

المنهٔ لِلِّه که گلزار به نوروز

Бушковат агар марди зи сармои зимистон

بشکفت اگر مُرد ز سرمای زمستان

Алмнаҳи ллаҳ ки бар шахси броҳим

المنهٔ لِلّه که بر شخص بَراهیم

Офати ҳама роҳат шуду оташи ҳамаи райҳон

آفت همه راحت شد و آتش همه ریحان

Алмнаҳи ллаҳ ки мўсои паямбар

المنهٔ لله که موسای پیمبر

Куллӣ фараҷӣ ёфт зи фиръавну з ҳомон

کلی فرجی یافت ز فرعون و ز هامان

Алмнаҳи ллаҳ ки ёқӯб ба Юсуф

المنهٔ لله که یعقوب به یوسف

Хуррам шуд ва дар баст дар кулбаи аҳзон

خرم شد و در بست درِ کلبهٔ احزان

Алмнаҳи ллаҳ ки Юсуф ба аморат

المنهٔ لله که یوسف به اَمارت

Бинишасту адуи гашти асир чаҳу зиндон

بنشست و عدو گشت اسیر چَه و زندان

Алмнаҳи ллаҳ ки андари кафи Довӯд

المنهٔ لله که اندر کف داود

Чун мум шуд оҳан на ба оташ на ба санадон

چون موم شد آهن نه به آتش نه به سندان

Алмнаҳи ллаҳ ки ангуштарии малик

المنهٔ لله که انگشتری ملک

Карданд дигарбора дар ангушти сулаймон

کردند دگرباره در انگشت سلیمان

Алмнаҳи ллаҳ ки Юнус ба саломат

المنهٔ لله که یونس به سلامت

Раст аз шиками моҳӣу торикии айвон

رست از شکم ماهی و تاریکی ایوان

Алмнаҳи ллаҳ ки дар зулмат бисёр

المنهٔ لله‌ که در ظلمتِ بسیار

Пинҳон нашуд аз Хизри набии чашмаи ҳайвон

پنهان نشد از خضر نبی چشمهٔ حیوان

Алмнаҳи ллаҳ ки дар Макка зафар ёфт

المنهٔ لله‌ که در مکه ظفر یافت

Пайғамбари уммии зи пас ҳиҷрату ҳиҷрон

پیغمبر امّی ز پس هجرت و هجران

Алмнаҳи ллаҳ ки шоистаи дастур

المنهٔ لله که شایستهٔ دستور

Бинишаст ба дастурии дастур ба девон

بنشست به دستوری دستور به دیوان

Алмнаҳи ллаҳ ки орост дигар бор

المنهٔ لله‌که آراست دگر بار

Девони хуросон ба сарафрози хуросон

دیوان خراسان به سرافراز خراسان

Он бори худоӣ ки муайян омаду Носир

آن بار خدایی‌که معین آمد و ناصر

Бар малики шаҳи машриқ ва дар давлати султон

بر مُلْک شه مشرق و در دولت سلطان

Бўолқосми мқбл ки чу бўолқосми мақбул

بوالقاسم مُقبِل که چو بوالقاسم مقبول

Бгзидаҳ халқасту писандидаи яздон

بگزیدهٔ خلق است و پسندیدهٔ یزدان

ӯ коргузораст ки кори маликон ро

او کارگزار است که کار ملکان را

Алои сар калакаш нашносад сару сомон

الا سر کلکش نشناسد سر و سامان

Дар дида дайнаст хирадмандӣ ӯ нур

در دیدهٔ دین است خردمندی او نور

Дар пайкар маликаст ҳунармандӣ ӯ ҷон

در پیکر ملک است هنرمندی او جان

Як чанд шуд аз хизмати махдуму худованд

یک چند شد از خدمت مخدوم و خداوند

Давр аз ҳасади ҳосид ва аз фитнаи шайтон

دور از حسد حاسد و از فتنهٔ شیطان

Ҳосид шуд ва дар зовия афтод зи меҳнат

حاسد شد و در زاویه افتاد ز محنت

Шайтон шуд ва дар ҳоўиаҳ афтод зи хизлон

شیطان شد و در هاویه افتاد ز خذلان

Пои аду аз банди бФрсўд ки дастур

پای عدو از بند بفرسود که دستور

Бо хоҷаи мо дасти бкрдст ба паймон

با خواجهٔ ما دست بکردست به پیمان

Даии кони кифояти зи гуҳари сахти тиҳӣ буд

دی کان کفایت ز گهر سخت تهی بود

Имрӯз умедаст ки хезади гуҳар аз кон

امروز امید است که خیزد گهر از کان

Гар ранҷи бад аз ҳасрат ӯ бар тани аҳрор

گر رنج بُد از حسرت او بر تن احرار

Вари дарди бад аз ғайбат ӯ бар дили аъён

ور درد بد از غیبت او بر دل اعیان

Шуд кори аҷами хуби зи нақши қалам ӯ

شد کار عجم خوب ز نقش قلم او

Ҷомаи зи илм хуб шавад номаи зи унвон

جامه ز عَلَم خوب شود نامه ز عنوان

эй меҳтарии ту мадади давлату иқбол

ای مهتری تو مددِ دولت و اقبال

Ваии сарварии ту шарафи маликату имон

وی سروری تو شرف مُلکَت و ایمان

Муҳтоҷи бузургон ба ту чун даҳр ба хуршед

محتاج بزرگان به تو چون دهر به خورشید

Муҳтоҷи карямон ба ту чун кишт ба борон

محتاج‌ کریمان به تو چون‌ کِشت به‌ باران

Барномаи ту чашми вазири шаҳи машриқ

برنامهٔ تو چشم وزیرِ شهِ مشرق

Бар ваъдаи ту гӯши сипоҳи сари Эрон

بر وعدهٔ تو گوش سپاهِ سرِ ایران

Зўдо ки наҳй рӯй бидон ҳазрати маймун

زودا که نهی روی بدان حضرت میمون

Бо мартабау кавкабау хайли фаровон

با مرتبه و کوکبه و خیل فراوان

Зўдо ки пас аз хостани умр ту гӯям

زودا که پس از خواستن عمر تو گویم

Аз ту ҳамаи тоъат буд аз мо ҳамаи исён

از تو همه طاعت بود از ما همه عصیان

Дар хона ва дар хайма чу дар шаҳр ва чу дар роҳ

در خانه و در خیمه چو در شهر و چو در راه

Ҳргаҳ ки наҳй маҷлису ҳргаҳ ки наҳй хон

هرگه‌که نهی مجلس و هرگه‌که نهی خوان

Ман беш ту хоҳам ки бум дар ҳама вақте

من بیش تو خواهم‌که بُوَم در همه وقتی

Холӣ набӯд маҷлис ва хонат зи санохон

خالی نبود مجلس و خوانت ز ثناخوان

Чун мадҳ ту хонам зи ту байнами ҳамаи аҳсант

چون مدح تو خوانم ز تو بینم همه احسنت

Чун шукр ту гӯям з ту ёбам ҳамаи эҳсон

چون شکر تو گویم ز تو یابم همه احسان

То абр дар афшон буд аз маркази алавӣ

تا ابر در افشان بود از مرکز عِلوی

То меҳри дурахшон буд аз гунбади гардон

تا مهر درخشان بود از گنبد گردان

Аз фари ту тимори хилоиқ шудаи шодӣ

از فر تو تیمار خلایق شده شادی

Вази саъии ту душвори хилоиқ шудаи осон

وز سعی تو دشوار خلایق شده آسان

Дидори ту дидаи малику хоҷаи лашкар

دیدار تو دیده ملک و خواجهٔ لشکر

Эшон ба ту дилшод ва ту дилшод ба эшон

ایشان به تو دلشاد و تو دلشاد به ایشان