Як имшаби збҳри ман эй сорибон

یک امشب زبهر من ای ساربان

Здрўозаҳ берун мабар корвон

زدروازه بیرون مَبَر کاروان

Дирангӣ бикун то ман аз ҷону дил

درنگی بکن تا من از جان و دل

зи ҷонон ва дилбар бипурсам нишон

ز جانان و دلبر بپرسم نشان

Ки тимори дилбари зи ман баради дил

که تیمار دلبر ز من برد دل

Ки андӯҳи ҷонони зи ман баради ҷон

که اندوه جانان ز من برد جان

Змни ҷону дил чунки берун шудаст

زمن جان و دل چونکه بیرون شدست

Ба дарвозаи берун шудан чун тавон

به دروازه بیرون شدن چون توان

Гар имшаб дирангӣ набошад тўро

گر امشب درنگی نباشد تورا

Зчшмм расад ҳамРаҳонро зиён

زچشمم رسد همرهان را زیان

Ба киштӣ буд корвонро ниёз

به کشتی بود کاروان را نیاز

Ки дарё шудаст аз ду чашмами равон

که دریا شدست از دو چشمم روان

Ман имшаби ҳаме бар сари кӯии ёр

من امشب همی بر سر کوی یار

Збҳри дилу ҷон бар орми фиғон

زبهر دل و جان بر آرم فغان

Магар бар ман ошиқи мустаманд

مگر بر من عاشق مستمند

Шавад меҳрбони ёри номеҳрбон

شود مهربانْ یارِ نامهربان

Агар ёбам аз ёри мақсӯди хеш

اگر یابم از یار مقصود خویش

Ба мақсади расм бо ту эй сорибон

به مقصد رسم با تو ای ساربان

Миён чун кмркрдаҳ аз ишқи ёр

میان چون کمرکرده از عشق یار

Ҳамаи роҳи бандами камар бар миён

همه راه بندم‌ کمر بر میان

Ниҳодаст бори гарон бар дилам

نهادست بار گران بر دلم

зи тимори хеши он бути длстон

ز تیمار خویش آن بت دلستان

Ҳиўнии сабки пой бояд маро

هَیونی سبک پای باید مرا

Ки ранҷа нагардад зи бори гарон

که رنجه نگردد ز بار گران

Ҳиўнӣ ки гӯйӣ бар аъзоӣ ӯ

هیونی‌ که‌ گویی بر اعضای او

Мафосили бпиўст бе устихон

مفاصل بپیوست بی‌استخوان

Ҳиўнӣ чу девонаи девии збнд

هیونی چو دیوانه دیوی زبند

Буруни хаста монанди тир аз камон

برون خسته مانند تیر از کمان

Чўгирнди шерони маҳораш ба даст

چوگیرند شیران مهارش به‌دست

Хирадро чунон бошад андари гумон

خرد را چنان باشد اندر گمان

Ки събони ҳамеи тавр сино кунад

که ثُعبان همی طور سینا کند

Ба эъҷоз даст кулем шубон

به اعجاز دستِ کلیمِ شبان

Чу азгом ӯ бар раҳи кӯфта

چو ازگام او بر ره‌ کوفته

Шавад шаклҳои мудаввари аён

شود شکلهای مدوّر عیان

Ту гӯйии банноӣ аён кард чарх

تو گویی بنایی عیان کرد چرخ

Ҳазорон қамар бар раҳу каҳкашон

هزاران قمر بر ره و کهکشان

Чу тобади ситораи згрдўни пер

چو تابد ستاره زگردون پیر

Бадв гӯям эй бисроки ҷавон

بدو گویم ای بیسُراک جوان

Чарогоҳи ту тозау сабзи бод

چراگاه تو تازه و سبز باد

Ҳамаи хор ӯ чун гулу арғавон

همه خار او چون‌ گل و ارغوان

Дароӣ ту аз зару ёқӯти бод

دَرای تو از زرّ و یاقوت باد

Ҳўиди ту аз ҳалау парниён

هُوَید تو از حُلّه و پرنیان

Туе тезрави мураккаб бе рикоб

تویی تیزرو مرکبِ بی‌رکاب

Туе зуди ду бора бе Аннан

تویی زود دو بارهٔ بی‌عنان

Ҳаме гӯш дорам нафар то нафар

همی‌ گوش دارم نفر تا نفر

Ҳаме чашм дорам замон то замон

همی چشم دارم زمان تا زمان

Ки ту бо саломати расонии маро

که تو با سلامت رسانی مرا

Ба даргоҳи дастури шоҳи ҷаҳон

به درگاه دستور شاه جهان

Паноҳи аҷами садри дайни араб

پناه عجم صدر دین عرب

Дили давлату дидаи дудмон

دل دولت و دیدهٔ دودمان

Муҳамади равони тани Муҳамадат

محمد روان تن مَحْمِدَت

Каз ӯ шод дорад Муҳамади равон

کز او شاد دارد محمد روان

Вазирӣ ки бушковат аз ӯ рӯй малик

وزیری‌ که بشکفت از او روی ملک

Чу аз фари боди сабои бӯстон

چو از فرّ باد صبا بوستان

Раҳе шуд ҷаҳони пеши тўқиъ ӯ

رهی شد جهان پیش توقیع او

Раҳо кард тўқиъи Нӯшервон

رها کرد توقیع نوشیروان

Расад мард бар сидраи алмнтҳӣ

رسد مرد بر سِدرَهُٔ المُنتهی

Агар созад аз рой ӯ нардбон

اگر سازد از رای او نردبان

Схоро ба хуршеду дарёу абр

سخارا به خورشید و دریا و ابر

Ҳаме зад хиради пеш аз ин достон

همی زد خرد پیش از این داستان

Кунун то дилу даст ва табъаш бидид

کنون تا دل و دست و طبعش بدید

Бидон достон нест ҳамдостон

بدان داستان نیست همداستان

Ба тадбир ӯ кард софии малик

به تدبیر او کرد صافی ملک

Аз аҳли ситами хонау малики хон

از اهل ستم خانه و ملک خان

Ба боғи муродаши дарахти зафар

به باغ مرادش درخت ظفر

зи чин соя густард то қирвон

ز چین سایه گسترد تا قیروان

Хаттӣ дод гардун ба иқбол ӯ

خطی داد گردون به‌ اقبال او

Ки ҳастанд сайёрагон дар змон

که هستند سیارگان در ضَمان

Агар Зуҳрау муштариро диҳад

اگر زهره و مشتری را دهد

Ҷаҳони офарини дасту нутқу забон

جهان آفرین دست و نطق و زبان

Ба базмаш кунад Зуҳраи ромишгарӣ

به بزمش کند زهره رامشگری

Ба хониш шавад муштарӣ мадҳ хон

به خوانش شود مشتری مدح خوان

Сазад миҳмони шаҳриёри замин

سزد میهمان شهریار زمین

Куҷои ҳиммат ӯ буд мизбон

کجا همت او بود میزبان

Агар мизбони давлат ӯ буд

اگر میزبان دولت او بود

Сазад офтоби фалаки миҳмон

سزد آفتاب فلک میهمان

Чунин мансабиро ки ӯ ёфта аст

چنین منصبی را که او یافته است

зи парвардгору зи соҳиби қирон

ز پروردگار و ز صاحب قران

Камоли ҳасб бояд аз нафаси пок

کمال حَسَبْ باید از نفس پاک

Ҷамоли насаб бояд аз хонадон

جمال نسب باید از خاندان

Асар бояд аз ҷунбиши рӯзгор

اثر باید از جنبش روزگار

Мадад бояд азгрдши осмон

مدد باید ازگردش آسمان

Бузургии наёбад касе бар газоф

بزرگی نیابد کسی بر گزاف

Вазорати наёбад касе ройгон

وزارت نیابد کسی رایگان

Аё комгорӣ ки аз рой туаст

ایا کامگاری که از رای توست

Малик бар мулӯки аҷами Комрон

ملک بر ملوک عجم کامران

Ба пайкори хасм ту ғаррад ҳаме

به پیکار خصم تو غرد همی

Куҷо ҳаст дар бешаи шери жён

کجا هست در بیشه شیر ژیان

зи минқори бози ту тарсади ҳаме

ز منقار باز تو ترسد همی

Агар ҳаст симурғ дар ошён

اگر هست سیمرغ در آشیان

Саодат дар он хона гирад камӣн

سعادت در آن خانه گیرد کمین

Ки арзат дар он хона гирад макон

که عرضت در آن خانه گیرد مکان

Буд рӯзу шаб бар дару бом ӯ

بود روز و شب بر در و بام او

Қазоу қадари ҳоҷибу посбон

قضا و قدر حاجب و پاسبان

Замонаи зи баҳри ту оради падед

زمانه ز بهر تو آرد پدید

Ҳамеи зари вгўҳри зи дарёу кон

همی زر وگوهر ز دریا و کان

Ба дарёу кон ҳар дуро муддатӣ

به دریا و کان هر دو را مدّتی

зи исрофи ҷӯад ту дорад ниҳон

ز اِسْراف جُود تو دارد نهان

Ба номи ту як байт тазмин кунам

به نام تو یک بیت تضمین‌ کنم

Ки мнсўргФтаҳаст дар бостон :

که منصورگفته است در باستان‌:

« дирам аз кафи ту ба назъ омадаст

«‌درم از کف تو به نزع آمدست

Шаҳодат ниҳандаш ҳаме дар даҳон ) )

شهادت نهندش همی در دهان‌)‌)

Замину замон аз ту нозад ҳаме

زمین و زمان از تو نازد همی

Ки саъди заминӣу садри замон

که سعد زمینی و صدر زمان

Бимони ҷовдон дар ҷаҳон ҳамчунин

بمان جاودان در جهان همچنین

Вгрчаҳ намонад ҷаҳони ҷовдон

وگرچه نماند جهان جاودان

Набӯдаст мишкӣни духони чароғ

نبودست مشکین دُخانِ چراغ

Чароғӣаст калаки ту мишкӣни духон

چراغی است کلک تو مشکین دخان

Миёни замиру хирад восита аст

میان ضمیر و خرد واسطه است

Миёни забону хиради тарҷумон

میان زبان و خرد ترجمان

Агар ҳоҷибу ҳоким малик нест

اگر حاجب و حاکم ملک نیست

Чаро бо камар бошаду тилсон

چرا با کمر باشد و طیلسان

Муқӣмаст чун хайзарону садаф

مقیم است چون خیزران و صدف

Ба баҳрӣ ки ҳаргиз надорад карон

به بحری که هرگز ندارد کران

Ба баҳрӣ ки дорад макин ёфта аст

به بحری که دارد مکین یافته است

Даҳон аз садафи қомат аз хайзарон

دهان از صدف قامت از خیزران

Баланди ахтро то бидидам ту ро

بلند اخترا تا بدیدم تو را

Маро дод ахтари зи ҳурмони амон

مرا داد اختر ز حرمان امان

Ба наврӯз рафтам зи даргоҳи ту

به نوروز رفتم ز درگاه تو

Ба даргоҳи бози омадами меҳргон

به درگاه باز آمدم مهرگان

Кунун ҳаст бо ту хазонами баҳор

کنون هست با تو خزانم بهار

Агар буд бе ту баҳорами хазон

اگر بود بی‌تو بهارم خزان

зи табъи ман иқбол дар мадҳи ту

ز طبع من اقبال در مدح تو

Қабули ту ин шъркрди имтиҳон

قبول تو این شعرکرد امتحان

Маъонии ҳамаи софӣ аз мустаъор

معانی همه صافی از مستعار

ҚўоФии ҳамаи холӣ аз шоягон

قوافی همه خالی از شایگان

Мусаллам касеро буд шоирӣ

مسلم کسی را بود شاعری

Ки дорад чунин соҳирӣ дар баён

که دارد چنین ساحری در بیان

Агар чаҳ мъзӣ лақаб ёфтам

اگر چه معزّی لقب یافتم

Зслтони маликшоҳи олби Арсалон

زسلطان ملکشاه آلب ارسلان

Чу дар мадҳи ту шеър ман мӯъҷизаст

چو در مدح تو شعر من معجزست

Маро мӯъҷизӣ хон мъзӣ махон

مرا معجزی خوان معزی مخوان

Ҳаме то ҳўии боҳавои ҳмбрст

همی تا هوی باهوا همبرست

Дар ахтар чунинаст ойину сон

در اختر چنین است آیین و سان

Ҷаҳонро ба меҳру бақои ту бод

جهان را به مهر و بقای تو باد

Ҳавоӣ ки ҳаргиз набинад ҳўон

هوایی که هرگز نبیند هَوان

Зтдбири ту маликро ҷоҳу об

زتدبیر تو ملک را جاه و آب

зи тўқиъи ту халқро ному нон

ز توقیع تو خلق را نام و نان

Малики шодмон аз туу рои ту

ملک شادمان از تو و رای تو

Ту аз давлату раъй ӯ шодмон

تو از دولت و رأی او شادمان