Ба доролмлк боз омад тани осон

به دارالملک باز آمد تن آسان

Худованди бузургони хуросон

خداوندِ بزرگانِ خراسان

Баҳоии миллати ҳақи фахри уммат

بهای ملت حق فخر امّت

Қавоми малики садри дайни яздон

قوام ملک صدر دین یزدان

Сипеҳри ҷоҳу хуршеди мҳомд

سپهر جاه و خورشید محامِد

Муҳамади кадхудои шоҳи Эрон

مُحمد کدخدای شاه ایران

Худовандӣ ки хушнӯдӣу хашмаш

خداوندی که خشنودی و خشمش

Калид нусратасту қуфли хизлон

کلید نصرت است و قفل خِذلان

Азоб ва раҳматаст аз кину меҳраш

عذاب و رحمت است از کین و مهرش

Ки кину меҳр ӯ куфрасту имон

که کین و مهر او کفرست و ایمان

Агар чаҳ нест мизони ҳимматаш ро

اگر چه نیست میزان‌ همتش را

Суханро хотир ӯ ҳаст мизон

سخن را خاطر او هست میزان

Бидон мизони ҳамеи синҷиди сухан ро

بدان میزان همی سنجد سخن را

Сухани синҷиди балии марди схндон

سخن سنجد بلی مرد سخندان

зи даст ӯ шигифт ояд хирад ро

ز دست او شگفت آید خرد را

Ҷӯи боради калак ӯ бар сими Қатарон

جو بارد کلک او بر سیم قطران

Хирадро зон шигифт ояд ки дасташ

خرد را زان شگفت آید که دستش

Ҳаме созад зи Қатарони оби ҳайвон

همی سازد ز قطران آب حیوان

Чунон чун бугзарад сӯзани зи млҳм

چنان چون بگذرد سوزن ز مُلحَم

Ба ҳиҷо бугзарад тираш з хуфтон

به هیجا بگذرد تیرش ز خُفتان

Камон чун пеши тираш хам диҳад пушт

کمان چون پیش تیرش خَم دهد پشت

Саодат рӯй бинмоед зи пайкон

سعادت روی بنماید ز پیکان

Ҳисомашро лақаб додаст нусрат

حُسامش را لقب دادست نُصرت

Паранд оби ранги оташи афшон

پرند آب رنگ آتش افشان

Ки ранг об дорад дар намоиш

که رنگ آب دارد در نمایش

Валикин оташ ифшоанд ба майдон

ولیکن آتش افشاند به میدان

Самандашро ҳаме хонд замона

سمندش را همی خواند زمانه

Барроқи баҳри мавҷи чархи даврон

بُراق بَحر موجِ چرخِ دوران

Ки мавҷ баҳр дорад гоҳи кӯшиш

که موج بحر دارد گاه کوشش

Ки давр чарх дорад рӯзи ҷавлон

که دور چرخ دارد روز جولان

зи феъл ӯ мқмри пушти моҳӣ

ز فعل او مُقَمَّر پشت ماهی

зи гӯш ӯ мнқт рӯй кайвон

ز گوش او مُنَقَّط روی کیوان

Ба пайкар ҳаст ҳамчун таври сино

به پیکر هست همچون طور سینا

Бар ӯ садри аҷали Мӯсои умрон

بر او صدر اجل موسی عمران

Чу гирад мқръаҳ дар дасти гӯйӣ

چو گیرد مِقرَعه در دست‌ گویی

Ки Мӯсои мари Асоро кард събон

که موسی مر عصا را کرد ثعبان

Чу бдрФшди кафши гӯйӣ ки Мӯсо

چو بِدرَفشد کَفَش گویی که موسی

Яд Байзо баровард аз гиребон

ید بیضا برآورد از گریبان

Қавӣ ва равшанаст аз ду Муҳамад

قوی و روشن است از دو محمد

Дили ислому чашм ҳар мусулмон

دل اسلام و چشم هر مسلمان

Яке пайғамбариро буд ҳуҷҷат

یکی پیغمبری را بود حجت

Яке неки ахтариро ҳаст бурҳон

یکی نیک‌اختری را هست برهان

Яке шуд дар араби мухтори содот

یکی شد در عرب مختار سادات

Яке шуд дар аҷами махдуми аъён

یکی شد در عجم مخدوم اعیان

Яке оварад қуръони мӯъҷизи хеш

یکی آورد قرآن معجز خویش

Якеро шуд сухани мӯъҷиз чу қуръон

یکی را شد سخن معجز چو قرآن

Яке аз хулди ризвон огаҳӣ дод

یکی از خُلد رضوان آگهی داد

Яке кард аз хуросони хулди ризвон

یکی ‌کرد از خراسان خلد رضوان

Яке инсони айни андари набувват

یکی انسان عین اندر نبوّت

Яке андари вазорати айни инсон

یکی اندر وزارت‌ عین انسان

Якеро аз малики танзилу таъвил

یکی را از مَلَک تَنزیل و تأویل

Якеро аз малики тамкину имкон

یکی را از مَلَک تمکین و امکان

Бидон афрӯхтаи миҳробу минбар

بدان افروخته محراب و منبر

Бад-ӣни оростаи даргоҳу айвон

بدین آراسته درگاه و ایوان

Ба уқбои он шафиъи зулати ин

به عقبی آن شفیع زَلّت این

Ба дунёи ин паноҳи миллати он

به دنیا این پناه ملت آن

Аё аз адли ту шоҳи аҷами шод

ایا از عدل تو شاهِ عَجَم شاد

Халифаи шокиру хушнӯди султон

خلیفه شاکر و خشنود سلطان

Раҳин миннати ту мейри ғазнӣн

رهین منت تو میر غزنین

Ғариқи неъмати ту хони турон

غریق نعمت تو خان توران

Ба малик андар накардӣ ҳеҷ корӣ

به ملک اندر نکردی هیچ کاری

Ки ба буд он кор бар ақли ту товон

که به بود آن‌ کار بر عقل تو تاوان

Нагуфтӣ як сухан дар ҳеҷ маънӣ

نگفتی یک سخن در هیچ معنی

Ки гаштӣ зон сухан вақте пушаймон

که ‌گشتی زان سخن وقتی پشیمان

Ҳамеша ҳиммату рои ту он аст

همیشه همت و رای تو آن است

Ки кориро диҳии тартибу сомон

که‌ کاری را دهی ترتیب و سامان

Кунӣ озодаеро сайди миннат

کنی آزاده‌ای را صیدِ منت

Кашии гардани каширо зери фармон

کشی گردن کشی را زیر فرمان

Ба кин ту наёрад дасти бурдан

به کین تو نیارد دست بردن

Агар боз ояд акнӯн пӯри дастон

اگر باز آید اکنون پور دستان

Агар дастони ҷодӯ зинда гардад

اگر دستان جادو زنده گردد

Наёрад кард бо ту макру дастон

نیارد کرد با تو مکر و دستان

Куҷои доғи сутурон ту бинад

کجا داغ ستوران تو بیند

Палангу шер дар кӯҳу биёбон

پلنگ و شیر در کوه و بیابان

Шаванд аз ҳишмати ту сусти чангол

شوند از حشمت تو سست چنگال

Шаванд аз ҳайбат ту кунад дандон

شوند از هیبت تو کُند دندان

Ҷамол туаст пайдо дар вазорат

جمال توست پیدا در وزارت

Агар шуд фари Фхролмлки пинҳон

اگر شد فرّ فخرالملک پنهان

Крои дарду дареғаш буд дар дил

کرا درد و دریغش بود در دل

зи дидори ту гашти он дарди дармон

ز دیدار تو گشت آن درد درمان

Агар шуд чашми мо гирёни зи ҳиҷраш

اگر شد چشم ما گریان ز هجرش

зи васли ту лаби мо гашти хандон

ز وصل تو لب ما گشت خندان

зи иқболи ту фахр оварад бар хулд

ز اقبال تو فخر آورد بر خلد

Замини Марв дар фасли зимистон

زمین مرو در فصل زمستان

зи фари ту кунун шаҳри ншобўр

ز فرّ تو کنون شهر نشابور

Ҳаме фахр оварад бар Марви шҳҷон

همی فخر آورد بر مرو شهجان

Хуросон чун яке номааст гӯйӣ

خراسان چون یکی نامه است‌ گویی

Дар он номаи ҳунарҳои ту унвон

در آن نامه هنرهای تو عنوان

Чаро нозс ба айвон кард касрӣ

چرا نازس به ایوان کرد کسری

Ҳарои фахр аз хўрнқ кард нӯъмон

حرا فخر از خُوَرنَق ‌کرد نعمان

Ки нӯъмон рафт ва фонӣ шуд хўрнқ

که نعمان رفت و فانی شد خُوَرنَق

Ки касрӣ рафту ботили гашти айвон

که کسری رفت و باطل گشت ایوان

Баннои шукру мадҳи ту накӯтар

بنای شکر و مدح تو نکوتر

Ки ҳасташ лафзу маънии аслу арқон

که هستش لفظ و معنی اصل و ارکان

Баннои ту ки онро то қиёмат

بنای تو که آن را تا قیامت

Наёрад кард гардуни пасту вайрон

نیارد کرد گردون پست و ویران

На бомаши рогзнд аз абру хуршед

نه بامش راگزند از ابر و خورشید

На бумашро наҳиф аз боду борон

نه بومش را نهیب از باد و باران

На рангу нақши он офати пазирад

نه رنگ و نقش آن آفت پذیرد

Агар гирад ҳамаи офоқи тӯфон

اگر گیرد همه آفاق طوفان

Хирадмандони аи чунин а бошанд бонӣ

خردمندان ا‌چنین‌ا باشند بانی

Худовандони аи чунин аи созанди бунён

خداوندان ا‌چنین ا سازند بنیان

Ба гетии зиракон бисёр дидам

به ‌گیتی زیرکان بسیار دیدم

Ба олам мқблон дидам фаровон

به عالم مقبلان دیدم فراوان

Надидам ҳеҷ зиракро бад-ӣни ҳол

ندیدم هیچ زیرک را بدین حال

Надидам ҳиҷи мқблро бад-ӣни сон

ندیدم هیچ مقبل را بدین‌سان

Худовандо ҳамон кардӣ ту бо ман

خداوندا همان کردی تو با من

Ки бо ҳисон паямбар кард эҳсон

که با حَسّان پیمبر کرد احسان

Ман андари мадҳи ту он гӯям акнӯн

من اندر مدح تو آن‌ گویم اکنون

Ки дар мадҳ паямбар гуфт ҳисон

که در مدح پیمبر گفت حَسّان

Чунон хоҳам куҷои мадҳ ту хонам

چنان خواهم کجا مدح تو خوانم

Ки бФшонм ба хизмати пеши ту ҷон

که بفشانم به ‌خدمت پیش تو جان

Чу ҷони афшони ҳаме мумкин нагардад

چو جان افشان همی ممکن نگردد

Кунам пешати зхотри гавҳари афшон

کنم پیشت زخاطر گوهر افشان

Чу кардам мадҳи аслофи ту маҷмӯ

چو کردم مَدحِ اَسْلافِ تو مجموع

Ба мадҳи ту музайяни гашти девон

به مدح تو مزین‌ گشت دیوان

Равон шуд шеъри ман дар оли исҳоқ

روان شد شعر من در آلِ اسحاق

Чу шеъри рӯдакӣ дар оли сомон

چو شعر رودکی در آل سامان

Фалаки тохиру нисён пеша дорад

فلک تاخیر و نسیان پیشه دارد

Набандам дил дар он таъхиру нисён

نبندم دل در آن تأخیر و نسیان

Ки ҳркорӣ ки душвораст бар ман

که هرکاری که دشوارست بر من

Ба як соъат кунад рои ту осон

به یک ساعت‌ کند رای تو آسان

Ҳамеша то сиёҳ ва тира бошад

همیشه تا سیاه و تیره باشد

Ба ошиқ бар шаби ҳиҷрони ҷонон

به عاشق بر شب هجران جانان

зи меҳнати рӯзҳои душманати бод

ز محنت روزهای دشمنت باد

Сиёҳу тира чун шабҳои ҳиҷрон

سیاه و تیره چون شبهای هجران

Ҳамеша то ки нуқсону зиёдат

همیشه تا که نقصان و زیادت

Буд бар моҳ ва бар гардуни гардон

بود بر ماه و بر گردون گردان

Қабулат дар зиёдати бод ҳар рӯз

قبولت در زیادت باد هر روز

Адуро зон зиёдати боди нуқсон

عدو را زان زیادت باد نقصان

Ҳамаи рӯзи ту фаррухи боду маймун

همه روز تو فرّخ باد و میمون

Ба аилўл ва ба конӯн ва ба Нитсаон

به ایلول و به ‌کانون و به نیسان

Ту дар садри вазорати ҳамчуи осиф

تو در صدر وزارت همچو آصف

Малик бар тахти шоҳӣ чун сулаймон

ملک بر تخت شاهی چون سلیمان