Збоғу роғ ба осеби лашкари ташарин
زباغ و راغ به آسیب لشکر تِشرین
Гирифт роҳи ҳазимати сипоҳи фарвардин
گرفت راه هزیمت سپاه فروردین
Бурун кашид зи боғу зи роғи рояти хеш
برون کشید ز باغ و ز راغ رایت خویش
Чу дид бар сари кҳсори рояти ташарин
چو دید بر سر کهسار رایت تشرین
Чаҳ роятӣаст ки ташарин задаст бар кҳсор
چه رایتی است که تشرین زدست بر کهسار
Ки шуд ба лавн дигар олами биҳишти ойин
که شد به لون دگر عالم بهشت آیین
Гирифт гӯнаи динори дашти минои ранг
گرفت گونهٔ دینار دشت مینا رنگ
Ниҳоди тӯдаи кофури кӯҳи машки огӣн
نهاد تودهٔ کافور کوه مشکآگین
Падед шуд ба ҳаво бар мисоли аҳрӣман
پدید شد به هوا بر مثال اهریمن
Наҳуфта шуд ба замин дарнигор ҳўролъин
نهفته شد بهزمین در نگار حورالعین
На боғро хабараст аз бунафшау сӯсан
نه باغ را خبرست از بنفشه و سوسن
На роғро асараст аз шукуфау насрин
نه راغ را اثرست از شکوفه و نسرین
На ҳаст лолаи кӯҳии палангро бистар
نه هست لالهٔ کوهی پلنگ را بستر
На ҳаст сӯсани ҳмрии тзрўро болин
نه هست سوسن حمری تذرو را بالین
Агарчӣ фасли баҳор аз хазони биҳишт ки дид
اگرچه فصل بهار از خزان بهشت که دید
Ҳамеи шукуфта аз он гардад вкошФтаҳи азин
همی شکفته از آنگردد وکآشفته ازین
Ман аз хазон ба яке чизи шокирам ки хазон
من از خزان به یکی چیز شاکرم که خزان
Забонҳои дарахтон ҳаме кунад заррин
زبانهای درختان همی کند زرین
зи баҳри онкии дарахтон ба он забон хонанд
ز بهر آنکه درختان به آن زبان خوانند
Ба ҷашни меҳри мдиҳи вазири шоҳи замин
به جشن مهر مدیح وزیر شاه زمین
Низоми малики разии Халифаи шамси кафот
نظام ملک رضیّ خلیفه شمس کفات
Ғиоси давлату садри аҷали қавоми аддӣн
غیاث دولت و صدر اجل قوامالدین
Абӯалии ҳасани он соҳибӣ ки дар уқбо
ابوعلی حسن آن صاحبی که در عقبی
Равони соҳиби кофӣ ба меҳр ӯст раҳин
روان صاحب کافی به مهر اوست رهین
Шуъоъи рӯзбеҳии тобад аз ҷабин касе
شعاع روزبهی تابد از جبین کسی
Ки дар парастиш ӯ брнҳд ба хоки ҷабин
که در پرستش او برنهد به خاک جبین
Сипеҳр то ба қиёмат ҷудо нахоҳад кард
سپهر تا به قیامت جدا نخواهد کرد
зи дасти давлат ӯ домани шҳўру синӣн
ز دست دولت او دامن شهور و سنین
Ба шакли ҳалқа ангуштарӣаст чанбари чарх
به شکل حلقهٔ انگشتری است چنبر چرخ
з бахт ӯст дар ангуштарии нишондаи нигин
ز بخت اوست در انگشتری نشانده نگین
Агар миён ӣам андари садафи ндидстӣ
اگر میان یم اندر صدف ندیدستی
Нигоҳ кун қалам ӯ дар он хуҷастаи ямин
نگاهکن قلم او در آن خجسته یمین
Агар хабари бадии Иблисро зи нури дилаш
اگر خبر بدی ابلیس را ز نور دلش
Ба нори фахр ва такаббур накардӣ он мискин
به نار فخر و تکبر نکردی آن مسکین
Суҷуд кардӣ ва ҳаргиз нагуфтӣ одам ро
سجود کردی و هرگز نگفتی آدم را
Ман офарӣдаи зи ноРоми ту офарӣдаи зи тин
من آفریده ز نارم تو آفریده ز طین
Аё мтобъи рои ту меҳри равшани тоб
ایا متابع رای تو مهر روشن تاب
Ва ё мсхрклки ту ақли равшани байн
و یا مسخرکلک تو عقل روشن بین
Вазири бозпасин хўонмт ки тоза шуда аст
وزیر بازپسین خوانمت که تازه شده است
Ба рӯзгори ту дайни расӯли бозпасин
به روزگار تو دین رسول بازپسین
Ту он хуҷастаи вазирӣ ки азкФоити ту
تو آن خجسته وزیریکه ازکفایت تو
Кашид давлати салҷуқи сар ба алӣин
کشید دولت سلجوق سر به علیین
Ту он сутӯдаи муширӣ ки дар футуҳу зафар
تو آن ستوده مشیری که در فتوح و ظفر
Шудаст калаки ту бо табъи шаҳриёри қарин
شدستکلک تو با طبع شهریار قرین
Ту одамӣу ҳамаи халқ чун Фриштгон
تو آدمی و همه خلق چون فریشتگان
Мухолифи ту чу Иблиси хоки роҳу лъин
مخالف تو چو ابلیس خاک راه و لعین
Агар зи баҳри ту Иблиси як суҷуд накард
اگر ز بهر تو ابلیس یک سجود نکرد
Сазоӣ лаънат гаштааст то ба явми аддӣн
سزای لعنت گشته است تا به یومالدین
Ҳар он дуо ки зи баҳри ту бар шавад ба ҳаво
هر آن دعا که ز بهر تو بر شود به هوا
Ситора вор битобад бар осмону замин
ستارهوار بتابد بر آسمان و زمین
Замири поки тўрои дев кӣ кунад васвос
ضمیر پاک تورا دیو کی کند وسواس
Ки ҳаст бар сари ту пари Ҷабраили амин
که هست بر سر تو پرّ جبرئیل امین
зи чарх бар ту санои взсторгони аҳсант
ز چرخ بر تو ثنا وزستارگان احسنت
зи бахт бар ту дуои вази Фариштагони омин
ز بخت بر تو دعا وز فرشتگان آمین
Туе далелу муайяни ҷаҳонёни шабу рӯз
تویی دلیل و معین جهانیان شب و روز
Худои боди туро рӯзу шаби далелу муайян
خدای باد تو را روز و شب دلیل و معین
Касе ки бар тану ҷони ту офарин накунад
کسی که بر تن و جان تو آفرین نکند
Мабод бар тан ва бар ҷон ӯ магари нафрин
مباد بر تن و بر جان او مگر نفرین