Мӯии сиёҳи ман ба ҷавонӣ чу машк буд

موی سیاه من به جوانی چو مشک بود

Кофур шуд ба перии машки сиёҳи ман

کافور شد به پیری مشک سیاه من

Оварад рӯзгори зи перии асари падед

آورد روزگار ز پیری اثر پدید

Бар рӯй пжмридаҳу пушти дўтоаҳи ман

بر روی پژمریده و پشت دوتاه من

Ҳргаҳ ки ман ба саҷдаи нуҳум рӯй бар замин

هرگه ‌که من به سجده نهم روی بر زمین

Аз дидагони пар об шавад саҷдаи гоҳи ман

از دیدگان پر آب شود سجده‌گاه من

ё раб агар чаҳ ҳаст фаровони марои гуноҳ

یا رب اگر چه هست فراوان مرا گناه

Омурзиши ту бештараст аз гуноҳи ман

آمرزش تو بیشتر است از گناه من