Сарви равон чу кӯҳ ба кирдор моҳ кард

سرو روان چو کوه به کردار ماه کرد

Хат омад вкнораҳи моҳаш сиёҳ кард

خط آمد وکنارهٔ ماهش سیاه کرد

Он хати машки буи ки бар оризаш дамид

آن خط مشک بوی که بر عارضش دمید

Бар гули сипоҳи мӯрчаи гӯйӣ ки роҳ кард

بر گل سپاه مورچه‌ گویی که راه کرد

Чираи шудеми мо ба гунаҳ бар ба ишқ аз онк

چیره شدیم ما به‌ گنه بر به عشق از آنک

Сад раҳ ба аҷзи тавбаи моро табоҳ кард

صد ره به عجز توبهٔ ما را تباه‌کرد

Вази тавба барканор фитодем аз онкӣ ӯ

وز توبه برکنار فتادیم از آنکه او

Рухсорагон чу тавбаи моро сиёҳ кард

رخسارگان چو توبهٔ ما را سیاه کرد

Бинмуд бомдоди зхргоаҳ рӯй хеш

بنمود بامداد زخرگاه روی خویش

Хира бимонад ҳарки ба рӯйиш нигоҳ кард

خیره بماند هرکه به ‌رویش نگاه کرد

Баси табъро ки чашми нижандаш нижанд кард

بس طبع را که چشم نژندش نژند کرد

Баси пуштро ки зулфи дўтоҳши ду тоа кард

بس پشت را که زلف دوتاهش دو تاه کرد

Зон пеш коФтоб баровард сари зкўаҳ

زان پیش کافتاب برآورد سر زکوه

Чун офтоб рӯй ба айвон шоҳ кард

چون آفتاب روی به ایوان شاه کرد

Шоҳи бузургвори малики санҷари онкии бахт

شاه بزرگوار ملک‌سنجر آنکه بخت

ӯро сазои мамлакату тоҷ вагоҳ кард

او را سزای مملکت و تاج وگاه کرد

Хонд Халифаи Носири дайнаши збҳри онк

خواند خلیفه ناصر دینش زبهر آنک

Ҳар ҷокаҳ рафт нусрати дайн илоҳ кард

هر جاکه رفت نصرت دین اِله‌کرد