Он рӯй ба некуии хуршеди ҷҳонстӣ

آن روی به نیکویی خورشید جهانستی

Ваон ёр ба зебоӣ чун ҳури ҷнонстӣ

وان یار به‌ زیبایی چون حور جنانستی

Хунхораи ду чашм ӯ чун дар нигарад шояд

خونخواره دو چشم او چون در نگرد شاید

Гӯйӣ ки ду ҷодӯро оҳанг ба ҷонстӣ

گویی‌ که دو جادو را آهنگ به‌ جانستی

Гар рози ду злФинши айёми бдонстӣ

گر راز دو زلفینش ایام بدانستی

Шӯрида шудӣ олами хуршед ниҳон астӣ

شوریده شدی عالم خورشید نهان استی

Кофар бишудӣ муъмин , муъмин бишудӣ муртад

کافر بشدی مؤمن, مؤمن بشدی مرتد

Гар роҳи висол ӯ бар халқи бёнстӣ

گر راه وصال او بر خلق بیانستی

Вари қайсари рӯмиро зуннори рФиқстӣ

ور قیصر رومی را زنار رفیقستی

Роҳаш нашудӣ пинҳони айбаш на ъёнстӣ

راهش نشدی پنهان عیبش نه عیانستی

Вари наъраи мисатонро дар ҳиҷри хатар будӣ

ور نعرهٔ مستان را در هجر خطر بودی

Доими рақами давлати сарвӣу бнонстӣ

دایم رقم دولت سروی و بنانستی

Гар захми фироқ ӯ бар кӯҳ гузар кардӣ

گر زخم فراق او بر کوه گذر کردی

Киро ба ҷаҳони андар чун мӯии мёнстӣ

کُه را به جهان اندر چون موی میانستی