Гар ёри нгоринм дар ман нгронстӣ

گر یار نگارینم در من نگرانستی

Бори ғаму ранҷ ӯ бар ман на гронстӣ

بار غم و رنج او بر من نه‌ گرانستی

Вари ғамзаи ғморши розаши нгшодстӣ

ور غمزهٔ غمارش رازش نگشادستی

Аз халқи ҷаҳони розам ҳамвора нҳонстӣ

از خلق جهان رازم همواره نهانستی

Гӯйӣ чу бҳштстии оростау хуррам

گویی چو بهشتستی آراسته و خرم

Гар дӯст ба кӯии ман гуҳи гуҳи гзронстӣ

گر دوست به کوی من گه‌گه گذرانستی

эй кош ки қӯти ман будӣ зи ду ёқӯташ

ای کاش که قوت من بودی ز دو یاقوتش

То бар сар ӯ чашмами ёқӯти ншонстӣ

تا بر سر او چشمم یاقوت نشانستی

эй кош ки аз базмам ғоиб нашудӣ ҳаргиз

ای کاش که از بزمم غایب نشدی هرگز

То базми ман аз рӯйиш чун лолаи стонстӣ

تا بزم من از رویش چون لاله ستانستی

Рухсор чу моҳ ӯ бигирифт зи хати ҳола

رخسار چو ماه او بگرفت ز خط هاله

Гар маи нгрФтстии он хат на чнонстӣ

گر مه نگرفتستی آن خط نه چنانستی