Ишқати снмо ба рӯй зардам дорад

عشقت صنما به روی‌ زردم دارد

Вази кому ҳавои хеш фардам дорад

وز کام و هوای خویش فردم دارد

Ин худ снмои қоидаи бахт ман аст

این خود صنما قاعدهٔ بخت من است

Бо ҳар ки вафо кунам ба дардам дорад

با هر که وفا کنم به دردم دارد