Гар чун ту ба туркистон эй бути псрстӣ

گر چون تو به ترکستان ای بت پسرستی

Ҳар рӯз ба туркистони иди дгрстӣ

هر روز به ترکستان عید دگرستی

Вар дар хутани вкошғрстӣ чу ту як бут

ور در خُتن وکاشغرستی چو تو یک بت

Миҳроби ҳамаи каси хутану кошғрстӣ

محراب همه کس ختن و کاشغرستی

Чун ду рухи тугар қмрстӣ ба фалак бар

چون دو رخ تو گر قمرستی به فلک بر

Хуршеди яке зарраи зи нури қмрстӣ

خورشید یکی ذره ز نور قمرستی

Чун ду лаби тугар шкрстӣ ба ҷаҳон дар

چون دو لب تو گر شکرستی به جهان در

Сад бадараи зари қимати як ман шкрстӣ

صد بدرهٔ زر قیمت یک من شکرستی

Ҳарчанд бакӯшам дили ту ром нагардад

هرچند بکوشم دل تو رام نگردد

Оҳ аз дили сахти ту ки гӯйии ҳҷрстӣ

آه از دل سخت تو که گویی حجرستی

Гар як шаб то рўзмро беғаму ғаммоз

گر یک شب تا روزمرا بی‌غم و غمّاز

Он шахси латифи ту дар оғӯшу брстӣ

آن شخص لطیف تو در آغوش و برستی

Дар гардан ту ҳастӣ дастем ҳамоил

در گردن تو هستی دستیم حمایل

Даст дигарам гирди миёну кмрстӣ

دست دگرم گرد میان و کمرستی

Гар нестӣ аз ҷаври дилат чун ҳҷрои дӯст

گر نیستی از جور دلت چون حجرای دوست

Бо оризи симини ту корам чу зрстӣ

با عارض سیمین تو کارم چو زرستی

Гар дили ту рабӯдӣу марои зон хабарӣ нест

گر دل تو ربودی و مرا زآن خبری نیست

эй коши туро зончаҳи рабӯдии хбрстӣ

ای‌کاش تو را زانچه ربودی خبرستی

Аз дили хабарии ёФтмӣ аз сари зулфат

از دل خبری یافتمی از سر زلفت

Гарна чу дилами зулфи ту осемаи срстӣ

گرنه چو دلم زلف تو آسیمه سرستی

Бади гашти марои ҳоли зи бедории чашмат

بد گشت مرا حال ز بیداری چشمت

Гар дод лабати нестии он бади бтрстӣ

گر داد لبت نیستی آن بد بترستی

Бади нестӣ аз васвасаи чашми ту корам

بد نیستی از وسوسهٔ چشم تو کارم

Гар чун дили шамси аломрои додгрстӣ

گر چون دل شمس الامرا دادگرستی

Гар оризи ту чун гул пурбор набӯдӣ

گر عارض تو چون گل پربار نبودی

Аз ишқи гулат дар дили ман хор набӯдӣ

از عشق‌ گُلت در دل من خار نبودی

Вари нима динор набӯдӣ даҳани ту

ور نیمهٔ دینار نبودی دهن تو

Бар чеҳраи ман гӯна динор набӯдӣ

بر چهرهٔ من‌گونهٔ دینار نبودی

Гар моил бедод набӯдӣ дили ту ёр

گر مایل بیداد نبودی دل تو یار

Бар рӯй замини ҷузи ту маро ёр набӯдӣ

بر روی زمین جز تو مرا یار نبودی

Вари ғамзаи ту хоби набардӣ ба шаб аз ман

ور غمزهٔ تو خواب نبردی به شب از من

То вақти саҳари нолаи ман зор набӯдӣ

تا وقت سحر نالهٔ من زار نبودی

Бечораи дил ман нашудӣ хастау ғмхўор

بیچاره دل من نشدی خسته و غمخوار

Гар бастаи он наргис хунхор набӯдӣ

گر بستهٔ آن نرگس خونخوار نبودی

Чашмам нашудӣ бар самани зарди гуҳарбор

چشمم نشدی بر سمن زرد گهربار

Гар фитнаи он лаъл шкрбор набӯдӣ

گر فتنهٔ آن لعل شکربار نبودی

Олами ҳама торик шудӣ аз шаби зулфат

عالم همه تاریک شدی از شب زلفت

Гар чун қамарати ориз ва рухсор набӯдӣ

گر چون قمرت عارض و رخسار نبودی

Нури қамар ту бигирифтӣ ҳамаи олам

نور قمر تو بگرفتی همه عالم

Гар дар шаби зулфи ту гирифтор набӯдӣ

گر در شب زلف تو گرفتار نبودی

Аз чашми ҷФокори ту бгрихтмии ман

از چشم جفاکار تو بگریختمی من

Гар ду лаби ширинат вафодор набӯдӣ

گر دو لب شیرینت‌ وفادار نبودی

Ширини лаб ту ҳаст ҳамаи солаи вафодор

شیرین لب تو هست همه ساله وفادار

Чашми ту чаҳ будӣ ки ҷФокор набӯдӣ

چشم تو چه بودی که جفاکار نبودی

Гар қомати ту тир набӯдӣ мижаи пайкон

گر قامت تو تیر نبودی مژه پیکان

Шахсам чу зираи пушти камон вор набӯдӣ

شخصم چو زره پشت کمان‌وار نبودی

Ҷонам чу дилами хастаи пайкони ту гаштӣ

جانم چو دلم خستهٔ پیکان تو گشتی

Гар дар кнФи Сайид аҳрор набӯдӣ

گر در کنف سید احرار نبودی

Бе васли ту дил дар барам ором нагирад

بی‌ وصل تو دل در برم آرام نگیرد

Бе суҳбати ту кори ман андом нагирад

بی‌ صحبت تو کار من اندام نگیرد

Ту давлати пидромӣу хуррами дили он кас

تو دولت پدرامی و خرم دل آن ‌کس

Кӯи фоли ҷуз аз давлат пидром нагирад

کو فال جز از دولت پدرام نگیرد

Зулфин ту домӣаст ки сайдаши дил хос аст

زلفین تو دامی است که صیدش دل خاص است

Домӣ аҷабаст онкии дил ом нагирад

دامی عجب است آنکه دل عام نگیرد

Хуршед ба шабгири ҷаҳонро нФрўзд

خورشید به شبگیر جهان را نفروزد

То равшанӣ аз олами ту вом нагирад

تا روشنی از عالم تو وام نگیرد

Гули вақт баҳорон нашавад дархури гулшан

گل وقت بهاران نشود درخور گلشن

То гӯнаи он чеҳраи гул фом нагирад

تا گونهٔ آن چهرهٔ گل فام نگیرد

Ширинии гуфтори ту донаасту дили ман

شیرینی ‌گفتار تو دانه است و دل من

Мурғӣаст ки бе донаи раҳ дом нагирад

مرغی است که بی ‌دانه ره دام نگیرد

Ҳарчанд муроди ту чунонаст ки як чанд

هرچند مراد تو چنان است ‌که یک چند

Дастами қадаҳу ҷоми ғам анҷом нагирад

دستم قدح و جام غم انجام نگیرد

Дастӣ ки сари зулф ту гирад ҳама вақте

دستی ‌که سر زلف تو گیرد همه‌وقتی

Некӯ набӯдгар қадаҳ ва ҷом нагирад

نیکو نبود گر قدح و جام نگیرد

Даркори ҳавои ту ҳар он кас ки буд хом

درکار هوای تو هر آن‌ کس که بود خام

Пухта нашавад то ки мехом нагирад

پخته نشود تا که می خام نگیرد

Ваон кас ки зи ишқи ту буд дар талаби ном

وان ‌کس که ز عشق تو بود در طلب نام

То номи ту аз бар накунад ном нагирад

تا نام تو از بر نکند نام نگیرد

Андари шикани зулфи ту пайдо нашавад дил

اندر شکن زلف تو پیدا نشود دل

То зулфи ту бар оризат ором нагирад

تا زلف تو بر عارضت آرام نگیرد

Зон гӯна ки дар маърака пайдо нашавад фатҳ

زان ‌گونه که در معرکه پیدا نشود فتح

То мейр ба кафи найза ва самсом нагирад

تا میر به ‌کف نیزه و صمصام نگیرد

Зулфин ту пурҳалқау пурбанд ва шикан шуд

زلفین تو پرحلقه و پربند و شکن شد

Банду шикану ҳалқа ӯ тавба шикан шуд

بند و شکن و حلقهٔ او توبه شکن شد

Кораши ҳамаи фаррошӣу наққошии байнам

کارش همه فراشی و نقاشی بینم

Фарроши гулу лолау наққош саман шуд

فرّاش گل و لاله و نقاش سمن شد

Он кас ки хабар ёфт ки машк аз хутани оранд

آن‌کس‌ که خبر یافت‌ که مشک از ختن آرند

Чун буи хатат дид чу оҳӯӣ хутан шуд

چون بوی خطت دید چو آهوی ختن شد

Ваон кас ки ҳаме гуфт ақиқ аз Яман ояд

وان‌ کس ‌که همی‌گفت عقیق از یمن آید

Чун ранг лабат дид чаро сӯй Яман шуд ! ?

چون رنگ لبت دید چرا سوی یمن شد!؟

То ишқи ту раҳ ёфт ба ҷону тани ман дар

تا عشق تو ره یافت به جان و تن من در

Сӯзанда ҷони гашту гдозндаҳ тан шуд

سوزندهٔ جان گشت و گدازندهٔ تن شد

Ман ишқи туро чун тану ҷон дӯст гузинам

من عشق تو را چون تن و جان دوست گزینم

Ишқи ту чаро душмани ҷону тан ман шуд

عشق تو چرا دشمن جان و تن من شد

Афтод ба чоҳи зқнти хастаи дили ман

افتاد به چاه ذقنت خسته دل من

Зон рӯй туро номи бути чоҳ зқн шуд

زان روی تو را نام بت چاه ذقن شد

Аз чоҳ барорам дили хеш аз қабл онк

از چاه برآرم دل خویش از قبل آنک

Зулфи сияҳат бар срони чоҳ расан шуд

زلف سیهت بر سرآن چاه رسن شد

Имрӯз батон бо ту ба ид омада буданд

امروز بتان با تو به عید آمده بودند

Ҳар бут ки ба рӯй ту нигаҳ кард шмн шуд

هر بت که به روی تو نگه کرد شمن شد

Болои ту чун сарви чаман буд ба майдон

بالای تو چون سرو چمن بود به میدان

Баси кас ки чу ман ошиқи он сарв чаман шуд

بس کس که چو من عاشق آن سرو چمن شد

Баси ошиқи бечора ки андари сафи ушшоқ

بس عاشق بیچاره که اندر صف عشاق

Аз ҳасрати ту хастаи дилу баста даҳан шуд

از حسرت تو خسته دل و بسته دهن شد

Баси шоири всоФ ки бикшод даҳон ро

بس شاعر وصّاف که بگشاد دهان را

Ҳам чокару маддоҳи сарафроз змн шуд

هم چاکر و مداح سرافراز زَمَن شد

Садрӣ ки аз ӯ давлати фархунда баҳо ёфт

صدری که از او دولت فرخنده بها یافت

Бадарӣ ки аз ӯ миллати поянда зё ёфт

بدری که از او ملت پاینده ضیا یافت

Хуршед само ёфт зи равшани дил ӯ нур

خورشید سما یافت ز روشن دل او نور

Чўнонкаҳи қамари нури зхўршид само ёфт

چونانکه قمر نور زخورشید سما یافت

Дар малики шаҳи олам ва дар дайни паямбар

در ملک شه عالم و در دین پیمبر

Корӣ ба сазо карду маҳаллӣ ба сазо ёфт

کاری به سزا کرد و محلی به سزا یافت

Бар халқ чу бикшод дилу даст ва дар хеш

بر خلق چو بگشاد دل و دست و در خویش

Рағбат ба дуо карду бузургӣ ба дуо ёфт

رغبت به دعا کرد و بزرگی به دعا یافت

Фардо будаш хулди ҷазо аз малики алърш

فردا بودش خُلد جزا از مَلَک العرش

Комрўзи қабул аз малики алърш ҷазо ёфт

کامروز قبول از ملک‌العرش جزا یافت

Ҷузи меҳтарии вуҷӯду сахо пеша надорад

جز مهتری وجود و سخا پیشه ندارد

Венаи манзалат аз меҳтарӣу ҷӯад ва сахо ёфт

وین منزلت از مهتری و جود و سخا یافت

Ҳар шахс ки бар чашмаи ҷўдш гузарӣ кард

هر شخص که بر چشمهٔ جودش گذری کرد

Ҷўни Хизр ба даҳри андари ҷовид бақо ёфт

جون خضر به دهر اندر جاوید بقا یافت

То оламро ҳиммат ӯ гашти муъолиҷ

تا عالم را همت او گشت معالج

Аз ҳиммат ӯ олами бемор шифо ёфт

از همت او عالم بیمار شفا یافت

Лутфӣаст магари боди саборо зи замираш

لطفی است مگر باد صبا را ز ضمیرش

Зеро ки ҷаҳони тозагӣ аз бод сабо ёфт

زیرا که جهان تازگی از باد صبا یافت

Кҳсори наёбади мтри абри баҳорӣ

کهسار نیابد مطر ابر بهاری

Чандон ки аз ӯ марди сногўӣ ато ёфт

چندان که از او مرد ثناگوی عطا یافت

Чун оинаи равшан ва чун оби мрўқ

چون آینهٔ روشن و چون آب مروق

Андари сифаташи хотири маддоҳ сафо ёфт

اندر صفتش خاطر مداح صفا یافت

Беҳиммат ӯ буд чу мурғӣ ба қафас дар

بی‌همت او بود چو مرغی به قفس در

Чун ҳиммат ӯ дид биппаред ва ҳаво ёфт

چون همت او دید بپرید و هوا یافت

Эзад чу мар ӯро ба вуҷӯд аз адам оварад

ایزد چو مر او را به وجود از عدم آورد

Гӯйии зи адами сӯрати ҷӯад ва карам оварад

گویی ز عدم صورت جود و کرم آورد

Бар дарга ӯ чархи миёни басти раҳеи вор

بر درگه او چرخ میان بست رهی‌وار

Дар хизмат ӯ чун раҳёни сар ба хам оварад

در خدمت او چون رهیان سر به خم آورد

Ҳарҷанд ки сайёра баландаст ба миқдор

هرجند که سیاره بلندست به مقدار

Бахташи сари сайёра ба зер қадам оварад

بختش سر سیاره به زیر قدم آورد

Дар малик ҳар он вақт ки корӣ ба ҳам афтод

در ملک هر آن وقت که کاری به هم افتاد

Дилҳои пароканда ба ҳиммат ба ҳам оварад

دلهای پراکنده به‌ همت به هم آورد

Ҳушёрӣу бедорӣ ӯ кард кифоят

هشیاری و بیداری او کرد کفایت

Корӣ ки қазои пеши сипоҳ ва ҳашам оварад

کاری‌که قضا پیش سپاه و حشم آورد

БФрошт ба майдони шуҷоати илми фатҳ

بِفْراشت به میدان شجاعت عَلَم فتح

То малики қаҳистони ҳамаи зер илм оварад

تا ملک قهستان همه زیر علم آورد

Бардошт ба девони саховати қалами ҷӯад

برداشت به دیوان سخاوت قلم جود

То номи карямони ҳамаи зер қалам оварад

تا نام کریمان همه زیر قلم آورد

Ҳаркас ба сӯии маҷлис ӯ баради мдиҳӣ

هرکس به سوی مجلس او برد مدیحی

Аз маҷлис ӯ қофилаҳои нъм оварад

از مجلس او قافله‌های نِعَم آورد

На зўолизн оварад ва на ҳотам ба араб дар

نه ذوالیزن آورد و نه حاتم به عرب در

Он расми писандида ки ӯ дар аҷам оварад

آن رسم پسندیده که او در عجم آورد

Ҳаркас ба ҷаҳони муҳташамии бофти зи исрӣ

هرکس به جهان محتشمی بافت ز یسری

Айём чу ӯ довар бо муҳташам оварад

ایام چو او داور با محتشم آورد

ӯ дар шарафу мартаба беш аз дгарон аст

او در شرف و مرتبه بیش از دگران است

Зеро ки чу ӯ гардиши айём кам оварад

زیرا که چو او گردش ایام‌ کم آورد

эй онкии ҷаҳонро ҳамаи фахр аз ҳасб туаст

ای آنکه جهان را همه فخر از حسب توست

Ваии онкии шаҳонро ҳамаи фахр аз насаб туаст

وی آنکه شهان را همه فخر از نسب توست

Рухшанда чу хуршедӣу баранда чу шамшер

رخشنده چو خورشیدی و برنده چو شمشیر

То шамсу ҳисом аз ҳамаи мейрон лақаб туаст

تا شمس و حُسام از همه میران لقب توست

Дар давлат агар мктсб туаст бузургӣ

در دولت اگر مکتسب توست بزرگی

Маврӯси бузургони табаъ мктсб туаст

موروث بزرگان تبع مکتسب توست

Гар халқи ҷаҳон дар талаб давлат бошанд

گر خلق جهان در طلب دولت باشند

Давлати зи ҳамаи халқи ҷаҳон дар талаб туаст

دولت ز همه خلق جهان در طلب توست

Сӯзандатар аз оташи тезӣ ба гуҳи хашм

سوزنده‌تر از آتش تیزی به‌ گه خشم

Каз қаърии срӣ то ба сурайё лҳб туаст

کز قعری ثَری تا به ثریا لهب توست

Ҷон шод шавад чун ту наҳй сӯии тараб рӯй

جان شاد شود چون تو نهی سوی طرب روی

Гӯйӣ ки ҳамаи шодии ҷон дар тараб туаст

گویی که همه شادی جان در طرب توست

Омӯхта дории адаб аз маҷлиси шоҳон

آموخته داری ادب از مجلس شاهان

Таълимгар маҷлиси шоҳон адаб туаст

تعلیم گرِ مجلس شاهان ادب توست

Мухтори карямони туе аз ҷамъи хилоиқ

مختار کریمان تویی از جمع خلایق

Каз дафтари ахлоқи карам мунтахаб туаст

کز دفتر اخلاق کرم منتخب توست

Дар малики салотин салб туаст зоқбол

در ملک سلاطین سلب توست زاقبال

Вази давлати пирӯзи тароз салб туаст

وز دولت پیروز طراز سلب توست

Хоҳии ту ки қонӯн аҷоиб бишносӣ

خواهی تو که قانون عجایب بشناسی

Қонӯни аҷоиби қалам булъаҷаб туаст

قانون عجایب قلم بوالعجب توست

Бар рӯзи ҳаме то ба қалам нақш кунӣ шаб

بر روز همی تا به قلم نقش کنی شب

Рӯзи ҳамаи хасмон чун шаб аз рӯз ва шаб туаст

روز همه خصمان چون شب از روز و شب توست

эй бори худои ҳамаи аъёни замона

ای بار خدای همه اعیان زمانه

эй нодаррау мӯъҷизи даврони замона

ای نادره و معجز دوران زمانه

Ороста аз сирати вароӣ ва ҳунар туаст

آراسته از سیرت ورای و هنر توست

Малики малики машриқу султони замона

ملک ملک مشرق و سلطان زمانه

Ҷоҳу хатару қадари замонаи зи ту байнам

جاه و خطر و قدر زمانه ز تو بینم

Гӯйӣ ки туе чашму дилу ҷони замона

گویی‌ که تویی چشم و دل و جان زمانه

Ҳаст аз қабл тохтан ва бохтан ту

هست از قبل تاختن و باختن تو

Гӯии зафари андари хами чавгони замона

گوی ظفر اندر خم چوگان زمانه

Ҳамвора замонаст ба фармони ту чўнонк

همواره زمان است به فرمان تو چونانک

Ҳастанд ҳамаи халқ ба фармони замона

هستند همه خلق به فرمان زمانه

аи рҷу ки шикаста нашавад то ба қиёмат

اَ‌رْجو که شکسته نشود تا به قیامت

Савганди фалак бо туу паймони замона

سوگند فلک با تو و پیمان زمانه

эй нойиби пайғамбар дар нусрати ислом

ای نایب پیغمبر در نصرت اسلام

Ман гашта зоҳсони ту ҳисони замона

من‌ گشته زاحسان تو حَسّان زمانه

Эҳсони тўрои ман ба ғанимати шимурам зонк

احسان تورا من به غنیمت شمرم زانک

Ёбам пас аз эҳсони ту эҳсони замона

یابم پس از احسان تو احسان زمانه

Ҳрчндкаҳи ҷузи табъу дилу хотир ман нест

هرچندکه جز طبع و دل و خاطر من نیست

Дар назми сухани ҳуҷҷату бурҳони замона

در نظم سخن حجت و برهان زمانه

Бурҳони ману ҳуҷҷат ман нест ки назмам

برهان من و حجت من نیست که نظمم

Ҷузи мадҳи ту дар маҷлиси аъёни замона

جز مدح تو در مجلس اعیان زمانه

Гар ман сару сомон замона нашиносам

گر من سر و سامان زمانه نشناسم

Рои ту шиносади срўсомони замона

رای تو شناسد سروسامان زمانه

То даҳр буд кори ту парвардани дайни бод

تا دهر بود کار تو پروردن دین باد

Ва эзад ба ҳамаи кори туро ёру муайяни бод

و ایزد به همه کار تو را یار و معین باد

То ҷавҳар ту ҳаст зи иқболи мураккаб

تا جوهر تو هست ز اقبال مرکب

Бар даргаи ту мураккаби иқбол ба зини бод

بر درگه تو مرکب اقبال به زین باد

То ҳаст дар ангушти ту ангуштарии малик

تا هست در انگشت تو انگشتری ملک

Рои ту дар ангуштарии малики нигини бод

رای تو در انگشتری ملک نگین باد

Ҳар ҳсн ки тақдир ба таъӣди برارد

هر حصن‌ که تقدیر به تأیید برآرد

Он ҳсн ба тадбири савоби ту ҳсини бод

آن حصن به تدبیر صواب تو حصین باد

Бар носеҳи ту чархи физоянда меҳр аст

بر ناصح تو چرخ فزایندهٔ مهر است

Аз ҳосиди ту даҳр ситоянда кини бод

از حاسد تو دهر ستایندهٔ کین باد

Дар разм чу аз азми ту густарда шавад дом

در رزم چو از عزم تو گسترده شود دام

Сайди ту дар он доми ҳамаи шери ърини бод

صید تو در آن دام همه شیر عرین باد

Чун ту илми фатҳи барорӣ ба фалак бар

چون تو علم فتح برآری به فلک بر

Зери қидмати дидаи бадхоҳи дафин бод

زیر قدمت دیدهٔ بدخواه دفین باد

То неъмату роҳати сифати хулд барин аст

تا نعمت و راحت صفت خلد برین است

Ҳар маҷлиси ту бар сифати хулди барин бод

هر مجلس تو بر صفت خلد برین باد

То моءи муайяни поку гўорндаҳ ва соф аст

تا ماء معین پاک و گوارنده و صاف است

Май дар қадаҳу ҷоми ту чун моءи муайяни бод

می در قدح و جام تو چون ماء معین باد

Дар маҷлиси ту мутриб ва дар базми ту соқӣ

در مجلس تو مطرب و در بزم تو ساقی

Сарви самани андому бути сими сарин бод

سرو سمن اندام و بت سیم سرین باد

Ҳар дами з дар холиқу зуррияи одам

هر دم ز در خالق و ذریهٔ آدم

Парвонаи раҳмати сӯии ту рӯҳи аломини бод

پروانهٔ رحمت سوی تو روح‌الامین باد