Ба ман бигузашт ногоҳе ҷаҳони афрӯзи дили хоҳӣ

به من بگذشت ناگاهی جهان افروز دل خواهی

Қадаши нозинда чун сарвии Рахши тобанда чун моҳӣ

قدش نازنده چون سروی رخش تابنده چون ماهی

зи қӣраш бар самани домии зи машкаши пуршукри Меҳрӣ

ز قیرش بر سمن دامی ز مشکش پرشکر مهری

Зсҳрш дар мижаи теғии зи симаш дар занахи чоҳӣ

زسحرش در مژه تیغی ز سیمش در زنخ چاهی

Бадв гуфтам нгорино замонӣ магзар аз пешам

بدو گفتم نگارینا زمانی مگذر از پیشم

Кигар ту бигузарӣ монад ба дасти ошиқати оҳӣ

که‌گر تو بگذری ماند به دست عاشقت آهی

Тан ман ҳаст чун коҳии ғам ту ҳаст чун кӯҳӣ

تن من هست چون‌ کاهی غم تو هست چون‌ کوهی

Куҷо бидо шавад кӯҳӣ чаҳ синҷиди пеши аўкоҳӣ

کجا بیدا شود کوهی چه سنجد پیش اوکاهی

Зсолии бози гумроҳами ман андари водии ишқат

زسالی باز گمراهم من اندر وادی عشقت

Магари ҳангом он бошад ки бинмое марои роҳӣ

مگر هنگام آن باشد که بنمایی مرا راهی

Марои гуфто ки бинмоед туро роҳӣ ба сӯии ман

مرا گفتا که بنماید تو را راهی به‌ سوی من

Чу дар чашмат падед ояд хаёли ман саҳаргоҳӣ

چو در چشمت پدید آید خیال من سحرگاهی

Чаро бо ман сухани гӯйии ҳаме бар тарафи бозорӣ

چرا با من سخن‌گویی همی بر طرف بازاری

Туро бо ман сухан гуфтан расад дар кунҷи харгоҳӣ

تو را با من سخن‌گفتن رسد در کنج خرگاهی

Ду нофаи зини ду занҷирами туро расмаст ҳар рӯзӣ

دو نافه زین دو زنجیرم تو را رسم است هر روزی

Се лашкари зини ду ёқӯтами тўро қӯтаст ҳар моҳӣ

سه‌ لشکر زین دو یاقوتم تورا قُوت‌ است هر ماهی

Ғулом рӯй он моҳам казу гаштами хушу хуррам

غلام روی آن ماهم‌ کزو گشتم خوش و خرم

Ки хуши лаби узрхоҳӣ буду хуррам рӯй дилхоҳӣ

که خوش لب عذرخواهی بود و خرم روی‌ دلخواهی

Чу моҳ ман набошад низ дар гетии длоромӣ

چو ماه من نباشد نیز در گیتی دلارامی

Чу шоҳ мо набошад низ дар олами шаҳаншоҳӣ

چو شاه ما نباشد نیز در عالم شهنشاهی

Смнбр дилбарӣ дорам ки пеша дилбарӣ дорад

سمنبر دلبری دارم که پیشه دلبری دارد

Ҳамеша дил бар он дорам ки аз ман дил барӣ дорад

همیشه دل بر آن دارم‌ که از من دل‌بری دارد

Пай лашкар гирифтам ман зи баҳри лашкарии ёрӣ

پی لشکر گرفتم من ز بهر لشکری یاری

Касе гирад паии лашкар ки ёрӣ лашкарӣ дорад

کسی گیرد پی لشکر که یاری لشکری دارد

Ба асл аз одамаст он бут чаро шуд чун парии пинҳон

به اصل از آدم‌ است‌ آن بت‌ چرا شد چون پری پنهان

Париро монад аз хӯбӣ аз он хуй парӣ дорад

پری را ماند از خوبی از آن خوی پری دارد

Нигорамро ба сӯрат чуннигор озрии мшмр

نگارم را به صورت چون نگار آزری مشمر

Ки нақш эзадӣ дорад на нақш озрӣ дорад

که نقش ایزدی دارد نه نقش آزری دارد

Сару солор хубонаст ва дар ғорати сари зулфаш

سر و سالار خوبان است و در غارت سر زلفش

Ба айёрӣ сиррӣ дорад на корӣ срсрӣ дорад

به عیاری سری دارد نه‌ کاری سرسری دارد

Чунуи маъшӯқи зеборо ба довар чун тавон бурдан

چنو معشوق زیبا را به داور چون توان بردن

Ки бо ушшоқ ӯ довари ҳазорон доварӣ дорад

که با عشاق او داور هزاران داوری دارد

Ба шаб чун ҳалқа ангуштарӣ дорад ҷаҳон бар ман

به شب چون حلقهٔ انگشتری دارد جهان بر من

Ки зулф ӯ зи шаб бар муштарӣ ангуштарӣ дорад

که زلف او ز شب بر مشتری انگشتری دارد

Мунаҷҷимро бигӯ дидӣ ки тобади муштарӣ дар шаб

مُنَجّم را بگو دیدی که تابد مشتری در شب

Кунун он тофтаи шаби байн ки ӯ бар муштарӣ дорад

کنون آن تافته شب بین‌ که او بر مشتری دارد

Амир некӯонаст ӯ ва аз машкаст маншураш

امیر نیکوان است او و از مشک است منشورش

Чу маншурӣ ки бар сӯсани насим анбарӣ дорад

چو منشوری‌ که بر سوسن نسیم عنبری دارد

Кунад дар пеши маншураши замона ҳар замони хизмат

کند در پیش منشورش زمانه هر زمان خدمت

Бидон монад ки аз маншури меҳр санҷарӣ дорад

بدان ماند که از منشور مهر سنجری دارد

Ало эй бод шбгирӣ бигӯ он лаъибати чин ро

الا ای باد شبگیری بگو آن لعبت چین را

Чароғи насли хоқонро ҷамоли оли тксин ро

چراغ نسل خاقان را جمال آل تکسین را

Ки то дидам рух чун моҳу дандон чу парвинат

که تا دیدم رخ چون ماه و دندان چو پروینت

зи ишқи ту нигаҳбонами ҳамаи шаби моҳу парвин ро

ز عشق تو نگهبانم همه شب ماه و پروین را

Чунонӣ ту марои дархур ки ширин буд хусрав ро

چنانی تو مرا درخور که شیرین بود خسرو را

Чунонам ман туро ошиқ ки хусрав буд ширин ро

چنانم من تو را عاشق ‌که خسرو بود شیرین را

Лабати марҷон ширинаст ва чун бо ман сухан гуяд

لبت مرجان شیرین است و چون با من سخن‌ گوید

Диҳад марҷони ширинати ҳаловати ҷони ширин ро

دهد مرجان شیرینت حلاوت جان شیرین را

Кунӣ аз сунбулами насрини зи розам барда бурдорӣ

کنی از سنبلم نسرین ز رازم برده برداری

Чу созад ҳалқаи зулфати зи сунбули бардаи насрин ро

چو سازد حلقهٔ زلفت ز سنبل برده نسرین را

Кунад чавгони мишкӣнат ҳамеша бо дилами бозӣ

کند چوگان مشکینت همیشه با دلم بازی

Ки гӯйаст ин дили мискинами он чавгони мишкӣн ро

که‌ گوی است این ‌دل مسکینم آن چوگان مشکین را

Ба зар монад хаёли ту ба мемонад висоли ту

به زر ماند خیال تو به می ماند وصال تو

Ки дил сғбаҳ шудаст онроу ҷон сухра шудаст ин ро

که دل‌ سُغبه شدست آنرا و جان سُخره شدست این را

Яке чун зари ҳаме шодӣ фазояд табъи пжмон ро

یکی چون زر همی شادی فزاید طبع پژمان را

Яке чун май ҳамеи ромиши намояди ҷони ғамгин ро

یکی چون می همی رامش نماید جان غمگین را

Длоромии нўоиинӣу дории дилбарии ойин

دلارامی نوآیینی و داری دلبری آیین

Балии ойин чунин бошад длороми нўоиин ро

بلی آیین چنین باشد دلارام نوآیین را

Ба ширинӣу зебои миёни лашкари хубон

به شیرینی و زیبایی میان لشکر خوبان

Мусаллам шуд туро хӯбӣ чу шоҳии Носириддин ро

مسلم شد تو را خوبی چو شاهی ناصرالدین را

Ҷҳондорӣ ки пирӯзӣаст дар теғи ҷҳондорш

جهانداری که پیروزی است در تیغ جهاندارش

Ҳамаи офоқро рӯзӣаст аз дасти гуҳарбораш

همه آفاق را روزی است از دست‌ گهربارش

Ҳамоно ахтар саъдаст дидори ҳумоюнаш

همانا اخترِ سَعدست دیدار همایونش

Ки рӯзу рӯзгори мо ҳумоюн шуд ба дидораш

که روز و روزگار ما همایون شد به دیدارش

Ба талъат ҳаст хуршедӣ ки бргитии ҳамеи тобад

به طلعت هست خورشیدی‌ که برگیتی همی تابد

Тулӯъаш гарчи дар шарқаст дар ғарбаст осораш

طلوعش گرچه در شرق‌ است در غرب‌ است آثارش

Чу дар айвон қадаҳ гирад ҳамаи родӣ буд шуғлаш

چو در ایوان قدح‌گیرد همه رادی بود شغلش

Чу дар майдони камари бандади ҳамаи мардӣ буд кораш

چو در میدان کمر بندد همه مردی بود کارش

Фалак зон кас битобад дил ки тобади дили зи зинҳораш

فلک زان‌کس بتابد دل‌که تابد دل ز زنهارش

Ҷаҳон зон кас бипечад сиркаи печади сари зи гуфтораш

جهان زان‌کس بپیچد سرکه پیچد سر ز گفتارش

Баҷушад мағз дар тораки зи бими нӯки пайконаш

بجوشد مغز در تارک ز بیم نوک پیکانش

Билразад рӯҳ дар пайкари зи саҳми рӯзи пайкораш

بلرزد روح در پیکر ز سهم روز پیکارش

зи шаҳру хонаи хасмони хурӯш ва нола бархезад

ز شهر و خانهٔ خصمان خروش و ناله برخیزد

Чу гирд разм бархезад знъли асби раҳвораш

چو گرد رزم برخیزد زنعل اسب رهوارش

Аҷал парон шавад ногуҳ ба гирди умри бадхоҳон

اجل پران شود ناگه به گرد عمر بدخواهان

Чу дар ҳиҷо шавад парони хаданги тези рафтораш

چو در هیجا شود پران خدنگ تیز رفتارش

Агарчӣ ганҷу малику лашкару ъдт басӣ дорад

اگرچه‌ گنج و ملک و لشکر و عُدّت بسی دارد

Худои арш бас бошад нигаҳбону нигаҳдораш

خدای عرش بس باشد نگهبان و نگهدارش

Ба пирӯзӣ агар ёраш буд холиқ сазо бошад

به پیروزی اگر یارش بود خالق سزا باشد

Ки нашиносам ба пирӯзии зи халқи андари ҷаҳони ёраш

که نشناسم به پیروزی ز خلق اندر جهان یارش

Аё шоҳӣ ки густардаст анъомат ба олам бар

ایا شاهی که گستردست اِنعامت به عالم بر

Тўрои зебади ҳамеи миннат ба фарзандони одам бар

تورا زیبد همی‌ منت به فرزندان آدم بر

Мақдам бӯдаанд аслофи ту бар ҷумлаи шоҳон

مقدم بوده‌اند اسلاف تو بر جملهٔ شاهان

Ту зини маънии шарафи дорӣ ба шоҳони мақдам бар

تو زین معنی شرف داری به شاهان مقدَّم بر

Набинад дида давлат назояд гардиши гардун

نبیند دیدهٔ دولت نزاید گردش گردون

Чу ту шоҳии муборак рӯйу султонии муаззам бар

چو تو شاهی مبارک روی و سلطانی معظم‌بر

Чунон созанди ҳафт ахтари ҳаме бар олами алавӣ

چنان سازند هفت اختر همی بر عالم علوی

Ки то маҳшари диҳии фармон ба ҳафт иқлӣми олам бар

که تا محشر دهی فرمان به هفت اقلیم عالم بر

Чу ту бо тоҷ ва бо хотами фароз тахт биншинӣ

چو تو با تاج و با خاتم فراز تخت بنشینی

Замона гавҳар ифшоанд ба тахту тоҷу хотам бар

زمانه‌ گوهر افشاند به تخت و تاج و خاتم بر

Барин малик ва барин давлат ба иқболи ту дастурат

برین ملک و برین دولت به اقبال تو دستورت

Ҳумоюнаст чун осиф ба малику давлати ҷам бар

همایون است چون آصف به ملک و دولت جم بر

Буд ҳар рӯз аз мейрон ба даргоҳи ту бар заҳмат

بود هر روز از میران به درگاه تو بر زحمت

Чу бошад заҳмати ҳуҷҷоҷ ҳар солӣ ба замзам бар

چو باشد زحمت حجاج هر سالی به‌ زمزم بر

Яке обаст оташи бори минои ранги шамшерат

یکی‌ آب است آتش بار مینا رنگ شمشیرت

Ки афтод сети акси он ба ҳинду тарку ди ялам бар

که افتاد‌ست عکس آن به‌ هند و ترک و د‌یلم بر

Ба хуфтон ва ба ҷавшан бргзр бошад синонат ро

به خفتان و به جوشن برگذر باشد سنانت را

Сабктар зон ки сӯзанро ба каттон ва ба млҳм бар

سبکتر زان‌ که سوزن را به‌ کتّان و به مُلحَم بر

Агар Кайхусрави андар разм дидӣ дасту теғат ро

اگر کیخسرو اندر رزم دیدی دست و تیغت را

Зрўӣ танз хандидӣ ба дасти втиғи рустам бар

زروی طنز خندیدی به دست وتیغ رستم بر

Ба фармони ту як лашкари зи Эрони сӯй турон шуд

به فرمان تو یک لشکر ز ایران سوی توران شد

Ба теғу тири он лашкари ҳамаи турон чу Эрон шуд

به تیغ و تیر آن لشکر همه توران چو ایران شد

Ба шери оҳанӣни дандони супурдии марғзорӣ ро

به شیر آهنین دندان سپردی مرغزاری را

Чаро дар марғзори шери рӯбаҳи тез дандон шуд

چرا در مرغزار شیر روبه تیز دندان شد

Брондии ҳам сӯй турон задаст хештани бозӣ

براندی هم سوی توران زدست خویشتن بازی

Чу бози андар шикор омад кабӯтари зуд пинҳон шуд

چو باز اندر شکار آمد کبوتر زود پنهان شد

Бар он саҳро ки он бадбахт аз фармонат осӣ шуд

بر آن صحرا که آن بدبخت از فرمانت عاصی شد

Зафар гуфтӣ сипоҳатро дар он саҳро ба фармон шуд

ظفر گفتی سپاهت را در آن صحرا به فرمان شد

Ғанимат ёфтанд аз астару асбу ғнми чандон

غنیمت یافتند از استر و اسب و غنم چندان

Ки дар Балху Самарқанду Бухоро ҳар се арзон шуд

که در بلخ و سمرقند و بخارا هر سه ارزان شد

Баромад дар чгли фатҳии аҷаб бар дасти трконт

برآمد در چِگِل فتحی عجب بر دست تُرکانَت

Ки он фатҳ аз шарафи барномаи таъйид унвон шуд

که آن فتح از شرف برنامهٔ تایید عنوان شد

Насими равзаи афвати наҷоти аҳл тоъат шуд

نسیم روضهٔ عفوت نجات اهل طاعت شد

Шарори оташи хашмати ҳалоки аҳл исён шуд

شرار آتش خشمت هلاک اهل عصیان شد

Чу сӯии каш гузар карданд сарвони зираи пӯшат

چو سوی کش گذر کردند سروان زره‌پوشت

Аду аз бими он сарвони ҳазимати сӯй ширвон шуд

عدو از بیم آن سروان هزیمت سوی شروان شد

Хато хон шуд зи бими теғи ту дрсоиаҳи исён

خطا خان‌شد ز بیم تیغ تو درسایهٔ عصیان

Муҳамади хон ба иқболи ту афзӯн аз хато хон шуд

محمد خان به اقبال تو افزون از خطا خان شد

Бихоҳ андари хуросон май зи дасти моҳи туркистон

بخواه اندر خراسان می ‌ز دست ماه ترکستان

Ки туркистони туро акнӯн мусаллам чун хуросон шуд

که ترکستان تو را اکنون مسلم چون خراسان شد

Ҷҳондорои зи моҳу муштарии чатру сипари ёдат

جهاندارا ز ماه و مشتری چتر و سپر یادت

зи хуршеди мунаввари тоҷ ва аз ҷўзи акмри бодат

ز خورشید منور تاج و از جوز اکمر بادت

Агар дар парда пӯшедаст рози ахтари гардун

اگر در پرده پوشیدست راز اختر گردون

зи рози ахтари гардун ба ҳар ҷое хабари бодат

ز راز اختر گردون به هر جایی‌ خبر بادت

Дарини гетии бародари бодати андари малики ёрӣ гар

دراین‌گیتی برادر بادت اندر ملک یاری‌گر

Дар он гетӣ ба рӯзи ҳашари хоҳишгари падари бодат

در آن‌گیتی به روز حشر خواهشگر پدر بادت

Ҳаме то аз қазо ва аз қадар махлуқ бигурезад

همی تا از قضا و از قدر مخلوق بگریزد

Ба дасти андари қазои бодат ба теғи андари қадари бодат

به دست اندر قضا بادت به‌تیغ اندر قدر بادت

Ҳаме то халқ нашносад шумори қатраи борон

همی تا خلق نشناسد شمار قطرهٔ باران

Фузун аз қатраи борон ба ганҷи андргҳри бодат

فزون از قطرهٔ باران به‌گنج اندرگهر بادت

Ҳаме то аз дарахтони барг ҳар солӣ бурун ояд

همی تا از درختان برگ هر سالی برون آید

Футуҳу нусрат аз барги дарахтони бештари бодат

فتوح و نصرت از برگ درختان بیشتر بادت

Ҳаме то аз фалаки тобад чун заррини наъли моҳи нав

همی تا از فلک تابد چون زرین نعل‌ماه نو

Баҳри моҳӣ ки нўгрдди яке фатҳ дигар бодат

بهر ماهی‌که نوگردد یکی فتح دگر بادت

Ба базми андари чунон комрўз ҳар солии тараби бодат

به بزم اندر چنان‌کامروز هر سالی طرب بادت

Ба рӯзи андари чунон комсол ҳар рӯзии зафари бодат

به روز اندر چنان کامسال هر روزی ظفر بادت

Ҷаҳони чокар , замони банда , зФрҳоҷб , тараби соқӣ

جهان‌چاکر، زمان‌بنده‌، ظفرحاجب‌، طرب‌ساقی

Хиради мӯниси фалаки ёвари малики тадбиргари бодат

خرد مونس فلک یاور ملک تدبیرگر بادت