Ошиқ шудам ба ани бути айёр чун кунам

عاشق شدم به ان بت عیار چون کنم

Саъбаст кори чораи ин кор чун кунам

صَعب‌ است کار چارهٔ این کار چون کنم

Дар умри хеш бохтаам ишқ чанд бор

در عمر خویش باخته‌ام عشق چند بار

Ҳар бори сабри доштами ин бор чун кунам

هر بار صبر داشتم این بار چون‌ کنم

Дилро ба банди ишқ гирифтор карда ам

دل را به بند عشق گرفتار کرده‌ام

Ҷонро ба дасти ҳиҷри гирифтор чун кунам

جان را به دست هجر گرفتار چون‌ کنم

Гуяд маро ки дар ғаму тимор сабр кун

گوید مرا که در غم و تیمار صبر کن

Беҳудаи сабр дар ғаму тимор чун кунам

بیهوده صبر در غم و تیمار چون‌ کنم

Гар гирами он ду зулф ва бигирам мкобраҳ

گر گیرم آن دو زلف و بگیرم مُکابره

Тадбири он ақиқи шкрбор чун кунам

تدبیر آن عقیق شَکّربار چون کنم

Ҷонасту дидаи он бути хуршеди рухи маро

جان است و دیده آن بت خورشید رخ مرا

Бо ҷони дидаи ваҳшату озор чун кунам

با جان دیده وحشت و آزار چون‌ کنم

Чун осмон фиканд маро дар балоӣ ӯ

چون آسمان فکند مرا در بلای او

Бо осмони хусумату пайкор чун кунам

با آسمان خصومت و پیکار چون‌ کنم

Гирам кунам зи ғамзаи ғмор ӯ ҳазар

گیرم کنم ز غمزهٔ غمّار او حذر

Бо он бурӣдаи турраи таррор чун кунам

با آن بریده طرهٔ طرار چون کنم

Шарҳи балои он бути з андоза даргузашт

شرح بلای آن بت ز اندازه درگذشت

Ин шарҳи пеши Сайиди аҳрор чун кунам

این شرح پیش سید احرار چون کنم

Аз ишқ рӯй дӯсти марои хоб ва хур намонад

از عشق روی دوست مرا خواب و خور نماند

Бе ӯ қарору сабрам аз ин бештар намонад

بی‌ او قرار و صبرم از این بیشتر نماند

Равшан ҳаме набинам бе рӯй ӯ ҷаҳон

روشن همی نبینم بی روی او جهان

Гӯйӣ ба дидагони ман андар басар намонад

گویی به دیدگان من اندر بصر نماند

Хӯни ҷигари зи дидаи бполўди ончӣ буд

خونِ جگر ز دیده بپالود آنچه بود

Пурхӯн бимонад дидау хӯн ҷигар намонад

پرخون بماند دیده و خون جگر نماند

Дар рӯзгори васли маро буд симу зар

در روزگار وصل مرا بود سیم و زر

Чун ҳар ду харҷ кардам чиз дигар намонад

چون هر دو خرج‌ کردم چیز دگر نماند

Ҳиҷр омаду зи ашк рухам кард симу зар

هجر آمد و ز اشک رخم کرد سیم و زر

Огоҳ шуд магар ки марои сим ва зар намонад

آگاه شد مگر که مرا سیم و زر نماند

Аз ишқи он даҳон ки сухан ҳаст аз ӯ асар

از عشق آن دهان که سخن هست از او اثر

Гаштами чунон ки ҷузи сухан аз ман асар намонад

گشتم چنان که جز سخن از من اثر نماند

Заррини яке хаёламу андари ду чашми ман

زرّین یکی خیالم و اندر دو چشم من

Алои хаёли он санами сим бар намонад

الا خیال آن صنمِ سیم بر نماند

Фарёд аз оннигор ки аз ишқ ӯ маро

فریاد از آن نگار که از عشق او مرا

Ҷузи ранҷи дили захирау ҷузи дард сар намонад

جز رنجِ دل ذخیره و جز دردِ سر نماند

Гар беҳунар бимонад дилам дар фироқ ӯ

گر بی‌هنر بماند دلم در فراق او

Андари мдиҳи садри аҷал беҳунар намонад

اندر مدیح صدر اجل بی‌هنر نماند

Он бут ки бар дилам дар шодии Фрозкрд

آن بت که بر دلم در شادی فرازکرد

Як бора бар дилами дарии зи меҳр боз кард

یک باره بر دلم دری ز مهر باز کرد

Зулфи ҷӯи сом бар дили мискин ман фиканд

زلف جو سام بر دل مسکین من فکند

То бар дилами ҷаҳон дар хуршед боз кард

تا بر دلم جهان در خورشید باز کرد

Бехоб кард чашми дилам дар фироқи хеш

بی‌خواب کرد چشم دلم در فراق خویش

То аз хаёли хеши маро бениёз кард

تا از خیال خویش مرا بی‌نیاز کرد

Рафтам ба масҷид аз пай ӯ то дуо кунам

رفتم به مسجد از پی او تا دعا کنم

Муаззини зи чашми ман дар масҷид фароз кард

مؤذّن ز چشم من در مسجد فراز کرد

Гуфтӣ ҳаме хароб кунад ӯ ба чашми хеш

گفتی همی خراب‌ کند او به چشم خویش

Ҳар масҷидӣ ки халқи дарав дар намоз кард

هر مسجدی که خلق درو در نماز کرد

Он шаб чаҳ буд ё раби кони моҳрӯии ман

آن شب چه بود یا رب کان ماهروی من

Бо ман ба хилвати андар то рӯз роз кард

با من به خلوت اندر تا روز راز کرد

Узраш ба ҷон шунидам ҳар гуҳ ки узри хост

عذرش به جان شنیدم هر گه که عذر خواست

Нозаш ба ҷони харидами ҳргаҳ ки ноз кард

نازش به جان خریدم هرگه ‌که ناز کرد

Пиндоштам ки дӯстӣ ӯ ҳақиқат аст

پنداشتم که دوستی او حقیقت است

Чун субҳи ?бардамӣади ҳақиқат муҷоз кард

چون صبح بردمید حقیقت مجاز کرد

Кӯтоҳ кард дасти маро аз ду зулфи хеш

کوتاه‌ کرد دست مرا از دو زلف خویش

То чун ду зулфи хеши марои шаб дароз кард

تا چون دو زلف خویش مرا شب دراز کرد

Зон моҳи длнўоз чу навмед шуд дилам

زان ماه دلنواز چو نومید شد دلم

Оҳанги мадҳи меҳтари кеҳтар навоз кард

آهنگ مدح مِهتر کِهتر نواز کرد

Ҷонои умеди ман зи дилу ҷони бурӣдаи гир

جانا امید من ز دل و جان بریده‌ گیر

Ҳарчи он бтар марои зи фироқи ту дидаи гир

هرچ آن بتر مرا ز فراق تو دیده گیر

Пинҳони зхлқи ҷомаи сабрам дарида шуд

پنهان زخلق جامهٔ صبرم دریده شد

Дар пеши халқи пардаи розами даридаи гир

در پیش خلق پردهٔ رازم دریده گیر

Шахсами зи фурқати ту чу зар кашида шуд

شخصم ز فُرقت تو چو زر کشیده شد

Мӯем зи ҳасрати ту чу сим кашида гир

مویم ز حسرت تو چو سیم‌ کشیده گیر

Бе чашми ту чу чашми ту бахтам ғунуда шуд

بی‌چشم تو چو چشم تو بختم غنوده شد

Бе зулфи ту чу зулфи ту қадами хамидаи гир

بی‌زلف تو چو زلف تو قدم خمیده‌ گیر

Аз оташи дилам ба сурайё расед туф

از آتش دلم به ثریا رسید تف

Аз оби чашми ман ба срии нами расидаи гир

از آب چشم من به ثَری نم رسیده‌ گیر

эй оҳӯии латифи рамидаи зи доми ман

ای آهوی لطیف رمیده ز دام من

Бе рӯй ту равони зи тани ман рамидаи гир

بی‌روی تو روان ز تن من رمیده گیر

Гар васли ту чу барқаст аз ман гузаштаи дон

گر وصل تو چو برق است از من‌ گذشته دان

Вари ҳиҷри ту чу бо дасти охири вазидаи гир

ور هجر تو چو با دست آخر وزیده‌ گیر

Бархестааст фитнаи ишқи ту аз ҷаҳон

برخاسته است فتنهٔ عشق تو از جهان

Фитна нишаста гир ва ҷаҳон орамида гир

فتنه نشسته‌گیر و جهان آرمیده‌گیر

То бас на дайри қиссаи мо достон шавад

تا بس نه دیر قصهٔ ما داستان شود

Садри замонаи қиссаи моро шунида гир

صدر زمانه قصّهٔ ما را شنیده گیر

Малики замини мусаххари фармон ӯ шудаст

ملکِ زمین مُسَخَّر فرمان او شدست

Даври фалаки мтобъи паймон ӯ шудаст

دور فلک متابع پیمان او شدست

Тороӣ ӯ шудаст нигаҳбони малики шоҳ

تارای او شدست نگهبان ملک شاه

Ҳифзи худои арши нигаҳбон ӯ шудаст

حفظ خدای عرش نگهبان او شدست

Ҳақи равшан аз тариқату ойин ӯ шудаст

حق روشن از طریقت و آیین او شدست

Дайни нофиз аз ъқидту имон ӯ шудаст

دین نافذ از عقیدت و ایمان او شدست

Рои башар ба нуқтаи иқболи шаҳриёр

رای بشر به نقطهٔ اقبال شهریار

Бар доираасту доираи даврон ӯ шудаст

بر دایره است و دایره دوران او شدست

Ҷони набӣу ҳайдару Заҳро ва Сайидин

جان نبی و حیدر و زهرا و سِیِّدین

Андари биҳишти шокири эҳсон ӯ шудаст

اندر بهشت شاکر احسانِ او شدست

Чун ҷон ӯ мувофиқ ол паямбараст

چون جان او موافق آل پیمبرست

Ҷони мувофиқони ҳама дар ҷон ӯ шудаст

جان موافقان همه در جان او شدست

Он кас ки даст ӯ гуҳар ифшоанд дар сахо

آن‌کس‌که دست او گهر افشاند در سَخا

Муҳтоҷи хомаи гуҳари афшон ӯ шудаст

محتاجِ خامهٔ گهر افشان او شدست

Беваҳй ҳаст дар дил ӯ ваҳми анбиё

بی‌ وحی هست در دل او وهم انبیا

Тадбиру рои мӯъҷизи бурҳон ӯ шудаст

تدبیر و رای معجز بُرهان او شدست

Вонкс ки аҳл ақл гузоранд хизматаш

وانکس که اهل عقل گزارند خدمتش

Хидматгузори ҳоҷибу дарбон ӯ шудаст

خدمتگزارِ حاجب و دربان او شدست

Ваон кас ки гуфтаанд мар ӯро саноу мадҳ

وان‌کس‌که گفته‌اند مر او را ثنا و مدح

Имрӯзи мадҳи гӯйу санохон ӯ шудаст

امروز مدح‌ گوی و ثناخوان او شدست

ӯ ҳаст нойиби набии андари шиори шаръ

او هست نایب نبی اندر شعار شرع

Венаи шоири қадӣмии ҳисон ӯ шудаст

وین شاعر قدیمی حَسّان او شدست

БўолФзл каз фазойил ӯ малик ном ёфт

بوالفضل کز فضایل او ملک نام یافت

Асъад ки аз саодат ӯ бахт ком ёфт

اسعد که از سعادت او بخت‌ کام یافت

Он соҳибӣ ки пеши худоӣу хдоигон

آن صاحبی که پیش خدای و خدایگان

Аз эътиқоди поки қабӯлӣ тамом ёфт

از اعتقاد پاک قبولی تمام یافت

То ӯ ба кори давлату миллати боистод

تا او به کار دولت و ملت بایستاد

Миллат гирифт равнақу давлат низом ёфт

ملت گرفت رونق و دولت نظام یافت

Даҳрӣ чу асби тавсан безин ва бе лагом

دهری چو اسب توسن بی‌زین و بی‌لگام

Оҳиста шуд ба адлаши вазин ва лагом ёфт

آهسته شد به عدلش وزین و لگام یافت

Чун бар давом буд ба ҳар шаҳри хайр ӯ

چون بر دوام بود به هر شهر خیر او

Аз шаҳриёри манзалат ӯ бар давом ёфт

از شهریار منزلت او بر دوام یافت

Гар меҳтарон ба дунё ёбанд эҳтишом

گر مهتران به دنیا یابند احتشام

Дунё ба дайну дониш ӯ эҳтишом ёфт

دنیا به دین و دانش او احتشام یافت

Баси кас ки ӯ ба ҷаҳди ҳамеи ном ва нон наёфт

بس کس که او به جهد همی نام و نان نیافت

Беҷаҳд дар брстш ӯ нон ва ном ёфт

بی‌جهد در برستش او نان و نام یافت

Ёбад саломат аз ҳдсони ҳаркии бомдод

یابد سلامت از حَدَثان هرکه بامداد

Бар вай салом карду ҷавоб салом ёфт

بر وی سلام کرد و جواب سلام یافت

Дар олам ар эмоми аи мам хўонмш равост

در عالم ار امام اُ‌مَم خوانمش رواست

Ковро замона дар ҳамаи олам эмом ёфт

کاو را زمانه در همه عالم امام یافت

Дар васфи рӯзгораш ва дар наъти давлаташ

در وصف روزگارش و در نَعت دولتش

Дасту забону хотири маддоҳ ком ёфт

دست و زبان و خاطر مداح کام یافت

эй меҳтарӣ ки ҳам ҳасб ва ҳам насаби ту рост

ای مهتری که هم حَسَب و هم نَسَب تو راست

Равшани дўгўҳр аз насаб ва аз ҳасби тўрост

روشن دوگوهر از نسب و از حسب توراست

Маврӯс ёфтӣ шараф аз гавҳари насаб

موروث یافتی شرف از گوهر نسب

Вази гавҳари ҳасби шарафи мктсби ту рост

وز گوهر حسب شرف مکتسب تو راست

Дар малики хусрави арабу хусрави аҷам

در ملک خسرو عرب و خسرو عجم

Расми аҷами ту дорӣу лафзи араби тўрост

رسم عجم تو داری و لفظ عرب توراست

Фитнааст бар ҷамоли вкмоли Фриштаҳ

فتنه است بر جمال وکمال فریشته

То бо ҷамоли ъқоли камоли адаби тўрост

تا با جمال عقال کمال ادب توراست

То шаб ба ҳеҷ вақти мувофиқ ба рӯз нест

تا شب به هیچ وقت موافق به روز نیست

Зери қалами мувофиқати рӯзу шаби тўрост

زیر قلم‌ موافقت روز و شب توراست

Бар рӯй рӯзи булъаҷабӣ ҳо кунад зи шаб

بر روی روز بوالعجبی‌ها کند ز شب

Дар кори рӯзу шаби қалами булъаҷаби тўрост

در کار روز و شب قلم بُوالعَجَب توراست

Дар рӯзгор агар дили дунёи талаб басӣ аст

در روزگار اگر دل دنیا طلب بسی است

Аз халқи рӯзгори дили дайни талаби тўрост

از خلق روزگار دل دین‌طلب توراست

Чўнонкаҳ ҳаст хайри ту бе рӯй ва бе риё

چونانکه هست خیر تو بی‌ روی و بی‌ریا

Ҷӯаду сахоӣ бесабаб ва бе салби тўрост

جود و سخای بی‌سبب و بی‌سلب توراست

Бар даҳри воқифии ту ба андешау замир

بر دهر واقفی تو به اندیشه و ضمیر

Андешаи шигифту замири аҷаби тўрост

اندیشهٔ شگفت و ضمیر عجب توراست

Дайн аз ту ҳаст хурраму малик аз ту ҳаст шод

دین از تو هست خرم و ملک از تو هست شاد

Зеро ки аз Халифау султони лақаби ту рост

زیرا که از خلیفه و سلطان لقب تو راست

Иқболи ту ба олами алавӣ илм кашид

اقبال تو به عالم عِلوی عَلَم کشید

Вази фахр бар саҳифаи давлат рақам кашид

وز فخر بر صحیفهٔ دولت رقم کشید

То барграфт зери қалами малики шаҳриёр

تا برگرفت زیر قلم ملک شهریار

Бар номи бадсиголаши гардун қалам кашид

بر نام بدسگالَش گردون قلم کشید

Вақте ки баҳр фитна барошуфт вмўҷ зад

وقتی‌ که بحر فتنه برآشفت وموج زد

Дастати наҳанги вори адуро ба дам кашид

دستت نهنگ‌وار عدو را به دم ‌کشید

Чун аз вуҷӯди хасмони ташвиши малик буд

چون از وجود خصمان تشویش ملک بود

Тақдир бар сари ҳамаи хат адам кашид

تقدیر بر سر همه خط عدم‌ کشید

Ҳаркас ба ҷаҳду аҷзи з хасмат кашид ранҷ

هرکس به جهد و عجز ز خصمت‌کشید رنج

ӯ аз хадам кашид ва ба фазл ва карам кашид

او از خَدَم‌کشید و به فضل و کرم‌کشید

Дилҳо зи ранҷу фитна пароканда гашта буд

دل‌ها ز رنج و فتنه پراکنده گشته بود

Тадбиру рои ту ҳамаи дилҳо ба ҳам кашид

تدبیر و رای تو همه دل‌ها به‌ هم کشید

Даргоҳи шоҳи байт ҳарам карду халқ ро

درگاه شاه بیت حرم‌کرد و خلق را

Аз ҳар ватан ба хизмати байт алҳрм кашид

از هر وطن به خدمت بیت‌الحَرم ‌کشید

Бинмуд мардии арабу родии аҷам

بنمود مردی عرب و رادی عجم

Бикшод дасту шуғли араб дар аҷам кашид

بگشاد دست و شغل عرب در عجم ‌کشید

Аз давлату саодат ӯ шодмона шуд

از دولت و سعادت او شادمانه شد

Он кас ки ӯ наҳваст айём ғам кашид

آن‌ کس که او نُحوست ایّامِ غم‌ کشید

Осӯда шуд Ироқу хуросон ба адл ӯ

آسوده شد عراق و خراسان به عدل او

Ваон кас ки дар Ироқу хуросон ситам кашид

وان‌کس که در عراق و خراسان ستم کشید

эй маҷди малики султони рӯзати хуҷастаи бод

ای مجد ملک سلطان روزت خجسته باد

Дасти аҷали зи ман домани умрати гусастаи бод

دست اجل ز من دامن عمرت ‌گسسته باد

Шахсе ки Яману исри зи таъӣд ӯ буд

شخصی‌ که یُمن و یسر ز تأیید او بود

Ҳамвора бар ямин ва ясорат нишаста бод

همواره بر یَمین و یَسارت نشسته باد

Бодӣ ки аз ризои худояш буд насиб

بادی که از رضای خدایش بود نصیب

Он бод бар дарахти бақои ту ҷустаи бод

آن باد بر درخت بقای تو جسته باد

Обӣ ки муштарӣ кашад аз чашмаи ҳаёт

آبی ‌که مشتری کشد از چشمهٔ حیات

Рӯй мувофиқи тўброни оби шастаи бод

روی موافق توبرآن آب شسته باد

Тирӣ ки баркашад Зуҳал аз ҷаъбаи аҷал

تیری ‌که برکشد زُحَل از جعبهٔ اجل

Чашми мунофиқ ту бидон тири хастаи бод

چشم منافق تو بدان تیر خسته باد

Ҳар кас ки дар вафои ту савганди бишиканад

هر کس‌ که در وفای تو سوگند بشکند

Пушту дилаш ба захми ҳаводиси шикастаи бод

پشت و دلش به زخم حوادث شکسته باد

Бар мо дар саодату шодии кушода Эй

بر ما در سعادت و شادی گشاده‌ای

Бар ту дар наҳвасту андӯҳи бастаи бод

بر تو در نحوست و اندوه بسته باد

То шохи сарви руста буд дар миёни боғ

تا شاخ سرو رسته بُوَد در میان باغ

Сарви ҳунари зи боғи мъолити рустаи бод

سرو هنر ز باغ معالیت رسته باد

То зулфи дӯстро ба бунафша сифат кунанд

تا زلف دوست را به بنفشه صفت‌ کنند

Ҳамвора зон бунафша ба дасти ту дастаи бод

همواره زان بنفشه به دست تو دسته باد

То дар ҷаҳони баҳору хазонро кунанд васф

تا در جهان بهار و خزان را کنند وصف

Ҷашни баҳору ҷашни хазонати хуҷастаи бод

جشن بهار و جشن خزانت خجسته باد