Тарки ман бргли ниқоб аз сунбул партоб кард

ترک من برگل نقاب از سنبل پرُتاب‌ کرد

Лолаи нӯъмони ҳиҷоби лўлў хўшоб кард

لالهٔ نعمان حجاب لولو خوشاب کرد

Ранги лаъли шаккарин ӯ маро беранг кард

رنگ لعل شکرین او مرا بی‌رنگ‌کرد

Тоби зулфи анбарин ӯ маро дар тоб кард

تاب‌زلف عنبرین او مرا در تاب‌کرد

Дид дар санҷобу машки ноби нармӣу хушӣ

دید در سنجاب و مشک ناب نرمی و خوشی

Сина чун санҷоб ва зулфин ҳамчуи машк ноб кард

سینه چون سنجاب‌ و زلفین همچو مشک‌ ناب کرد

Фитнаро пеши гули худ рӯйу пеши санг ва рӯй

فتنه را پیش گل خود روی و پیش سنگ و روی

Соябон аз машки нобу парда санҷоб кард

سایبان از مشک ناب و پردهٔ سنجاب‌کرد

То ба лшкргаҳ намӯд он шукри унноби ранг

تا به لشکرگه نمود آن شَکَّر عناب رنگ

Шукру унноб дар бозори лашкар ғоб кард

شَکَّر و عناب در بازار لشکر غاب‌کرد

Хӯни дил софӣ кунад уннобу шукри пас чаро

خون دل صافی‌کند عناب و شکر پس چرا

Сӯхтаи хӯни дили ман шукр ва унноб кард

سوخته خون دل من شکر و عناب‌کرد

Тока аз ман кард пинҳони он рух чун офтоб

تاکه از من‌کرد پنهان آن رخ چون آفتاب

Дарди ҳиҷр ӯ рухи ман зард чун маҳтоб кард

درد هجر او رخ من زرد چون مهتاب‌کرد

То чу оташ кард рухсор ва чу об аз ман гурехт

تا چو آتش‌ کرد رخسار و چو آب از من‌ گریخت

Бистару болини ман пуроташ ва пуроб кард

بستر و بالین من پرآتش و پرآب ‌کرد

Чун хаёли чашми прхўобш ба чашм ман расед

چون خیال چشم پرخوابش به چشم من رسید

Чашми прхўобши ҳамаи шаби чашми ман бехоб кард

چشم پرخوابش همه‌شب چشم‌من بی‌خواب‌کرد

Сӯрат ӯ пеши дил миҳроб кардам ҳамчунонк

صورت او پیش دل محراب کردم همچنانک

Бахти фаррухи даргаи садри аҷал миҳроб кард

بخت فرخ درگه صدر اجل محراب‌کرد

Чуннигорам холи мишкӣн бар рух рангин занад

چون نگارم خال مشکین بر رخ رنگین زند

Нуқтаҳо гӯйии зи анбар бар гул ва насрин занад

نقطه‌ها گویی ز عنبر بر گل و نسرین زند

Чун зи шарму хештани дорӣ наад бар ҳам ду лаб

چون ز شرم و خویشتن‌داری نهد بر هم دو لب

Аз ақиқу лаъли гӯйии қуфл бар парвин занад

از عقیق و لعل‌ گویی قفل بر پروین زند

Гар бибинад рӯй чун дебоӣ ӯ бозоргон

گر ببیند روی چون دیبای او بازارگان

Таънаи андари шаштару Бағдод ва қстнтин занад

طَعنه اندر شُشتر و بغداد و قسطنطین زند

Вар ба ҳинд ва чин фиристад насахтӣ аз рӯй хеш

ور به هند و چین فرستد نسختی از روی خویش

Оташи андари ҷони наққошони ҳинд ва чин занад

آتش اندر جان نقاشان هند و چین زند

Бомдоди он лаъибати хуши лаби зи баҳри буии хуш

بامداد آن لعبت خوش لب ز بهر بوی خوش

Чун гулоби порсӣ бар зулфи машк огӣн занад

چون گلاب پارسی بر زلف مشک‌آگین زند

Рости пиндорӣ ба дасти хеши ризвон дар биҳишт

راست پنداری به‌ دست خویش رضوان در بهشت

Об кавсар баркашад бар рӯй ҳўролъин занад

آب کوثر برکشد بر روی حورالعین زند

Аз лаби ширин ӯ ҳргаҳ ки хоҳам бӯса Эй

از لب شیرین او هرگه ‌که خواهم بوسه‌ای

БрФрўзд рӯйу дандон бар лаб ширин занад

برفروزد روی و دندان بر لب شیرین زند

Гар малик бар осмон ва арш ёбад буи ӯ

گر ملک بر آسمان و عرش یابد بوی او

Осмонро каллаи бандади аршро озин занад

آسمان را کِلّه بندد عرش را آذین زند

Бар умед дидан ӯ ҳамчуи мурғони пару бол

بر امید دیدن او همچو مرغان پر و بال

Гирди лашкаргоҳу даргоҳи муайян аддӣн занад

گرد لشکرگاه و درگاه معین‌الدین زند

То ҳаме бинад маҳали ҳасани хешу ишқи ман

تا همی بیند محل حسن خویش و عشق من

Ор дорад зонкаҳи лоф аз хусрав ширин занад

عار دارد زآنکه لاف از خسرو شیرین زند

Дӯши вақти ним шаби пайғом ёр омад маро

دوش وقت نیم‌شب پیغام یار آمد مرا

ё ба боғи дили гули шодӣ ба бор омад маро

یا به باغ دل گل شادی به بار آمد مرا

Вази пас пайғоми наздик ман омад ёри ман

وز پس پیغام نزدیک من آمد یار من

ё зи гардуни моҳи тобон дар канор омад маро

یا ز گردون ماه تابان در کنار آمد مرا

Рост гуфтӣ аз ҳаво дар доми ман сайдӣ фитод

راست‌گفتی از هوا در دام من صیدی فتاد

ё ба каф ногоҳ дар шоҳвор омад маро

یا به کف ناگاه در شاهوار آمد مرا

Мӯӣ ва рӯйу ашки ман симу зару ёқӯт буд

موی و روی و اشک من سیم و زر و یاقوت بود

Ҳар се аз баҳри висол ӯ ба кор омад маро

هر سه از بهر وصال او به کار آمد مرا

Ранги рухсору лаб ӯ чун гул ва чун лола буд

رنگ رخسار و لب او چون‌گل و چون لاله بود

Фасли тобистони ҳамеи фасл баҳор омад маро

فصل تابستان همی فصل بهار آمد مرا

Азгл ва аз лола ӯ андари он соъат ба чашм

ازگل و از لالهٔ او اندر آن ساعت به‌چشم

Хона ҳамчун гулистону лола зор омад маро

خانه همچون‌ گلستان و لاله‌زار آمد مرا

Белаб ӯ чун мазоҳими сард буд аз боди сард

بی لب او چون مزاحم سرد بود از باد سرد

Аз лаб ӯ шаҳду шукр созгор омад маро

از لب او شهد و شکّر سازگار آمد مرا

Офарин бар ёри боду офарин бар васли ёр

آفرین بر یار باد و آفرین بر وصل یار

Кин ҳамаи шодии зёру васл ёр омад маро

کاین همه شادی زیار و وصل یار آمد مرا

Гарчи васл ӯ марои ҳангом субҳ омад басар

گرچه وصل او مرا هنگام صبح آمد بسر

Аз ду ёқӯташи се шукр ёдгор омад маро

از دو یاقوتش سه شکّر یادگار آمد مرا

Чун ҷаҳонро буи хулд омад зи боди субҳдам

چون جهان را بوی خلد آمد ز باد صبحدم

Буии иқболи вазир шаҳриёр омад маро

بوی اقبال وزیر شهریار آمد مرا

Он ки бахт ӯ илм бар гунбад гардун кашид

آن که بخت او علم بر گنبد گردون کشید

Он ки рой ӯ рақам бар торам маймун кашид

آن ‌که رای او رقم بر طارم میمون ‌کشید

Ганҷҳоӣ каз саодати сохт ҳар шаби осмон

گنج‌هایی کز سعادت ساخت هر شب آسمان

Рой ӯ ҳар рӯзи пеши шоҳ рӯзафзӯн кашид

رای او هر روز پیش شاه روزافزون کشید

Бар лаби дарёии иқболаш гуҳар ҷӯяд ҳаме

بر لب دریای اقبالش‌ گهر جوید همی

Паҳливонии кови сипоҳ аз соҳил Ҷайҳун кашид

پهلوانی کاو سپاه از ساحل جیحون کشید

Гар кашид Искандар аз зулмати ҳамеи ёқӯти сурх

گر کشید اسکندر از ظلمت همی یاقوت سرخ

Калак ӯ баси лўлўи макнуни ззлмт чун кашид

کلک او بس لولو مکنون زظلمت چون‌ کشید

Оби ҳайвони гашти зулмат дар дуот ӯ магар

آب حیوان‌ گشت ظلمت در دوات او مگر

Калак ӯ аз оби ҳайвони лўлў макнун кашид

کلک او از آب حیوان لولو مکنون‌ کشید

Он ки дар меҳраш қадам зад неъмати қоруни ниҳод

آن‌که در مهرش قدم زد نعمت قارون نهاد

Ваон ки дркинш нафас зад меҳнат қорун кашид

وان‌که درکینش نفس زد محنت قارون‌کشید

Дар ҳасуд ӯ кашид ахтркмони душманӣ

در حسود او کشید اخترکمان دشمنی

Ҳамчуи Лайлии кови камони қаҳр дар маҷнӯн кашид

همچو لیلی‌ کاو کمان قهر در مجنون کشید

ӯ кашид охир ба мардии кини хол аз бадсигол

او کشید آخر به مردی‌ کینِِ خال از بدسگال

Кини ҷамшеди охир аз заҳҳок аФридўн кашид

کین جمشید آخر از ضحاک اَفریدون‌ کشید

Халқ чун ёқӯбу адлаш чун либос Юсуф аст

خلق‌ چون‌ یعقوب و عدلش‌ چون لباس‌ یوسف‌ است

Буи ӯ аз байти ахзони ҷумларо берун кашид

بوی او از بیت اخزان جمله را بیرون‌کشید

Пеши яздон дар қиёмат бар диҳад рӯзи ҷазо

پیش یزدان در قیامت بر دهد روز جزا

Ранҷҳоеи кови зи баҳри малику дайн акнӯн кашид

رنجهایی‌کاو ز بهر ملک و دین اکنون کشید

То муайяни аддӣни вазири хусрави олам буд

تا معین‌الدین وزیر خسرو عالم بود

Олам аз адлаши биҳиштии тозау хуррам буд

عالم از عدلش بهشتی تازه و خرم بود

Дар паноҳи давлат ӯ бандау озод ро

در پناه دولت او بنده و آزاد را

Нозу неъмат беш бошад ранҷу меҳнат кам буд

ناز و نعمت بیش باشد رنج و محنت کم بود

То сар ӯ сабз бошад рӯйҳо гулгун буд

تا سر او سبز باشد رویها گلگون بود

То дил ӯ шод бошад ҷонҳо беғам буд

تا دل او شاد باشد جانها بی‌غم بود

Расми хуб ӯ низоми миллати Аҳмад буд

رسم خوب او نظام ملت احمد بود

Нафаси пок ӯ ҷамоли гавҳари одам буд

نفس پاک او جمال‌ گوهر آدم بود

Хотами нусрат буд дасти мҳомдро сазо

خاتم نصرت بود دست محامد را سزا

То ки ном ва кунят ӯ нақши он хотам буд

تا که نام و کنیت او نقش آن خاتم بود

Чун адуро хираи боидкрди Мӯсои каф буд

چون عدو را خیره بایدکرد موسی کف بود

Чун валеро зинда бояд кард исои дам буд

چون ولی‌ را زنده باید کرد عیسی دم بود

То ки бошад маҷлис ӯ каъба ӣ ъзу шараф

تا که باشد مجلس او کعبه ی عز و شرف

Поу даст ӯ мақому чашма ӣ замзам буд

پا و دست او مقام و چشمه ی زمزم بود

То сарои маликро меъмор бошад адл ӯ

تا سرای ملک را معمار باشد عدل او

Фаръ он бошад баланду асли он муҳкам буд

فرع آن باشد بلند و اصل آن محکم بود

Ҳар дилиро ков ҷароҳат кард теғи ноӣбот

هر دلی را کاو جراحت کرد تیغ نائبات

Он ҷароҳатро зи тўқиъот ӯ марҳам буд

آن جراحت را ز توقیعات او مرهم بود

Калак ӯро чун садаф хону яминашро чуем

کلک او را چون صدف خوان و یمینش را چویم

Зон ки лؤлؤ дар садаф бошад садаф дар ӣам буд

زان که لؤلؤ در صدف باشد صدف در یم بود

Ҳаст чашми ҳозирон дар шарқ бар осор ӯ

هست چشم حاضران در شرق بر آثار او

Ҳаст гӯши ғоибон дар ғарб бар ахбор ӯ

هست گوش غایبان در غرب بر اخبار او

Хоби амн аз давлати бедор ӯ бошад ки ҳаст

خواب امن از دولت بیدار او باشد که هست

Олами андари хоби амн аз давлати бедор ӯ

عالم اندر خواب امن از دولت بیدار او

Ҳамчунон каз абри Нитсаон тоза гардад бӯстон

همچنان کز ابر نیسان تازه گردد بوستان

Тоза гардад ҷони зи лафзу калаки гавҳарбор ӯ

تازه گردد جان ز لفظ و کلک گوهربار او

Неъмат қорун шавад полуда бо анъом ӯ

نعمت قارون شود پالوده با انعام او

Пайкар гардун шавад фарсӯда бо пайкор ӯ

پیکر گردون شود فرسوده با پیکار او

Гар фасоду хамр хӯрдан буд кори дигарон

گر فساد و خَمر خوردن بود کار دیگران

Нест акнӯн ҷузи салоҳу хатм кардани кор ӯ

نیست اکنون جز صلاح و ختم‌ کردن‌ کار او

Сирату рафтори эшон буд касри дайн ва дод

سیرت و رفتار ایشان بود کسر دین و داد

Ҷабри он каср омад акнӯн сирату рафтор ӯ

جبر آن‌ کسر آمد اکنون سیرت و رفتار او

Пушт дайнаст ар ба фазл ва ҳаст давлати пушт ӯ

پشت دین ‌است ار به فضل و هست دولت پشت او

Ёр халқаст ӯ ба адл ва ҳаст холиқи ёр ӯ

یار خلق است او به عدل و هست خالق ‌یار او

Маслиҳат бошад сипоҳиро зи як тадбир ӯ

مصلحت باشد سپاهی را ز یک تدبیر او

Манфиат бошад ҷаҳониро зи як гуфтор ӯ

منفعت باشد جهانی را ز یک‌ گفتار او

То ки ӯро бахт бурно бошаду фарҳанги пер

تا که او را بخت برنا باشد و فرهنگ پیر

Перу бурноро саодат бошад аз дидор ӯ

پیر و برنا را سعادت باشد از دیدار او

Ҳар ки бар дили кӣнау озор ӯ сӯрат кунад

هر که بر دل کینه و آزار او صورت ‌کند

Бишиканади бозори хеш аз кӣнау озор ӯ

بشکند بازار خویش از کینه و آزار او

Сират ӯ бар сари озодагии афсари ниҳод

سیرت او بر سر آزادگی افسر نهاد

Нома ӯ аз шараф ҳар сарварӣ бар сари ниҳод

نامهٔ او از شرف هر سروری بر سر نهاد

Вази мубораки рои малики осор ӯ ҳар хусравӣ

وز مبارک رای ملک آثار او هر خسروی

Рӯй сӯии даргаи шоҳи ҷаҳони санҷари ниҳод

روی سوی درگه شاه جهان سنجر نهاد

Дасти ҳиммат дар ҷавонмардӣ ба олам баргушод

دست همت در جوانمردی به عالم برگشاد

Пои давлат дар худовандӣ ба гардун бар ниҳод

پای دولت در خداوندی به ‌گردون بر نهاد

Омилонро дар мамолики халъат ва маншур дод

عاملان را در ممالک خلعت و منشور داد

Олимонро дар масоҷиди курсӣу минбари ниҳод

عالمان را در مساجد کرسی و منبر نهاد

Ҷони пайғамбар бадв шодаст ков аз доду дайн

جان پیغمبر بدو شادست کاو از داد و دین

Дар шариъати суннату ойини пайғамбари ниҳод

در شریعت سنت و آیین پیغمبر نهاد

Кӯҳро ҳаст аз гарони сангӣ ба ҳлмши нисбатӣ

کوه را هست از گران سنگی به حلمش نسبتی

Зини сабаби дркўаҳи яздони маъдани гавҳари ниҳод

زین سبب درکوه یزدان معدن گوهر نهاد

Вази виқораш орият дорад замини оҳистагӣ

وز وقارش عاریت دارد زمین آهستگی

Дар замин аз баҳри он хуршеди кони зари ниҳод

در زمین از بهر آن خورشید کان زر نهاد

Фоли мадҳ ӯ раҳе аз дафтар қуръон гирифт

فال مدح او رهی از دفتر قرآن‌ گرفت

Оя ӣ раҳмати баромад рӯй бар дафтари ниҳод

آیه ی رحمت برآمد روی بر دفتر نهاد

Мадҳ ӯ ҳақасту гардун аз пас аҳдии дароз

مدح او حق است و گردون از پس عهدی دراز

Нек аҳдӣ кард то ҳқўри кафи ҳақи вари ниҳод

نیک‌عهدی کرد تا حقور کف حق‌ور نهاد

Дар замирами гоҳи мадҳ ӯ ҳамаи гавҳари нишонд

در ضمیرم‌ گاه مدح او همه‌ گوهر نشاند

Дар даҳонами гоҳи шукр ӯ ҳамаи шукри ниҳод

در دهانم‌ گاه شُکر او همه شَکّر نهاد

Аз маъонии лафз ӯ перояи айёми бод

از معانی لفظ او پیرایهٔ ایام باد

Вази мъолии рой ӯ ҳамсоя ӣ аҷроми бод

وز معالی‌ رای او همسایه ی اجرام باد

Қосим алорзоқ кард ақлом ӯро кирдигор

قاسم الارزاق کرد اقلام او را کردگار

Халқи ҳафт иқлӣмро арзоқ аз он ақломи бод

خلق هفت اقلیم را ارزاق از آن اقلام باد

Сайди сайёд аҷал буданд бадхоҳон ӯ

صید صیاد اجل بودند بدخواهان او

Пӯст бар андоми эшон бар мисоли доми бод

پوست بر اندام ایشان بر مثال دام باد

Калак ӯро аз навиштани як замон ором нест

کلک او را از نوشتن یک زمان آرام نیست

Маликро аз калак беором ӯ ороми бод

ملک را از کلک بی‌آرام او آرام باد

Давлати пирӯз ӯро даҳри саркаши нарми бод

دولتِ پیروز او را دهر سرکش نرم باد

Ҳиммати маймун ӯро чархи тавсани роми бод

همتِ میمون او را چرخ توسن رام باد

Нақши калаки машки бориши зевари ноҳиди бод

نقش‌ کلک مشک‌بارش زیور ناهید باد

Наъли асби бодпоиши афсари баҳроми бод

نعل اسب بادپایش افسر بهرام باد

То буд нокому коми душманӣу дӯстӣ

تا بود ناکام و کام دشمنی و دوستی

Дӯстон ӯ ба кому душманаши нокоми бод

دوستان او به‌کام و دشمنش ناکام باد

То ки бошад нутқу авҳоми азҳмаҳи чизеи фузун

تا که باشد نطق و اوهام ازهمه چیزی فزون

Ъзу ҷоҳ ӯ фузун аз нутқ ва аз авҳоми бод

عز و جاه او فزون از نطق و از اوهام باد

То ки бошад қиблаи исломёни байт улҳаром

تا که باشد قبلهٔ اسلامیان بیت‌الحرام

Боргоҳи фаррух ӯ қиблаи исломи бод

بارگاه فرخ او قبلهٔ اسلام باد

То ки бошад фарруху пидроми айёми баҳор

تا که باشد فرخ و پدرام ایام بهار

Рӯзгор ӯ саросари фарруху пидроми бод

روزگار او سراسر فرخ و پدرام باد