Сипеҳри рифъату кӯҳи виқору баҳри сахо

سپهر رفعت و کوه وقار و بحر سخا

Ълоءи дайн ки спҳрист аз сенау ъло

علاء دین که سپهریست از سنا و علا

Хулосаи ҳамаи авлоди хонадони низом

خلاصهٔ همه اولاد خاندان نظام

Хулоса ба ҳақиқати хулоса ба сазо

خلاصهٔ به حقیقت خلاصهٔ به سزا

Низом дод мақомоти маликро ба сухан

نظام داد مقامات ملک را به سخن

Чунонкии кори муқӣмони хокро ба сахо

چنانکه کار مقیمان خاک را به سخا

Хдоигони вазирон ки дар маротиби қадар

خدایگان وزیران که در مراتب قدر

Буриши сипеҳр буд чун бар сипеҳри сҳо

برش سپهر بود چون بر سپهر سها

Шикастаи тоъат ӯ қомати сбӣу мусин

شکسته طاعت او قامت صبی و مسن

Бибаста қудрат ӯ гардани сабоҳу мсо

ببسته قدرت او گردن صباح و مسا

Сухани зи сар қадар баркашад ба ҷазби замир

سخن ز سر قدر برکشد به جذب ضمیر

Дарав на ранги савоби омада на буии хато

درو نه رنگ صواب آمده نه بوی خطا

зи боди савлат ӯ хок хоҳад истеъфо

ز باد صولت او خاک خواهد استعفا

зи туфи ҳайбат ӯ об гирад истисқо

ز تف هیبت او آب گیرد استسقا

Наад ризоу хилофаши асоси куну фасод

نهد رضا و خلافش اساس کون و فساد

Диҳад итобу навозиши нишони хавфу раҷо

دهد عتاب و نوازش نشان خوف و رجا

Агар на воситаи ақди олам ӯ будӣ

اگر نه واسطهٔ عقد عالم او بودی

Чаҳ буд фоида дар ақди одаму ҳавво

چه بود فایده در عقد آدم و حوا

Зиҳ эй рикоби саботи турои диранги замин

زه ای رکاب ثبات ترا درنگ زمین

Зиҳ эй Аннани сахои турои шитоби сабо

زه ای عنان سخای ترا شتاب صبا

Ба даргаи ту фалакро гузар ба пои адаб

به درگه تو فلک را گذر به پای ادب

Ба ҷониби ту қазоро назар ба айни ризо

به جانب تو قضا را نظر به عین رضا

Ба зери сояи адли ту Фтнҳои пинҳон

به زیر سایهٔ عدل تو فتنها پنهان

Ба пеши дидаи ваҳми ту розҳо пайдо

به پیش دیدهٔ وهم تو رازها پیدا

Навоҳӣ ту бибандади ҳамеи гузори қадар

نواهی تو ببندد همی گذار قدر

Овомир ту битобад ҳамеи Аннани қазо

اوامر تو بتابد همی عنان قضا

Ту асл додан ва додӣ чу ҳарфи асли калом

تو اصل دادن و دادی چو حرف اصل کلام

Ту асли донишу динӣ чу савти асли садо

تو اصل دانش و دینی چو صوت اصل صدا

зи рашки табъ ту дорад мизоҷи дарёи таб

ز رشک طبع تو دارد مزاج دریا تب

Гумон мабар ки з мавҷаст ларза бар дарё

گمان مبر که ز موج است لرزه بر دریا

Садаф ки дам назанад доне аз чаҳ хосият аст

صدف که دم نزند دانی از چه خاصیت است

зи шарми нутқи ту вази рашки лؤлؤии лоло

ز شرم نطق تو وز رشک لؤلؤی لالا

зи нури рои ту равшан шудааст рои сипеҳр

ز نور رای تو روشن شده است رای سپهر

Вагарна кӣ равадӣ офтоби ҷуз ба Асо

وگرنه کی رودی آفتاب جز به عصا

Ту он касе ки зи борони фатҳи боби кафат

تو آن کسی که ز باران فتح باب کفت

Мизоҷ санг шавад мустаъид нашаву намо

مزاج سنگ شود مستعد نشو و نما

Туе кигар схтти абри жола бор шавад

تویی که گر سخطت ابر ژاله بار شود

Аҷали буруни натавонад шудани зи мавҷи фано

اجل برون نتواند شدن ز موج فنا

Ба сад қирони бнзоиди яке натиҷа чу ту

به صد قران بنزاید یکی نتیجه چو تو

зи имтизоҷи чаҳор ИМАот ва ҳафт обо

ز امتزاج چهار امهات و هفت آبا

Ба саъду наҳси фалак зон ризо диҳанд ки ӯ

به سعد و نحس فلک زان رضا دهند که او

Ба хизмати ту камар баста дорад аз ҷавзо

به خدمت تو کمر بسته دارد از جوزا

Табораки аллоҳ аз он оби сайри оташи феъл

تبارک‌الله از آن آب‌سیر آتش‌فعل

Ки бо рикоб ту хокаст ва бо Аннанати ҳаво

که با رکاب تو خاکست و با عنانت هوا

Ба шакл об равад чун фурӯ шавад ба нишеб

به شکل آب رود چون فرو شود به نشیب

Ба сайр бод равад чун барояд аз боло

به سیر باد رود چون برآید از بالا

Зумуррадин самаши андари вғо ба қӯти ҷазб

زمردین سمش اندر وغا به قوت جذب

зи дидаи муҳраи афъӣ бурун кашад зи қафо

ز دیده مهرهٔ افعی برون کشد ز قفا

Магар ба соя ӯ брншондши тақдир

مگر به سایهٔ او برنشاندش تقدیر

Вагарна кӣ ба ғубораш расад савори зко

وگرنه کی به غبارش رسد سوار ذکا

Ба дахлу харҷи айёрӣ ки наълаши ангезад

به دخل و خرج عیاری که نعلش انگیزد

Кунад зи саҳрои кӯҳ ва кунад з ки саҳро

کند ز صحرا کوه و کند ز که صحرا

Замонаи сирии комрўзш ар барангезӣ

زمانه سیری کامروزش ار برانگیزی

Ба олимии барадати кондрў буд фардо

به عالمی بردت کاندرو بود فردا

Бзргўорои ман банда гарчи мдтҳост

بزرگوارا من بنده گرچه مدتهاست

Ки бозмондм аз иқболи хизмати ту ҷудо

که بازماندم از اقبال خدمت تو جدا

Ҷудо набӯд замонии забони ман зи саноат

جدا نبود زمانی زبان من ز ثنات

Чаҳ бохавосу авом ва чаҳ дар халоу мулло

چه باخواص و عوام و چه در خلا و ملا

Ба наъти ҳаркии сухан рондаам фузун омад

به نعت هرکه سخن رانده‌ام فزون آمد

Ҳамми мдиҳи зи андозаи ҳам тамаъи зи ато

همم مدیح ز اندازه هم طمع ز عطا

Магар ба мадҳи ту каз ғояти камол ва баот

مگر به مدح تو کز غایت کمال و بهات

Чунонк хости дилам хотирам накард вафо

چنانک خواست دلم خاطرم نکرد وفا

Сухан бибаст марои андарин қасидаи зи аҷз

سخن ببست مرا اندرین قصیده ز عجز

Ҳаме чаҳ гӯям бас нест ин қасидаи гўо

همی چه گویم بس نیست این قصیده گوا

Агар ба мадҳу санои ҳаркасӣ сутӯда шавад

اگر به مدح و ثنا هرکسی ستوده شود

Ту он касе ки сутӯда ба тести мадҳу сано

تو آن کسی که ستوده به تست مدح و ثنا

Ба носазо чаҳ барам беш азин мадоеҳи хеш

به ناسزا چه برم بیش ازین مدایح خویش

Сазои мадҳи туе втрости мадҳи сазо

سزای مدح تویی وتراست مدح سزا

Ба шабаҳу шакли тугар дигарон бурун оянд

به شبه و شکل تو گر دیگران برون آیند

Замонаи неки шиносади зумуррад аз мино

زمانه نیک شناسد زمرد از مینا

Худоӣ донад каз хиҷлати ту бо дили риш

خدای داند کز خجلت تو با دل ریش

Ки то ба мақтаи шеъри омдстм аз мабда

که تا به مقطع شعر آمدستم از مبدا

Ҳаме чаҳ гуфтам гуфтам ки зерау Кирмон

همی چه گفتم گفتم که زیره و کرمان

Ҳаме чаҳ гуфтам гуфтам ки Басрау хурмо

همی چه گفتم گفتم که بصره و خرما

Ҳамеша то ки буд дар бақои олами кун

همیشه تا که بود در بقای عالم کون

Умеди оқибати андари ҳисоби биму бало

امید عاقبت اندر حساب بیم و بلا

Ҳисоби умри ту дар офияти чунон бодо

حساب عمر تو در عافیت چنان بادا

Ки чун абади зи каммият бурун шавад аҳсо

که چون ابد ز کمیت برون شود احصا

Ба ҳарчӣ гӯйии қавли ту бар замонаи равон

به هرچه گویی قول تو بر زمانه روان

Ба ҳарчӣ хоҳии ҳукми ту бар ситораи раво

به هرچه خواهی حکم تو بر ستاره روا

Бар истиқомати ҳоли ту бар басити замин

بر استقامت حال تو بر بسیط زمین

Бар осмони кафи каф алхзиб карда дуо

بر آسمان کف کف الخضیب کرده دعا