Биё эй ҷон , биё эй ҷон , биёи фарёди раси мо ро

بیا ای جان، بیا ای جان، بیا فریاد رس ما را

Чу моро як нафас бошад , набошӣ як нафаси мо ро

چو ما را یک نفس باشد، نباشی یک نفس ما را

зи ишқат гарчи бо дардем ва дар ҳиҷронати андари ғам

ز عشقت گرچه با دردیم و در هجرانت اندر غم

Вази ишқи ту на бас бошад зи ҳиҷрони ту баси мо ро

ز عشقِ تو نه بس باشد ز هجرانِ تو بس ما را

Кам аз як дам задан моро агар дар дида хоб ояд

کم از یک دم زدن ما را اگر در دیده خواب آید

Ғам ишқат биҷунбанд ба гӯши андари ҷараси мо ро

غمِ عشقت بجنباند به گوش اندر جرس ما را

Лабат чун чашма нӯшаст ва мо андари ҳаваси монда

لبت چون چشمهٔ نوش است و ما اندر هوس مانده

Ки бар васли лабати як рӯз бошад дасти раси мо ро

که بر وصلِ لبت یک روز باشد دست‌رس ما را

Ба оби чашмаи ҳайвони ҳаётии анвариро даҳ

به آبِ چشمهٔ حیوان حیاتی انوری را ده

Ки андари оташ ишқат бикуштӣ зини ҳаваси мо ро

که اندر آتشِ عشقت بکُشتی زین هوس ما را

Хониш
ғзл шморҳ 1 — ъндлӣб