На дар висоли ту бахтам ба ком дил бирасонад

نه در وصال تو بختم به کام دل برساند

На дар фироқи ту чархами з хештан барраанд

نه در فراق تو چرخم ز خویشتن برهاند

Чу брншинди умрами маро куҷо биншинад

چو برنشیند عمرم مرا کجا بنشیند

Агар замона бихоҳад ки бо туам бинишонад

اگر زمانه بخواهد که با توام بنشاند

Змн мапурс ки бе ман замона чун гузароне

زمن مپرس که بی‌من زمانه چون گذرانی

Аз он бипурс ки бар ман замона ме гузаронад

از آن بپرس که بر من زمانه می‌گذراند

Маро магӯӣ з рӯем чаҳ ғами расида ба рӯят

مرا مگوی ز رویم چه غم رسیده به رویت

Расед ончӣ расед ва ҳануз то чаҳ расонад

رسید آنچه رسید و هنوز تا چه رساند

Дилии бабрад ки як лаҳза боз ме нафаристад

دلی ببرد که یک لحظه باز می‌نفرستد

Ғамӣ бидод ки як зарраи боз май нстонд

غمی بداد که یک ذره باز می‌نستاند

Маро ба дасти ту чун ишқ боз дод вафо кун

مرا به دست تو چون عشق باز داد وفا کن

Ҷафо макун ки ҳамеша ҷаҳон чунин бинмоанд

جفا مکن که همیشه جهان چنین بنماند

Бабради ҳалқаи зулфати дилам ниҳон заду чашмат

ببرد حلقهٔ زلفت دلم نهان زد و چشمت

Чунон ки бонги баромад ки ин ки кард ва ки донад

چنان‌که بانگ برآمد که این که کرد و که داند

Ба ғамзаи чашм ту гуфташ кигар ту дорӣ варна

به غمزه چشم تو گفتش که گر تو داری ورنه

Ман ин надонам ва донам ба корҳои ту монад

من این ندانم و دانم به کارهای تو ماند