Маро маранҷон коизд туро биринҷанд

مرا مرنجان کایزد ترا برنجاند

зи ман магарад ки аҳвол ту бигардонад

ز من مگرد که احوال تو بگرداند

Дар он макуш ки оташи зи ман барангезӣ

در آن مکوش که آتش ز من برانگیزی

Ки оби дидаи ман оташ ту бинишонад

که آب دیدهٔ من آتش تو بنشاند

Агар ндонӣ ҳоли дилам раво бошад

اگر ندانی حال دلم روا باشد

Худои ъзу ҷли ҳоли ман ҳаме донад

خدای عز و جل حال من همی داند

Маро ба бандагии худ қабул кун зон пеш

مرا به بندگی خود قبول کن زان پیش

Ки ҳаркии дидаи марои банда ту ме хонд

که هرکه دیده مرا بندهٔ تو می‌خواند

Мабош эмин бар ҳасану Комронии хеш

مباش ایمن بر حسن و کامرانی خویش

Ки ҳарчӣ гардун бидиҳад замона бастанд

که هرچه گردون بدهد زمانه بستاند