эй ғами ту ҷисмро ҷонӣ дигар

ای غم تو جسم را جانی دگر

Ҷони наёбад чун ту ҷононе дигар

جان نیابد چون تو جانانی دگر

эй ба зулфи кофари ту ақл ро

ای به زلف کافر تو عقل را

Ҳар замонии тозаи ӣмонӣ дигар

هر زمانی تازه ایمانی دگر

Ваии зи тираи ғамзаи ту рӯҳ ро

وی ز تیره غمزهٔ تو روح را

Ҳар дами андари дидаи пайконе дигар

هر دم اندر دیده پیکانی دگر

Нест бар исботи яздон назд ақл

نیست بر اثبات یزدان نزد عقل

Аз ту беҳтари ҳеҷ бурҳонӣ дигар

از تو بهتر هیچ برهانی دگر

Гар бибинад рӯй хубати аҳриман

گر ببیند روی خوبت اهرمن

Бегумон гуяд ки яздоне дигар

بی‌گمان گوید که یزدانی دگر

эй фурӯи барда ба васлат аз тамаъ

ای فرو برده به وصلت از طمع

Ҳар дилии беҳудаи дандонӣ дигар

هر دلی بیهوده دندانی دگر

Ваии баровардаи зи ишқат дар ҳавас

وی برآورده ز عشقت در هوس

Ҳар касе сар аз гиребонӣ дигар

هر کسی سر از گریبانی دگر

Нест бемори ғами ишқи туро

نیست بیمار غم عشق ترا

Беҳтар аз дарди ту дармонӣ дигар

بهتر از درد تو درمانی دگر

Дил ба фармонат ба тарк ҷон бигуфт

دل به فرمانت به ترک جان بگفت

эй ба аз ҷон ҳаст фурмоне дигар

ای به از جان هست فرمانی دگر